sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for February 2013

CRISIS, KANSEN DUS!

leave a comment »

Ik proef het nieuws. Het gaat slecht met de economie. De werkloosheid stijgt. Zeshonderdduizend Nederlanders draaien met de duimen. De huizenprijzen dalen. De banken draaien de geldkranen dicht. Drie kwartalen recessie hebben we achter de rug. Het erge ligt voor ons.

Crisis. Kansen dus! Me dunkt, nu is het tijd het huis van je dromen te kopen. Het bedrijf te starten waarin je heilig gelooft. Je vrienden om je heen verzamelen. De aanval zoeken. Toe te slaan op het moment dat niemand het verwacht.

Kunnen we dat? In de Gouden Eeuw zeilden onze voorvaderen de oceanen over. Trotseerden piraten huizenhoge zeeën, orkanen, scheurbeuk. De dood.

Watjes zijn we geworden. Doen al moeilijk om, zoals dat zo mooi heet, in het hoogste gevechtsspectrum te kunnen opereren. Kansen pakken in de crisis? Vergeet het maar. Waar we goed in zijn, is klagen. Zelfs klagen de klagers over de klagers die eens moeten beseffen dat de mensen in Afrika het veel slechter hebben. Blij zijn dat ze niet in Syriё wonen. Wel voelen de bestuurders de pijn.

Het is vreselijk. Dit wordt driemaal niets. Als we zo door gaan, gaan we ten onder, met z’n allen.

Written by sjonkritmeester

February 21, 2013 at 8:59 pm

Posted in Column

DE PLANNEN VOOR 4 MEI LIGGEN KLAAR

leave a comment »

Burgemeester Aalderink van Bronckhorst heeft zijn gelijk gehaald. In hoger beroep is bepaald dat hij tijdens de Dodenherdenking in Vorden ook langs de graven van de Duitse soldaten had mogen lopen.

Misschien kan de burgemeester alvast Auke de Leeuw uitnodigen om op 4 mei zijn gedicht over de verkeerde keuze van zijn oudoom voor te dragen. Kan hij Ebbe Rost van Tonningen, de zoon van…, vragen om vooraan in de rij plaats te nemen.

2013: Een nieuw jaar, nieuwe koning, nieuwe kansen. Ongetwijfeld hebben de gemeentes hun plannen voor de 4e mei al uitgewerkt, en zijn de uitnodigingen op weg naar Duitse collega’s en generaals . “Het is tijd”, zal daarbij de toonzetting zijn, “ons met het verleden te verzoenen”.

Nog twee maanden te gaan, trouwens. Vooralsnog zijn we druk met de kortingen op pensioenen, de miljoenenbonussen en de inhuldiging van Koning Willem-Alexander.

Met het verleden verzoenen! Steeds minder gaat de Dodenherdenking over de Tweede Wereldoorlog. Alle slachtoffers van alle oorlogen herdenken we. Mooi is de gedachte. Toch begrijp ik het niet. In de Tweede Wereldoorlog zijn 72 miljoen mensen omgekomen, van wie 200.000 Nederlanders. Mannen, vrouwen, kinderen zijn weggevoerd, vermoord. De ergste misdaden zijn gepleegd.

Ik heb de oorlog niet eens meegemaakt. Maar met het verleden verzoenen, betekent voor mij in elk geval niet om op 4 mei langs de graven van de moordenaars te lopen. Begrip tonen voor de overtuigde nationaalsocialist is er al helemaal niet bij. Zelfs sta ik om 8 uur niet stil bij de Nederlandse doden in Afghanistan. De happening op de Dam vind ik driemaal niks.

Ik hou wel van dat ene moment. Twee minuten, helemaal stil voor de slachtoffers van de naziterreur en het Japanse keizerrijk, voor onze bevrijders en voor hen die goed zijn geweest.

Written by sjonkritmeester

February 21, 2013 at 1:23 am

Posted in Column

DE STEMMING IS HELEMAAL OM

leave a comment »

Het werd zelfs de Zwitsers te gortig. Dus achtte de Novartis-topman Daniel Vasella het raadzaam af te zien van de 60 miljoen vertrekpremie.

Nederland mag dan een land van kleingrutters zijn. Zo slap als de horlogeboeren treden we niet op. Hier telt het principe: Afspraak is afspraak. Recht is recht. Geen haar op het hoofd van de voormalige CEO van SNS Reaal, drs. Sjoerd van Keulen, dacht er dan ook aan om zijn bonus terug te geven. Mooi is het om te zien hoe de vrienden om hem heen gaan staan.

Ik hoor bij Nieuwsuur een woedende oud-rechter, mr. H. Willems, eisen dat het OM onderzoek doet naar de actie van journalist Jelle Brandt Corstius die het Nederlandse volk opriep om Van Keulen te overreden zijn bonus terug te geven. In de Volkskrant had de voormalige topman van Unilever, A. Burgmans, het ook al opgenomen voor zijn oud-collega. De belegger en columnist Peter Verhaar valt al dagenlang Brandt Cortius hard aan.

Drong minister Dijsselbloem twee weken geleden bij de SNS-top nog aan op een teruggave van de bonussen. Sprak premier Rutte over mismanagement bij de bank, de stemming is helemaal om.

Waarbij opvalt dat De Telegraaf zich zo rustig houdt nadat de krant van Wakker Nederland de villa van Van Keulen op de voorpagina had geplaatst. Maar wie weet, houden de wakkere journalisten het kruit droog en proberen zij de man op te sporen, nu die in het buitenland zou zijn ondergedoken.

Ons wacht dan een paginagroot interview waarin de oud-CEO zijn verhaal kan doen. “Natuurlijk”, zal de strekking zijn, “ begrijp ik dat de mensen vragen hebben. Maar een CEO is nu eenmaal onderdeel van het systeem. Zelf heb ik nooit gevraagd om een bonus. Misschien vinden sommigen de beloning hoog. Naar internationale maatstaven zijn we heel bescheiden. Doe je niet mee, krijg je niet de goede mensen. Trouwens, het leven is me ook maar overkomen”.

Nee, aan teruggeven heeft drs. Sjoerd van Keulen inderdaad nooit gedacht. “En nu al helemaal niet meer. Wat mij en mijn gezin is aangedaan. Dat wens je je ergste vijand niet toe. Ik heb geen spijt. In 2006 leek het een goed idee om het Bouwfonds te kopen. Niemand heeft de crisis voorzien. Spijt heb ik niet. Wel betreur ik de kortzichtigheid en de onwetendheid van zo veel mensen. En die jaloezie… Die jaloezie…”.

Written by sjonkritmeester

February 20, 2013 at 2:03 am

Posted in Column

LAND VAN KLEINGRUTTERS

leave a comment »

Zestig miljoen euro krijgt Daniel Vasella, de vertrekkende topman van het farmaciebedrijf Novartis, mee. En ik besef weer eens hoe Nederland een land van kleingrutters is.

Written by sjonkritmeester

February 18, 2013 at 10:39 pm

Posted in Column

NEDERLAND IS IN GROOT GEVAAR

leave a comment »

Op 30 januari 1933 werd Adolf Hitler rijkskanselier van de republiek Duitsland en was het lot van de democratische Weimarrepubliek beslecht. Zijn partij, de NSDAP, veroverde bij de verkiezingen van 5 maart 288 van de 647 zetels in het parlement, de Rijksdag. Op 23 maart stemde dezelfde Rijksdag in met de zogeheten Ermächtigungsgesetz, de noodverordening die Der Führer in staat stelde de absolute macht uit te oefenen. Het Derde Rijk was geboren.

Hitler, wil het verhaal, is op democratische wijze aan de macht gekomen. Tsja, het is maar hoe je het bekijkt. Intimidatie, straatgeweld en repressie zijn eufemismen voor de middelen die hem in staat stelden het land zijn wil op te leggen.

Dat is allemaal 80 jaar geleden. Feit is dat de economische crisis Hitler en de NSDAP een flink end in het zadel hielp. Feit is ook dat weinig Duitsers vertrouwen hadden in de nog jonge democratie van de Weimarrepubliek, getuige de acht verkiezingen in een tijdsbestek van 14 jaar en de voortdurende problemen rond de vorming van een ordentelijke meerderheidskabinet.

Het nationaalsocialisme is dood en begraven. Maar gevaarlijke politici met bijbehorende ideeёn zijn springlevend. Duitsland was tussen 1919 en 1933 een zwakke democratie die behalve de nederlaag van de Eerste Wereldoorlog ook de zware economische depressie te verstouwen kreeg.

Pas op met vergelijkingen. Nederland anno 2013 is geen Weimarrepubliek. Niettemin is een waarschuwing op haar plaats. In tien jaar zijn vijf verkiezingen gehouden. Regeringen zijn instabiel. De politici spelen met de macht. Kiezers verliezen het vertrouwen. Misschien is het ergste nog wel dat met de democratie zo vele loopjes worden genomen.

Bedrogen voelen de kiezers zich. VVD en PvdA zijn tegenpolen. In een democratie die zichzelf serieus neemt, hoort de één te regeren en de ander oppositie te voeren.

Nederland kent de gevaren van een samengaan. Acht jaar Paars bracht eerst Fortuyn en later Wilders. Toch gebeurt het weer. En dat is nog niet alles. Omdat de twee partijen in de Eerste Kamer geen meerderheid hebben, moeten zij onmogelijke coalities smeden om besluiten te kunnen nemen.

De Mening van de Week

De oppositie vindt het prachtig. Ze proeft de macht. Maar het is te gek voor woorden. Op 12 september 2012 vonden de Tweede Kamerverkiezingen plaats.

De Eerste Kamer is al in juni 2011 gekozen. Nou ja gekozen. De kiezers stemmen voor de Provinciale Staten die op hun beurt de 75 Eerste Kamerleden kiezen. Maar vraag niet hoe.

Terwijl 80 procent van de kiezers opkomt voor de Tweede Kamer trekken de Statenverkiezingen nog geen 60 procent. Er komen stemcijfers en stemwaardes aan de pas. Er worden kongsi’s gesloten. Zelfs staatkundige experts breken zich het hoofd erover.

Nederland heeft er sinds 1848 mee geleefd. Senatoren mogen een wetsvoorstel alleen aannemen of verwerpen. De veronderstelling is dat zij zich buigen over de kwaliteit van de wet, in de praktijk blijkt de Eerste Kamer een aanhangsel van de Tweede Kamer. De senatoren stemmen mee met hun partijgenoten in de Tweede Kamer. Kortom, de Tweede Kamerverkiezingen zijn maar een deel van het verhaal.

Het is allemaal tot daaraan toe. Punt is de onduidelijkheid, de ondoorzichtigheid van het politieke systeem. De gevestigde politiek weigert staatkundige vernieuwing. Politieke partijen menen het recht te hebben op het eeuwige leven.

Twaalf jaar geleden toonde Pim Fortuyn al aan dat de relatie tussen kiezers en de gevestigde politieke partijen zich op een hellend vlak bevond. De moord op 6 mei 2002, de schrik, het falen van de nieuwkomers en het opportunisme van de gevestigde partijen hielden het politieke systeem met kunst en vliegwerk overeind. Tot nu toe, tenminste.

Intussen is er nog een economische crisis overheen gekomen. Crises hebben de eigenaardigheid dat kwalen naar boven komen. Nu is het de Eerste Kamer die een democratisch tekort aan het licht brengt. De gekozen burgemeester blijft een al veel te lang gekoesterde wens.

De economische crisis verdiept zich. Net 100 dagen regeert het kabinet Rutte II. Meestal geven de kiezers een nieuw kabinet op z’n minst het voordeel van de twijfel. Niets daarvan. De geschiedenis toont de onvoorspelbaarheid van de toekomst aan, maar ook het enorme gevaar van een economische crisis in combinatie met een zwakke democratie.

Written by sjonkritmeester

February 18, 2013 at 9:28 pm

Posted in Column

DE INZICHTEN VAN ROBERT KAPLAN

leave a comment »

In de Volkskrant concludeert Robert Kaplan dat de buitenlandse politiek een zekere mate van fatalisme accepteren moet. “Omdat geen regering altijd en overal kan ingrijpen en rekening houden moet met mogelijke implicaties”.

Robert Kaplan is een wereldvermaard en zeer invloedrijk schrijver/journalist. Met name zijn analyse in ‘The Coming Anarchy’ dat overbevolking, tribalisme, misdaad en schaarste de bestaande politieke structuren bedreigen, maakte eind vorige eeuw grote indruk. Daarbij voorzag hij al vroeg de tanende invloed van het Westen, ten gunste van landen als China en India.

Het Volkskrantartikel heeft vermoedelijk betrekking op Kaplans boek ‘De wraak van de Geografie’ waarin de schrijver naast politiek en religie, het belang onderkent van de geografie als oorzaak van een conflict. “Kennis van de feiten”, aldus Kaplan, “ kan helpen toekomstige conflicten te voorkomen”.

Met name de Amerikaanse presidenten Clinton en Bush zagen de waarde in van Kaplans conclusies. Alleen vond de schrijver dat Clinton inzake de Joegoslavische burgeroorlog de verkeerde conclusies had getrokken. Terwijl hij zijn aanvankelijke steun aan de oorlog Irak later diep zou betreuren.

Ik heb De Wraak van de Geografie niet gelezen. Ongetwijfeld bevat het opnieuw een aantal verhelderende inzichten. Maar dat het Volkskrantartikel me nieuwsgierig heeft gemaakt, durf ik niet te beweren. Eerlijk gezegd, schrok ik nogal van het open deurgehalte.

Written by sjonkritmeester

February 17, 2013 at 9:55 pm

Posted in Column

KONINKLIJKE SLOEP KAN DOELWIT ZIJN

leave a comment »

Het Algemeen Dagblad maakte meteen nieuws. “Een meteoriet kan ook op Nederland vallen”, meldt de nieuwssite.
Verbijsterende creativiteit van de AD-redactie. Werkelijk, er zijn dagen dat ik er niet aan denk. Maar het is waar, het incident van gisteren toont aan dat het ruimtegevaar ons allemaal, op elk moment en overal raken kan.

Toegegeven, de Oeral is ver weg. Maar bedenk, de aarde is zo groot. Zeventig procent van het oppervlak bestaat uit water. Er is woestijn, bos. Valt dat ding in duizend brokken op een flatgebouw. Duizend gewonden. Niemand had hem aan zien komen.

Dat betekent vooral één ding. Op 30 april zou een meteoriet zo maar op de Koninklijke sloep kunnen vallen.

Written by sjonkritmeester

February 15, 2013 at 10:02 pm

Posted in Column