sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

BERT WAGENDORP VERLOOCHENT HET VAK

leave a comment »

Hij heeft één zwakke plek. Het is een liefde, diep ingesleten. Niets mag die verstoren. Het lijden dat onverbrekelijk verbonden is aan zijn sport, de wielersport, de Tour de France met name, heeft hem in het hart gegrepen. De prachtverhalen over de onverschrokken moed van de reuzen van de weg, de helden: Eddie Merckx, Joop Zoetemelk, IJzeren Wimme van Est en de Adelaar van Toledo, Frederico Bahamontes, hebben zijn schrijversbloed gevoed. Ook Lance hoort thuis in het rijtje. De arme Brit Tommy Simpsom, gevallen op de verschrikkelijke Ventoux, beschouwt hij als een erelid van het wielergilde.

Bert Wagendorp is columnist van de Volkskrant, schrijver van de bestseller, Ventoux. Toonbeeld van de relativering. “Iedereen gebruikte. Dus blijft Lance de beste”. Ik snap het niet. De man is journalist, en niet de eerste de beste. Een kritisch volger zou hij moeten zijn.

Zaterdagavond zat Bert met collega-journalist Edwin Winkels aan bij Mart Smeets’ Avondetappe. De heren lieten er geen misverstand over bestaan: Niets is groter dan de Tour de France. De ronde mag gewond zijn, zwaar getroffen door schandalen. Hij leeft, en zal blijven leven.

Over de rol van Mart Smeets is al veel geschreven. “Ik ben onschuldig”. Maar waar het televisie-icoon in de verdediging gaat, zoekt de grootmeester van de relativering de aanval op. Maakt zich kwaad op de vervuilers van de sport, de laffe journalisten die een fiets niet van een tennisracket onderscheiden kunnen. Die niet begrijpen wat een echte sportman tot sportman maakt.

“Wat doping! Zie het rapport- Sorgdrager, Meedoen of Stoppen. Arme Michael Boogerd. De jongen kon niet anders”. Onbegrijpelijk vindt hij de beslissing van de wielerunie om Lance diens zeven Touroverwinningen af te pakken. Onbegrijpelijk en hypocriet.

Alsof Eddie Merckx op een biefstuk reed. Ze in andere sporten niet gebruiken. “Bovendien”, vindt Bert, “is het maar de vraag of EPO helpt”.

Niet eens kwaad is hij. Louter minachting heeft de Volkskrantcolumnist over voor de Ierse klokkenluider David Walsh, chef sport van de Sunday Times. Aan tafel bij Mart Smeets gooide hij het er allemaal uit: “Slechte krant. Slechte journalist. Flauwekulverhalen”.

Met name stoort hij zich aan Walsh’ ‘Mijn jacht op Armstrong’. “Alsof de man een oorlogsmisdadiger is. Alsof wij sportjournalisten nooit over doping hebben geschreven. Alsof wij niet onze verdenkingen hadden”.

De trouw, de grote liefde voor de sport mogen de mens Bert Wagendorp sieren. Niettemin kan ook hij er niet aan voorbij dat David Walsh zich gedroeg als journalist, de kritische volger die al in 1999 bij Lance Armstrongs eerste Touroverwinning concludeerde: “Hier klopt iets niet. Dit kan niet”. En dat consequent heeft volgehouden. Zelfs liet hij zich niet afschrikken door processen en veroordelingen.

“Immers, ook de Ierse klokkenluider had geen bewijs. Hij had slechts getuigenissen en zijn gezonde verstand. Walsh wist dat een wielrenner die in zijn jonge jaren geen berg op kon, kanker kreeg en terugkwam, nooit op natuurkracht de Tour de France kon winnen.

Natuurlijk heeft de Volkskrantcolumnist het grootste gelijk als hij stelt dat doping van alle tijden is. Dat ook andere sporters grootverbruikers zijn. Dat doping onuitroeibaar is, en de techniek de mens altijd een stap vóór is.

Maar hier keert het relativeringsvermogen zich tegen de columnist die blijkbaar niet wil inzien dat doping een dodelijk gif is, een groot gevaar voor zowel het geestelijke als het fysieke welzijn van de sporter. Van iedereen, trouwens. Van de samenleving als geheel.

“Een cultuuromslag is nodig”, stelt de commissie-Sorgdrager . Die noodzaak zal Bert Wagendorp onderstrepen, al is het maar omdat, schreef hij, de nuchtere rapportage hem frappeert.

Een cultuuromslag is moeilijk genoeg. Maar wil de zo bewierookte columnist/schrijver zijn bijdrage leveren, moet hij zich niet langer gedragen als een drenzend kind dat zijn speeltje terugwil, koste wat kost. Terugkeren naar de basisprincipes van het vak, is het parool. Ja, doet hij er goed aan een voorbeeld te nemen aan de journalist David Walsh.

Written by sjonkritmeester

June 30, 2013 at 6:31 pm

Posted in Column

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: