sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

KIEZER REALISTISCHER DAN POLITICUS

leave a comment »

Ze zat maar kort in de Tweede Kamer. Nauwelijks negen maanden. Haar capaciteiten zijn verheven boven elke twijfel. Anders word je geen ambassadeur en directeur op het ministerie van buitenlandse zaken. Vraagt de partij haar niet. Levenservaring heeft ze genoeg. Principieel en bevlogen zal ze zijn.

Maar opstappen omdat, zoals de 53-jarige Désirée Bonis in het NRC Handelsblad meldt, ze zich beknot voelt, ze niet kan handelen op basis van overtuiging? Ze te weinig invloed heeft als woordvoerder nog wel, de nummer 9 van de plaatsingslijst voor de verkiezingen?

Hoe naïef kun je zijn? Wellicht heeft de oud-diplomate te lang in het buitenland gebivakkeerd om de politieke werkelijkheid hier naar waarde te schatten. De veronderstelling dat zowel Désirée Bonis als de PvdA-kandidatencommissie vorig jaar een gok namen, lijkt realistisch genoeg.

Vermoedelijk heeft de kandidate de informatie verkeerd ingeschat. Schotelde de kandidatencommissie een beeld voor dat niet geheel met de werkelijkheid strookt. En die werkelijkheid is aldus: In het Nederlandse politieke bestel is het compromis inbegrepen. Tweede Kamerleden mogen in hun fracties opvattingen uitwisselen. In het parlement moeten zij zich voegen naar het partijbelang. Daarbij hoort het stemmen dat meer dan eens haaks staat op de principes. Soms gaat het zelfs tegen het eigen geweten in.

Kiezersbedrog is het resultaat. Volgende zaak alsjeblieft. Helaas, hier is meer aan de hand. Ongetwijfeld hadden Désirée Bonis en de PvdA de beste bedoelingen. Geloofden zij in hun verhaal. De PvdA stond er trouwens slecht voor bij het opstellen van de kandidatenlijst, ergens in mei of juni vorig jaar. Een plek in de oppositie leek reëel en oppositiepartijen hebben het wat makkelijker als het om principes gaat. Alleen de stoutste geesten kunnen gedacht hebben aan de verkiezingsuitkomst van 12 september 2012, laat staan aan een akkoord tussen twee partijen die elkaar verketterden.

Jammer voor de betrokkenen. Het excuus gaat niet op, al is het maar omdat een politieke partij per definitie rekening moet houden met de machtsfactor. Wat resteert, is de klacht van een volksvertegenwoordiger over gebrek aan invloed. “Het buitenlandbeleid van het kabinet-Rutte II is VVD-beleid”, schrijft de ex-woordvoerder voor een beleidsonderdeel waarover nota bene haar partijgenoten-ministers, Frans Timmermans en Lilianne Ploumen, de scepter zwaaien.

Die invloed van een Tweede Kamerlid moge betrekkelijk zijn. Hoe zit het dan met de invloed van de kiezers? is de kernvraag. Zoveel staat vast. Veel kiezers zullen een realistischer beeld van de praktijk hebben dan een teleurgestelde politica. Kiezers die zich waarschijnlijk weinig illusies maken en weinig vertrouwen hebben in de politiek. Dat zou diezelfde politiek op z’n minst tot nadenken moeten stemmen. Want vertrouwen! Daar gaat het om. Is de kurk waarop onze democratie drijft.

Written by sjonkritmeester

August 26, 2013 at 7:47 pm

Posted in Column

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: