sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

DE BESLUITEN ZIJN AL GENOMEN

leave a comment »

Ook al kan een senator zomaar een spaak in het wiel steken, tot nu toe heeft het kabinet Rutte II standgehouden. Met kunst en vliegwerk weliswaar, zijn VVD en PvdA er op cruciale punten in geslaagd genoeg partijen over de streep te trekken. Het nieuwe jaar moet dus haalbaar zijn.

Inmiddels duiden de meest recente resultaten erop dat de bodem van de economische crisis bereikt is. Op een half tot één procent economische groei kan Nederland het komende jaar rekenen. Politici zouden geen politici zijn als zij de ommekeer niet claimen. De crisis en het uitblijven van herstel wijten zij als vanzelfsprekend aan de omstandigheden waarop zij geen greep hebben. Het geringste lichtstraaltje zien zij als bewijs van het enig juiste beleid.

Inmiddels, vinden de hervormingen hun weg. Traag, met horten stoten. De overheid stoot af. De participatiesamenleving neemt de plaats in van de verzorgingsstaat. Het land moet richting Amerika Duitsland op, naar een kleinere overheid en meer marktwerking. De praktijk wijst uit: naar een groter verschil tussen rijk en arm.

Nobelprijswinnaar Paul Krugman schrijft er elke week over in The New York Times, en dan heeft hij niet louter de Verenigde Staten op het oog. “De rijken hebben de macht. En zij zijn geobsedeerd om in een tijd van crisis te hameren op terugdringing van het begrotingstekort, te bezuinigen op sociale voorzieningen en lagere belastingen”.

Krugman mag gelijk hebben. Voor wie het vergeten is, de politieke crisis is tenminste zo zwaarwegend. De politici die geloven dat het economische herstel, hoe licht ook, de oplossing van hun problemen betekent, kunnen wel een van een koude kermis thuiskomen. In elk geval blijven de politieke ontwikkelingen zorgwekkend.

Volgend jaar vinden gemeenteraads- en verkiezingen voor het Europese Parlement plaats. Opnieuw kan de belangstelling wel eens tegenvallen. Immers, anno 2013 zijn gemeenten uitvoeringsinstanties van Den Haag. De besluiten zijn al genomen. En Den Haag loopt weer aan de leiband van Brussel. Tegelijk is het democratische tekort van de Europese Unie springlevend. Nederland heeft 26 afgevaardigden in het Europese Parlement dat 751 afgevaardigden van 28 lidstaten moet tellen. Wie kent hen? Wat doen ze?

De politieke partijen zullen volgend jaar groots uitpakken. De media voegen zich naar hen. Maar groot kan de verbazing niet zijn als de Nederlandse kiezers bij de verkiezingen van 2014 massaal verstek laten gaan of hun stemmen op de verkeerde partijen uitbrengen.

Zeker, Nederland is nog altijd een democratie. Kiezers kunnen stemmen op partijen die hun belangen, c.q. ideeёn het best behartigen. “Ja maar”, is de kritiek, “de partijen zien verkiezingsbeloften als vodjes papier. Meer niet”. Daar staat dan weer tegenover dat nog geen drie procent van de kiesgerechtigden lid is van een politieke partij. Het overgrote merendeel houdt zich afzijdig. Wordt pas actief als het directe belang geraakt wordt.

De vraag rest , waarom kiezers niet massaal de politiek op zoeken, onder druk zetten? Vergaderingen bijwonen? Politieke besluitvorming direct beïnvloeden? Zich zo te organiseren dat de politiek niet om hen heen kan?

Advertisements

Written by sjonkritmeester

December 16, 2013 at 6:38 pm

Posted in Column

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: