sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

IK HEB GEEN TRAAN GEZIEN

leave a comment »

Soms kijk ik. Vaker niet. Woudsend in Zuidwest-Friesland moet een prachtig plaatsje zijn. De televisiemakers vingen er een boer met een nogal onwillig paard. Ze liepen mee naar de boerderij. “Mogen we een hapje mee-eten”? “Kom maar binnen. Geen probleem”.

Het eten stond al op tafel. De vrouw schepte op. Want sinds de kinderen uit huis zijn, eet het echtpaar ‘s middags warm zodat er veel tijd over blijft. Dan komt de onvermijdelijke vraag: “Hoe gaat het met u”? En het antwoord: “Ach, ieder heeft zijn verdriet. Niet aan denken. Niet over praten”.

“U heeft het over verdriet. Kunt u daar iets over vertellen”? Waarop de vrouw, rustig, kalm, vertelde over haar dochter die bij een auto-ongeluk om het leven is gekomen. “Weet u. Het allerergste voor een moeder is haar kind te verliezen”. Voor de vader ook, kon de kijker zo wel zien.

Drie, misschien vier minuutjes duurde het gesprek. Er was geen begripvolle arm die over een schouder werd gelegd. Ik hoorde geen omfloerste stem. Heb geen traan gezien. Maar ik wist genoeg. Het televisieprogramma, Man bijt hond, Nederland 2, heeft pareltjes van televisiejournalistiek die nauwelijks te beschrijven zijn. Zelden begreep ik meer van wat verdriet kan doen.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

January 14, 2014 at 11:15 pm

Posted in Column

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: