sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for January 2014

DE GROOTSTE WINNAAR IS MARK RUTTE

leave a comment »

Natuurlijk gaan premier Rutte, de minister, de koning en de koningin naar de Olympische Spelen in Sotsji. Ze moeten wel. Herinnert u zich nog, het bezoek van Willem-Alexander en Maxima aan Moskou? Het vriendschapsjaar? Hoe charmant Vladimir voor Maxima boog? Hoe lief de koningin iets in zijn oor fluisterde? Toen, toen is het afgesproken.

Prachtig toch. Alleen maar winnaars. Alle obstakels zijn keurig opgeruimd. De Russische diplomaat Borodin is tijdig teruggeroepen. De bemanning van het Greenpeaceschip, de Arctic Sunrise, is weer vrij. De Nederlandse ondernemers kunnen rustig ademhalen. Geen boycot. Zelfs mochten de tycoon Chodorkovsky en de twee leden van Pussy Riot de gevangenis verlaten.

Iedereen blij. De koning mag naar zijn Olympische Spelen. De sporters weten zich gesteund. En Vladimir verheugt zich nu al op de komst van Maxima. Onze koningin krijgt een ereplaats naast hem.
Maar de grootste winnaar heet Mark Rutte. Vraag me alleen niet, waarom.

Written by sjonkritmeester

January 10, 2014 at 10:47 pm

Posted in Column

‘ER IS GEEN BOYCOT’, ZEGT REGERING

leave a comment »

Het Franse Hof van Beroep verbood gisteren te elfder ure het optreden van de komiek Dieudonné in Nantes vanwege het antisemitische karakter van de show. Met als gevolg dat Frankrijk met angst en beven de volgende dagen afwacht. Immers, vanaf nu is Dieudonné voor zijn aanhang de martelaar van het Vrije Woord.

In Nederland is het Israёldebat nauwelijks verhit te noemen. De media wegen beleefd de voors en tegens af. Vitesse voetbalt vrolijk door. Hitlers Mein Kampf wordt goed verkocht. Bijna verveeld is het besluit van het pensioenfonds PGGM aanvaard om de banden met vijf Israёlische banken te verbreken. “Er is geen sprake van een boycot”, verzekert de Nederlandse regering.

Israël in Nederlandtussen ben ik razend benieuwd naar de ware motieven van Royal Haskoning, Vitens en PGGM. Naar verluidt, staan er best wel grote financiёle belangen op het spel.

Written by sjonkritmeester

January 10, 2014 at 12:04 am

Posted in Column

ANTI-ISRAЁLSTEMMING ZIT ER GOED IN

leave a comment »

Het NRC Handelsblad opent ermee: ‘Frankrijk verbiedt shows van cabaretier Dieudonné uit vrees voor oplaaien jodenhaat’. In dezelfde krant hekelt columnist Frits Abrahams het laffe optreden van Vitessetrainer Peter Bosz die zonder de Israёlische eerste-elftalspeler Dan Mori naar Abu Dhabi is gegaan. “Dat”, aldus de columnist, “zouden Rinus Michels, Louis van Gaal, Johan Cruyff en Piet Keizer nooit gedaan hebben”.

Misschien niet. Misschien wel. Het waren andere tijden, en Israёl was met Michels aan het bewind nog Neerlands beste vriend. Intussen hebben we te maken met oud-premier Van Agt, oud-minister Van den Broek en vele anderen die Israёl zien als de schuldige in het conflict met de Palestijnen.

Dus heeft het pensioenfonds PGGM besloten niet meer te beleggen in de vijf grootste Israёlische banken als protest tegen financieringen van joodse nederzettingen in de bezette gebieden. Het pensioenfonds beraadt zich over soortgelijke maatregelen tegen andere ondernemingen. Eerder trokken het ingenieursbedrijf Royal Haskoning DHV en het drinkwaterbedrijf Vitens zich al terug uit Israёlische projecten in Palestijns gebied. Een aantal supermarkten is deze bedrijven voorgegaan. Er was een incident tijdens het bezoek van premier Rutte aan Israёl. Bij een peiling van de Volkskrant reageerde 56 procent positief op de vraag of meer ondernemingen het voorbeeld van PGGM moeten volgen.

Nederland roept Israёl tot de orde. Toch benieuwd of PGGM geld heeft uitstaan in de Verenigde Arabische Emiraten? Of Royal Haskoning wel eens heeft geprotesteerd tegen de visumpolitiek van Saoedi-Arabiё? Hoe het zij, alle betrokkenen leggen er de grootste nadruk op dat hun standpunt niets van doen heeft met antisemitisme. Niets met Jodenhaat. De beslissingen komen voort uit een oprechte bezorgdheid over de Israёlische politiek, het onrecht de Palestijnen aangedaan.

Helaas voor hen, hanteert Dieudonné dezelfde argumenten. Is het heersende klimaat ook in Nederland onrustbarend.

Written by sjonkritmeester

January 9, 2014 at 1:09 am

Posted in Column

IEDEREEN VINDT HET HEEL ERG

leave a comment »

De woordvoerster van voetbalclub Vitesse kijkt zorgelijk de NOS-camera in. De KNVB verwijst naar het kabinet. De minister is erg teleurgesteld in de zwakke houding van de club. Trainer Peter Bosz vindt het verschrikkelijk. Werkelijk heel verschrikkelijk. Hij is ook heel boos, net als zijn spelers die er niet van kunnen slapen dat één van hen thuis moest blijven omdat hij het verkeerde paspoort heeft.

Niets is wat lijkt. Opperste verwarring heerst er over de visumweigering van de Verenigde Arabische Emiraten voor de Israёli Dan Mori. Is er wel sprake van een weigering? De wereldvoetbalbond FIFA en de Israёlische ambassadeur tonen zich verbaasd. Zo moeilijk zou het niet zijn, om als Israёlier een visum voor de Verenigde Arabische Emiraten te verkrijgen. De VAE-ambassade weet niets van een visumverzoek, laat staan dat het er een geweigerd heeft.

Waarop Vitesse verwijst naar een briefwisseling met het consulaat. Ook zou de club gehandeld hebben op advies van het ministerie van buitenlandse zaken die dat op zijn beurt weer ontkent. Dat wil zeggen, buitenlandse zaken heeft een dag voor het vertrek naar Abu Dhabi in algemene zin gesteld dat het verstandig is om sport en politiek te scheiden. Tot slot deelde Vitesse mee dat Dan Mori de ploeg heeft gevraagd om dan maar zonder hem te vertrekken.

De conclusie is helder: Iedereen, iedereen is enorm teleurgesteld. Zeer verbaasd. Vindt het echt, héél, héél erg.

Written by sjonkritmeester

January 8, 2014 at 12:14 am

Posted in Column

MISSCHIEN IS HET GEEN ANTISEMITISME

leave a comment »

Het zal geen antisemitisme zijn. Maar wat is het dan wel?
“Wij doen niet aan politiek”, reageerde Vitesse-trainer Peter Bosz op de ophef over het thuislaten van de eerste-elftalspeler Dan Mori die vanwege zijn Israёlische paspoort de Verenigde Arabische Emiraten niet in mocht. Een woordvoerster viel de trainer bij. Zij betreurde het dat de voetbalclub slachtoffer is geworden van een politiek steekspel. Ook de KNVB vindt het een zaak voor de politiek.

Het zal geen antisemitisme zijn. Maar wat is het dan wel? In Berlijn overwegen de autoriteiten bij grote evenementen een hek te plaatsen rond het Holocaustmonument. Er circuleert een video die toont hoe dronken Nieuwjaarvierders er urineren en vuurwerk afsteken.

Het zal geen antisemitisme zijn. Maar wat is het dan wel? In Engeland vierde de Franse voetballer Anelka zijn doelpunten met het Quenellegebaar. Hij kwam weg met een boete. La Quenelle is een vinding van Anelka’s vriend, de cabaretier Dieudonné. Vooral onder jongeren is het gebaar populair. Velen zien er een Nazi-groet in.

Het zal geen antisemitisme zijn. Maar wat is het dan wel? Dieudonné heeft het niet zo met joden. Bovendien is hij een fel criticus van de Israёlische politiek en werkt samen met het Front National. Wie ook samenwerkt met het Front National, is Geert Wilders van de PVV. Wilders veroordeelde als eerste het lafhartige optreden van Vitesse. Wilders staat pal voor de Israёlische politiek.

Misschien is het geen antisemitisme. Totale onverschilligheid in combinatie met domheid is het op z’n minst. Zoveel verschil is er in elk geval ook weer niet in de houding van mensen die de opkomst van Adolf Hitler mogelijk hebben gemaakt en mensen nù.

Written by sjonkritmeester

January 6, 2014 at 10:36 pm

Posted in Column

AMSTERDAM IS GEEN NEW YORK

leave a comment »

Is hij een cynicus of juist een realist? De tijd zal het uitwijzen. New York Timescolumnist Ross Douthat is conservatief, met zijn 34 jaar nog jong, en zal de Republikeinen welgezind zijn. Intelligent is hij in elk geval, getuige zijn aanval op de Democraten die hebben ontdekt dat de tweedeling, het verschil tussen rijk en arm, een thema is waarmee je zoals de net geïnstalleerde burgemeester van New York, Bill de Blasio, verkiezingen kunt winnen.

Het is dat de lezer de columnist niet horen kan. Maar hij voelt hem welhaast smalend lachen. Natuurlijk begrijpt Douthat dat ongelijkheid een thema is. Dat Manhattan uitpuilt van het geld en de armoede om de hoek op straat ligt. “Maar”, weet hij, “toch is New York een soort van liberaal walhalla geworden. Massaal hebben de New Yorkers die tussen de 100.000 en 200.000 dollar op De Blasio gestemd. Uit solidariteit met de armen? De columnist meent dat die groep het gewoon beu is kansloze gevechten te voeren om hun kinderen op de beste scholen te krijgen. “De 1 procent allerrijksten extra belasten, vinden zij een prima idee. Of zij zelf ook meer willen betalen”, waagt hij echter te betwijfelen. Herinnert daarom fijntjes aan het begrotingsakkoord van vorig jaar waarbij Democraten hebben beloofd dat de belastingverhoging pas geldt voor inkomens boven de 250.000 dollar. Of was het 400.000 dollar? Kortom, Douthat moet nog zien of de politiek van De Blasio tot minder tweedeling leidt, al is het maar omdat in zijn land belastingverhoging gelijkstaat aan politieke zelfmoord. Tot nu toe, tenminste.

Tweedeling in Amerika? Luider worden ook de bezorgde stemmen, hier. Waar Sheila Sitalsing en Bert Wagendorp van de Volkskrant hun gevoelens dan weer tegenover zetten: “Nederlanders zeuren te veel. Moeten niet zo klagen. Armoede vind je in Afrika, in Aziё, in Latijns-Amerika, in de Verenigde Staten. Niet in Amsterdam”, houden zij de lezers voortdurend voor.

In die opvatting hebben zij een partner in de burgemeester van de hoofdstad, mr. Eberhard van der Laan, lid van de PvdA. Burgemeester Van der Laan was gisteren te gast bij het opinieprogramma Buitenhof en stelde het land gerust. “Amsterdam is geen New York of Londen. Amsterdam is klein, fijn. En solidair. Waarom is Amsterdam zo fanatiek in het aantrekken van internationale bedrijven? Die brengen werk mee. Banen dus voor schoonmakers, beveiligers, catering. Van tweedeling”, bezweert de burgemeester , “is in mijn stad in elk geval geen sprake. Hier besteden rijke mensen hun tijd juist aan het helpen van de armen. Zij zijn solidair”.

Burgemeester Van der Laan verwees met name naar de zakenvrouw Annemarie van Gaal die weer op de bank zat van Wakker Nederland op Zondag. Wat bleek? De zakenvrouw die zich verdienstelijk maakt als presentator van een programma dat bedrijven en particulieren adviseert van hun schulden af te komen, weet hoe Nederland uit de economische ellende moet komen. Niet voor de eerste keer solliciteerde ze naar het ministerschap. “Als ik daarvoor gevraagd word, zeg ik ja”!

Waarop de zakenvrouw haar herstelplan openbaarde: “De tijd van bezuinigen is voorbij. Hervormen, is het parool. Voor de groep die echt zorg behoeft, moeten we goed zorgen. Maar voor de rest geldt dat alle toeslagen, uitkeringen, heffingen en regelingen worden afgeschaft. De overheid heeft een uitkeringenkliniek gecreëerd waaraan de mensen verslaafd zijn geraakt. De ambitie moet terug. Werk moet weer lonend zijn. Lukt het niet met één baantje, moet iemand er maar een tweede bijnemen. Ik maak een eind aan de werkloosheid”. Naast haar knikte Joost Eerdmans, lijsttrekker voor Leefbaar Rotterdam en vriend van Pim. “Zo denk ik er ook over”.

Annemarie van Gaal, Joost Eerdmans, Eberhard van der Laan. Drie verschillende persoonlijkheden. De zakenvrouw positioneert zichzelf in de sociaalliberale hoek. “Als ik de politiek inga, is dat voor de VVD of D66”. Pims vriend, Eerdmans, noemt zich conservatief. Van der Laan is een prominent PvdA’er. In Amerika kan de tweedeling schrijnender zijn. Er is in elk geval sprake van een serieus debat. Het heeft even geduurd, maar de wil is er het probleem aan te pakken. In Nederland is iedereen het met elkaar eens. Het probleem bestaat hier helemaal niet.

Written by sjonkritmeester

January 6, 2014 at 8:33 pm

Posted in Column

‘LAAT DE JODEN HET NIET HOREN’

leave a comment »

Ook wij hebben een hond. Wit, zwart en wat bruin. Een BeagleFox-achtige met jubelende staart. Een jachthond van het zuiverste soort die altijd met zijn snufferd op de grond loopt. Pakt en eet alles.

Ik mopper niet. Veel liefde geeft de hond die bovendien zorgt voor een frisse neus, en dat is wel wat waard. Lange wachttijden zijn tamelijk gewoon. Minuten kan hij plassen. Misschien ben ik zo iemand met weinig geduld, en trek voorzichtig aan de lijn als ik denk dat het kan. “Kom op”. Maar als een hond poept of piest, is er geen keus. Hij moet en doet tot ie echt helemaal klaar is.

Ach, zo erg is het ook weer niet. Bovendien maak je het nodige mee. De meeste collega-hondenbezitters groeten, zeggen dag of hallo, zoals de zeiler op het meer altijd zijn hand opsteekt. Niet iedereen doet daar trouwens aan mee. Heel apart is het bebaarde mannetje dat een witgrijs wollig, heel gemeen, joekeltje met zich meezeult. Ach, het is wel een beetje zielig ook. Zodra hij ons ziet, weet hij niet hoe snel weg te komen. Steekt haastig de straat over, waarop dat ding van hem begint te keffen en te trekken, en wel zó dat het elke keer weer in zijn lijn verstrikt raakt. Het wordt nog eens zijn dood, vrees ik.

Skateboards zijn een probleem. Niet altijd ben ik daarop bedacht. Plotseling zijn ze er, rrroem. Waarop mijn hond in woeste razernij een aanval uitvoert op de skateboarder en ik maar net de lijn aan kan halen. Ook met eenden is de relatie op z’n zachtst gezegd, nogal complex. Zwanen hebben niets te vrezen. Integendeel, die maken mijn hond juist bang.

Mijn hond en ik. We lopen wat af. Ontmoeten mensen. “Hallo”. “Dag”. Afgelopen donderdagavond laat, het kan ook vrijdag zijn geweest, gingen we weer voort een laatste ronde. Rustig winterweertje. Mijn hond zou mijn hond niet wezen als hij geen hamburgerbakje had opgepikt. Zo liepen we op huis af. Voorbij de kerk waren we al. Op het parkeerplein nabij een grasperkje passeerden we drie jongens die richting stad inliepen. Een vierde deed, zoals heel gewoon tegenwoordig, net als mijn hond een plas. En riep de anderen toe: “Laat de joden het niet horen”.

Ik liep door. Was trouwens bijna thuis.

Written by sjonkritmeester

January 5, 2014 at 10:49 pm

Posted in Column

POETINS SPELEN VAN DE WAANZIN

leave a comment »

De Nederlandse deelnemers hebben hun opdracht volbracht. Over vier weken beginnen de Olympische Winterspelen. Dus komt het debat nu goed op gang: Wat te doen met Sotsji?

President Barack Obama, bondskanselier Angela Merkel en president François Hollande gaan niet. Premier Rutte zwijgt. Koning Willem Alexander kan een statement maken en thuisblijven, maar is daar de persoon niet naar. Waarom zou hij ook? Als lid van het IOC gaf hij zijn zegen aan Sotsji. De Elfstedentocht reed hij uit.

Bovendien staat de koning op goede voet met de Russische president Vladimir Poetin, zoals bleek bij zijn bezoek aan Petersburg in het kader van het Nederland-Rusland vriendschapsjaar. Als een blok viel de heteroseksuele president voor de charmes van zijn vrouw. Liet de opvarenden van het Greenpeaceschip Arctic Sunrise en 25.000 andere gevangenen vrij, maar had nog wel de tegenwoordigheid van geest een tegenprestatie te eisen. “Als je actie onderneemt tegen mijn Spelen zul je daar spijt van krijgen”.

Zo gaat dat in de grotemensenwereld. De argumenten zijn sleets, maar doorslaggevend: Sport en politiek hebben niets met elkaar te maken. Sporters hebben jarenlang geknokt, offers gebracht. Neem de Russen hun trots niet af. Een boycot heeft geen zin. Het is een vorm van ontwikkelingshulp. In gesprek blijven, is de enige optie. NOC- technisch directeur en chef de mission, Maurits Hendriks: “Het worden de geweldigste, waanzinnigste, meest fantastische Spelen, ooit”.

Blijkbaar heeft de NOC-directeur een voorspellende gave. De Nederlandse score valt zwaar tegen. De Russen halen een recordaantal medailles. Doping lijkt uitgebannen. Een enorm omkoopschandaal komt aan het licht. Koning Willem-Alexander is bij Svens gouden race. Een klopjacht op terroristen loopt volledig uit de hand. “Poetins Spelen van de Waanzin”, kopt een krant.

Written by sjonkritmeester

January 4, 2014 at 12:33 am

Posted in Column

MAARTEN VAN ROSSEM VERGEET ÉÉN DING

leave a comment »

Naar De Slimste Mens kijk ik graag. De presentatie is plezierig. Deelnemers zijn oprecht zenuwachtig, niet vanwege fenomenale geldsbedragen die op het spel staan of de trots de sterkste te zijn, wel omdat verliezen juist hier niet fijn voelt.

Altijd wint de slimste. Nooit is er vals spel. Hooguit wat binnensmonds gemompel over een rare vraag en dito antwoord. “Ja”, mopperde Wouke toen haar buurvrouw de vraag kreeg , “die wist ik ook”. En natuurlijk is daar het jurylid, Neerlands bekendste historicus, de langzamerhand bejaarde , immer in het zwart geklede beroepsmopperaar, Maarten Rossem . Een cynicus voor zijn vijanden bovendien. Een man die te veel relativeert, vinden anderen. “Een realist”, zegt hij zelf.

Stiekem vindt de historicus het best wel aardig als de mensen om zijn spitsvondigheden lachen. Intussen neemt hij zichzelf uiterst serieus. Zijn mond houden, zal hem in elk geval nooit lukken. Ook bij De Slimste Mens kan Maarten van Rossem het niet laten op gezette tijden wijsheden te spuien. Zo scoorde hij met de opmerking dat de Gouden Eeuw betrekkelijk kort geleden is. “Belachelijk. Idioot. Ridicuul”, vindt Van Rossem nog altijd de keuze van Pim Fortuyn tot Grootste Nederlander aller tijden. “De man”, fulmineerde hij verder, ” heeft werkelijk niets goeds gebracht. Sinds Pim is het louter populisme wat de politieke klok slaat. Die klok zou moeten worden teruggezet”.

Ook daar heeft PvdA-stemmer Maarten van Rossen heeft een punt. Toch vergeet het jurylid van De Slimste Mens één ding. De opkomst van Fortuyn was in 2000 geen toeval. Er was een reden. Een oorzaak. Te veel mensen voelden zich in de steek gelaten, zich niet vertegenwoordigd, zich buitenspel gezet. Herkenden zich niet meer in de gevestigde partijen. Terecht of onterecht. Dat feit blijven negeren, heeft het land van de regen in de drup gebracht. En zitten wij opgescheept met het gevaar dat Wilders heet.
ÉÉ

Written by sjonkritmeester

January 3, 2014 at 3:22 am

Posted in Column

Bill De Blasio, voorbeeld voor Nederland

leave a comment »

Het is nu 2014. Toch maar even terug naar 1984. Tweehonderd kilometer westwaarts was de Britse premier Margaret Thatcher ermee begonnen. Iets verderop maakte de Republikein Ronald Reagan zich op voor zijn tweede termijn als president van de Verenigde Staten van Amerika.

Een ware revolutie drukten de twee wereldleiders door. De econoom en Nobelprijswinnaar Milton Friedman was hun leidsman. De economische held van de voorgaande jaren, John Maynard Keynes, het doelwit. Monetarisme, de suprematie van de vrije markt, een zo klein mogelijke overheid, lage inflatie en bijhorende geldpolitiek maakten de weg vrij voor het liberaalkapitalisme. Niet zo heel veel later zou Nederland volgen, aarzelend nog, halfhartig. Inmiddels heeft het zich volledig ondergedompeld.

Gisteren is in New York burgemeester De Blasio geïnstalleerd. Een Democraat, net als president Barack Obama. Beiden zien de ongelijke verdeling van de welvaart als het kernprobleem van hun land. Beiden geloven dat de overheid wel degelijk een taak heeft. Zelfs wil De Blasio de rijken hoger belasten.

Misschien brokkelt de macht van de Verenigde Staten wat af. Moeten we voor het Nederland van 2014, Europa lezen. Het laat onverlet dat de Amerikaanse invloed onveranderd groot is. Groter zelfs. Zich sneller voltrekt, bovendien.

The New York Times meldt dat politici met argusogen naar New York kijken. “Krijgt Bill De Blasio iets voor elkaar”? is de grote vraag. De krant constateert een sfeer van verwachting. Immers, de geschiedenis leert dat de wereldstad al gauw een voorbeeld is voor Amerika. Èn, zouden wij ons kunnen realiseren, dus ook voor Europa en Nederland.

Written by sjonkritmeester

January 1, 2014 at 10:25 pm

Posted in Column