sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for February 2014

UNHEIMISCH GEVOEL BORRELT OP

leave a comment »

Ik dacht niets bij de eerste berichten. Voormalig vicepremier dr. Els Borst was overleden. De politie begon een onderzoek. Ze zal een hartaanval hebben gehad. Een beroerte. Ongelukkig zijn gevallen, veronderstelde ik. Waarop ik me in het schaatssucces stortte.

Maar na vier dagen onderzoek meldde justitie dat een misdrijf waarschijnlijk lijkt. “Een inbreker moet het prominente D66-lid hebben opgewacht. Of anders zal ze hem betrapt hebben”. Dacht ik. Het zit me allesbehalve lekker. Vroeg me af: “Is er dan geen beveiliging in die villabuurt? Geen alarm? Geen politie die een oogje in het zeil houdt”?

Als ik het goed begrepen heb, moet mevrouw Els Borst twee dagen in de garage gelegen hebben voordat een vriendin haar ontdekte. Twee dagen. Niemand die iets heeft opgemerkt. Een woordvoerder van justitie vertelde hoe het lichaam in een lijkzak was gestopt. Ik wilde me er geen voorstelling van maken. Een 81-jarige nog zo statige vrouw die zich zo verdienstelijk voor de maatschappij heeft gemaakt.

Doodslag? Moord? Misdaadverslaggever John van den Heuvel van De Telegraaf sluit een politieke moord niet uit. Een unheimisch gevoel borrelt op.

Written by sjonkritmeester

February 13, 2014 at 11:44 pm

Posted in Column

PECHTOLD WAANT ZICH WINNAAR

leave a comment »

Amsterdam. Op 19 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen, en hoopt D66 de grootste partij van de hoofdstad te worden. Dat lukt alleen als de partij van Alexander Pechtold de PvdA verslaat. “Een deukje in de reputatie van het eens zo machtige rode bolwerk zou geen kwaad kunnen”, moeten ze in de Democratische gelederen bedacht hebben.

Dus trok D66 direct hard van leer toen de minister van binnenlandse zaken, Ronald Plasterk in de fout ging. Bleef onvermurwbaar in het Tweede Kamerdebat. Was zelfs initiatiefnemer van de motie van wantrouwen. Excuses noch garanties van de PvdA-bewindsman konden daarin verandering brengen.

Wie het debat gevolgd heeft, constateerde dat de oppositie vooral uitblonk in het herhalen van zetten. De minister had ook niet de Tweede Kamer verkeerd geïnformeerd. Immers, zijn verklaring dat de Amerikaanse inlichtingendienst verantwoordelijk was voor het afluisteren van 1,8 miljoen gesprekken deed hij voor het opinieprogramma Nieuwsuur. Daarna heeft hij wel verzuimd die fout te corrigeren.

Waar D66 geen genade kende, gaven de ChristenUnie en de SGP de minister het voordeel van de twijfel. Waarmee de bewindsman de steun van 85 Tweede Kamerleden achter zich wist. Een ruime meerderheid dus. Niettemin meende D66-leider Pechtold dat het de minister gesierd had, als hij was opgestapt. Zijn houding verried de overwinning. Een overwinning die veel weg heeft van de slag die de Griekse koning Pyrrhus lang geleden de oppermachtige Romeinen toebracht.

Written by sjonkritmeester

February 12, 2014 at 11:58 pm

Posted in Column

HOOPGEVEND IS DE EENSGEZINDHEID

leave a comment »

Grootse triomfen viert het land in Sotsji. Weliswaar haalt sprintster Margot Boer slechts een derde plaats. Het brons voelt aan als goud. Ireen Wüst siert de voorpagina van The New York Times. En kijk eens, hoe zielsveel koning Willem Alexander en koningin Maxima van sport houden.

Intussen nemen de Tweede Kamerleden minister Ronald Plasterk onder de vuur over het afluisterschandaal. Hoopgevend is de eensgezindheid die de minister van binnenlandse zaken en collega Jeanine Hennis-Plasschaert van defensie uitstralen. Zijn blik zoekt haar voortdurend op. Even zo vaak knikt zij hem moederlijk toe.

Sotsji contra Den Haag lijkt op het eerste gezicht een ongelijke strijd die de politiek alleen maar kan verliezen. Frisse jongens en meisjes stralen levenslust en gouden medailles uit. Laten zien wat eenheid en volharding vermogen. Daar kunnen boze, verongelijkte om de microfoon vechtende dames en heren niet tegenop.

Dat het publiek massaal voor de sporthelden kiest, kan dus niet verrassend zijn. Daar staat tegenover dat het uithoudingsvermogen van de politici bewonderenswaardig is. Urenlang eisen de Tweede Kamerleden een overtuigend antwoord. Geduldig probeert de minister hen tevreden te stellen. Steeds weer. Gaat diep door het staf. Biedt zijn excuses aan.

Tot in de kleine uurtjes duurt het slopende debat. De oppositie blijft onvermoeibaar proberen de onderste steen boven te krijgen. Natuurlijk steunt de coalitie haar minister in wie het vertrouwen zo is geschokt. Intussen liggen in Sotsji de afgetrainde topatleten allang op één oor. Doodmoe. Zij kunnen niet meer. Zijn uitgeteld.

Written by sjonkritmeester

February 12, 2014 at 12:17 am

Posted in Column

MOTIE VAN WANTROUWEN LIGT KLAAR

leave a comment »

“Is minister Plasterk nog de man op de juiste plaats”? was de vraag die de verslaggever blijkbaar uit zijn hoofd had geleerd. Dergelijke inkoppertjes krijg een lid van de oppositie niet elke dag. Kortom, de minister van binnenlandse zaken heeft het een en ander uit te leggen.

Sinds vorige week woensdag zijn media en Tweede Kamer in de ban van Plasterks Nieuwsuur-interview op 30 oktober 2013. Daarin beschuldigde de minister de Amerikaanse inlichtingendienst NSA van afluisterpraktijken waarvoor de Nederlandse inlichtingendiensten verantwoordelijk bleken. De weekendkranten stonden vol. De nieuwsrubrieken sleepten uit alle hoeken en gaten specialisten aan.

Inmiddels hebben minister Plasterk en collega Hennis-Plasschaert van defensie hun verklaringen op elkaar afgestemd. Dat de minister de Tweede Kamer pas op 5 februari informeerde over de werkelijke gang van zaken heeft te maken met het landsbelang. Eerdere bekendmaking zou gevaarlijk zijn voor de veiligheid. Staatsgeheim dus.

Dat wordt vanavond een pittig debat. De motie van wantrouwen ligt klaar. Met minder dan excuses doet de Tweede Kamer het niet. Maar VVD en PvdA hebben samen 79 zetels. Dus is er geen probleem, ook al zou de VVD het wel een aardig vinden als de PvdA-bewindsman ietwat beschadigd uit de strijd komt. En zo aangeschoten wild wordt, conform het jargon.

Written by sjonkritmeester

February 10, 2014 at 11:34 pm

Posted in Column

SOTSJI ZAL RUTTE LANG ACHTERVOLGEN

leave a comment »

Vlot van de tong is hij zeker. Een grootmeester is hij in het niets zeggen. Een behendig politicus, ongrijpbaar voor de concurrentie. Tegelijk is zijn beleid een optelsom van blunders. Op de politieke werkelijkheid heeft hij nauwelijks greep. Zijn overlevingskunst gaat ten koste van het landsbelang.
Samenvattend, is sprake van falend leiderschap. Verbetering lijkt er niet in te zitten. Daarvoor zit hij er net iets te lang.

Veertig maanden zetelt VVD-leider Mark Rutte, 47 jaar alweer, in het Torentje. Mag hij zich premier van het Koninkrijk der Nederlanden noemen. Het begon al direct in de zomer van 2010. Voor het eerst in de geschiedenis was de VVD als grootste partij uit de verkiezingsbus gekomen. Het CDA had zwaar verloren. De PVV van Geert Wilders veroverde liefst 24 zetels in de Tweede Kamer. Waarop de kansloze Paars Plusmissie begon, voor een kabinet bestaande uit VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. Kansloos omdat de peilingen aantoonden dat de VVD-achterban daarop niet wachtte. De onervaren PvdA-leider Job Cohen schonk Rutte een opening en de gedoogconstructie was geboren. VVD en CDA gingen in zee met de PVV, met als gevolg anderhalf jaar politieke ellende, vertroebelde verhoudingen en een geschokt vertrouwen in de politiek.

Intussen was de eurocrisis in volle omvang losgebarsten. De schulden waren Ierland, Griekenland, Spanje, Portugal en Italiё over het hoofd gegroeid en dreigden Europa het ravijn in te sleuren. Met name Duitsland eiste maatregelen. Begrotingsdiscipline werd het toverwoord. Om haar moverende redenen nam de Nederlandse regering het voortouw in de aanval op de schuldenlanden.

De Duitse regering moet zich in de handen hebben gewreven. In elk geval kon zij een bliksemafleider prima gebruiken. Haar eisen kracht bijzetten en de positie in het hart van Europa verder versterken. De Fin Olli Rehn kreeg als Eurocommissaris uitgebreide bevoegdheden. Vermoedelijk had Duitsland toch wel zijn zin doorgedreven. Maar Nederland kon geen kant meer op. Heeft zich met handen en voeten gebonden aan de Europese bezuinigingspolitiek.

Intussen zakte ook de economie in Nederland verder in. Het kabinet-Rutte I zette in op nog meer bezuinigingen. Toen zegde de PVV in april 2012 het gedoogcontract op. Verkiezingen volgden, en dwongen de VVD alsnog om een coalitie met de PvdA aan te gaan.

Een derde blunder is de totstandkoming van het kabinet Rutte-II. Blijkbaar begrijpt de premier niet dat serieus overleg meer beoogt dan de realisatie van een deugdelijk regeringsakkoord. De traditie is ook nodig om de kiezers ervan te overtuigen dat de onderhandelaars al het mogelijke doen om de verkiezingsbeloften in te lossen. Het beruchte kaartenspel heeft het wantrouwen van de kiezers alleen maar gevoed. Intussen heeft de PVV vrij spel om haar anti-Europese kaart uit te spelen.

Zo gaat het maar door. Steeds meer economen vrezen dat de bezuinigingspolitiek funest is voor het herstel van de economie. Vinden dat investeringen nodig zijn. “Meer Keynes willen zij”. Maar Rutte kan niet anders dan bezuiniging preken. Als hij in Brussel commissaris Rehn om matiging vraagt omdat het begrotingstekort de drie-procentnorm overschrijdt, wordt de positie van Nederland er niet sterker door. Je proeft ook het leedvermaak in andere lidstaten als het economische herstel in Nederland achterblijft.

Prachtige plaatjes schieten de fotografen in Sotsji van premier Rutte, koning Willem-Alexander en koningin Maxima. Vrolijk zijn de televisiebeelden: De Russische president Poetin in gesprek met Rutte. Een gezellig onderonsje tussen Vladimir en het koninklijk paar. Gouden medaillewinnares Ireen Wüst neemt de hartelijke gelukwensen van Poetin in ontvangst, in het Holland Heineken House.

Overduidelijk is de Russische president zeer in zijn nopjes met zijn Hollandse vrienden. Ongetwijfeld hoopt het bedrijfsleven te profiteren. IOC-gedelegeerde Camiel Eurlings prijst het besluit van het kabinet om een zware delegatie naar Sotsji te sturen als een bewijs van politiek vakmanschap. VVD-woordvoerders praten zich suf om het Nederlandse volk ervan te overtuigen dat alleen de dialoog loont.

Dat moge zo zijn. Voor zijn doen mag president Poetin vriendelijk ogen. De wereld weet dat zijn voorganger-dictators hetzelfde deden. Sneller dan gedacht kan Poetin zich zomaar gedwongen voelen de wereld zijn andere, keiharde kant te tonen. In elk geval moet premier Rutte niet vreemd opkijken als de plaatjes in de prachtige februarimaand van 2014 hem en het land nog heel lang achtervolgen.

Written by sjonkritmeester

February 10, 2014 at 7:38 pm

Posted in Column

BIJ GIJP IS PSV WEL VAAK DOELWIT

leave a comment »

Er zijn genoeg mensen die hun bedenkingen hebben bij het fenomeen René van der Gijp. Toch trekt het praatprogramma Voetbal International waarbij ook Johan Derksen en Wilfred Genee van zich doen spreken, twee keer in de week bijna een miljoen kijkers. De biografie ‘Gijp’ van Michel van Egmond ging ruim 300.000 keer over de toonbank. De stelling dat voetballers geen homo’s kunnen zijn, heeft geen afbreuk gedaan aan de populariteit van de oud-voetballer.

“René heeft de lach aan zijn kont. Vergis je niet, hij is een kenner van het spel”, stelt de almaar langhariger Derksen wiens handelsmerk verbale agressie is. De inmiddels 52-jarige Van der Gijp zou in zijn actieve periode onder zijn kunnen hebben gepresteerd hoewel hij het eerste van PSV en zelfs 15 keer het Nederlands elftal haalde.

Ook toen was Gijp al de man van grollen en grappen. Wie hem op de televisie bezig ziet, vermoedt zo maar dat hij zich vooral richtte op spelers die het leven iets serieuzer nemen. Aan hard werken had de oud-voetballer in elk geval menig broertje dood. Hij hield van uitgaan. Uiteindelijk kwam hij in Zwitserland terecht, vrat zich dik en slankte vervolgens af in een dure kliniek. Kortom, René miste dat wat anderen de juiste sportmentaliteit noemen.

Dat alles verhindert de oud-voetballer niet om spelers op een onthutsende manier de maat te nemen. Vaak gaat het om gastjes die veel te jong veel te veel geld verdienen, en voor wie enige kritiek geen overbodige luxe is. Toch doet de manier waarop Gijp hen wegzet maniakaal aan. Gaat ver over de grens van het betamelijke. Gierend en brullend laat hij hen figuurlijk alle hoeken van de kamer zien. Weet de lachers op zijn hand.

Wat opvalt, is dat de spelers van PSV meer dan gemiddeld het doelwit zijn. De inmiddels vertrokken Manolev was een makkelijk slachtoffer. De Belg Mertens een tuinkabouter. Strootman vond hij niet veel. Het jonge PSV presteert dit seizoen slecht. Een kind neemt het waar. Tegen de Koreaan Park schopt hij al aan sinds diens terugkeer naar de Eindhovense club. “Kan er echt niets van. Voegt niets toe”. Arias, Hiljemark, Willems, Bruma kunnen maar beter hun biezen pakken. Rekik heet Rukuk.

Toch versloeg PSV zaterdagavond kampioenskandidaat FC Twente met 3-2. De Koreaan Park speelde een schitterende wedstrijd.

Written by sjonkritmeester

February 9, 2014 at 9:41 pm

Posted in Column

REPUBLIKEIN WAARSCHUWT HILLARY ALVAST

leave a comment »

In de politiek gaat het om visie, vooruitdenken. De situatie één stap vóór zijn. Op alles voorbereid zijn. Eventualiteiten zoveel mogelijk uitsluiten. Sommige politici zijn daar verder in dan andere. Neem de Amerikaanse senator, de Republikein Rand Paul.

De libertaire Republikein die nog fanatieker dan zijn partijgenoten pleit voor een zo klein mogelijke overheid, lijkt een serieuze kandidaat voor het presidentschap. Bij leven en gezondheid kan Paul ervan uitgaan dat ook de Democrate Hillary Clinton in 2016 een nieuwe kans waagt. Dus bereidt hij zich terdege voor.

Immers, de voormalige minister van buitenlandse zaken lijkt nu al de gedoodverfde winnaar. Maar Paul weet ook dat hardlopers doodlopers zijn. In 2008 was Hillary Clinton huizenhoog favoriet. Uiteindelijk won niet zij, maar partijgenoot Barack Obama de strijd om de Democratische nominatie. Wat bij de kiezers precies de doorslag gaf, staat in de sterren geschreven. Feit is dat Obama’s slogan ‘Can we change? Yes, we can’, massale weerklank kreeg. Veel kiezers vreesden met Hillary ook de vrouw van ex-president Bill Clinton (1993-2001)in het Witte Huis te krijgen.

Hoe het zij, Rand Paul heeft zijn strategie klaar. In The Huffington Post herinnert hij zijn aanstaande concurrente fijntjes aan het Monica Lewinsky-schandaal. Toen president Bill Clinton in grote problemen kwam vanwege een affaire met een stagiaire. Dus waarschuwt hij de Democraten alvast hem en de andere Republikeinen niet aan te vallen vanwege vrouwvijandelijk gedrag. Want als er iemand vrouwvijandig gedrag vertoonde, was het indertijd de pathologische vrouwenverleider Bill Clinton wel. Op de vraag wat Monica Lewinsky met de kandidatuur van Hillary Clinton van doen heeft, had Paul overigens niet zo snel een antwoord. “Maar”, zei hij, “het is nu eenmaal moeilijk Bill en Hillary van elkaar te scheiden”.

Waarom weet ook ik niet. Maar me dunkt, met het oog op de gemeenteraads- en de Europese verkiezingen kunnen Nederlandse politici wellicht hun voordeel doen met de Rand Paulstrategie.

Written by sjonkritmeester

February 7, 2014 at 11:50 pm

Posted in Column