sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

EEN ONVERGETELIJK AFSCHEID

leave a comment »

Frits Abrahams, NRC-columnist en Paul Witteman, medepresentator van Pauw en Witteman, twee 65 plussers. Hebben alles meegemaakt en doorstaan. Logisch dat ze zoveel rust uitstralen. Iets te veel, misschien. Maar ach…..

Dat Paul Witteman moe is, vergeven we hem. In de loop der jaren heeft hij ruim voldoende krediet opgebouwd. Nog twee weken heeft hij te gaan. Zelfs dat lijkt te veel. Hij kan niet meer. Het is op. Dit afscheid had hij niet verwacht. Dacht hij om elf uur naar huis te mogen gaan, wordt het toch weer middernacht. Het Eurosongfestival leverde hem die streek.

Het Eurosongfestival. Nooit heeft de presentator er iets mee gehad, nooit iets van begrepen. Zijn liefde is nu eenmaal klassiek. Jeroen een kwartiertje laten dollen, wil nog lukken. Een week is al erg veel. Dolblij is hij de zaterdag van de finale vrij te zijn. Maar dan begint het. Ilse de Lange en Waylon kunnen in Kopenhagen winnen. Pauls afscheid belooft onvergetelijk te worden.

Anders dan Paul lijkt Frits Abrahams niet stuk te krijgen. Als televisierecensent waardeerde ik hem zeer. Ik lees zijn columns op de Achterpagina redelijk trouw. Schitterende stukjes zijn erbij, met name als hij weer eens een brief heeft opgeduikeld. In elke zin is de gezinsman te herkennen, de trouwe echtgenoot, liefhebbende vader, de fijne opa die niets met katten heeft. Relativeren heeft hij tot kunst verheven. Soms sla ik wel eens een columnpje over. Want óók ik heb niet zo veel met katten. Bovendien is zijn muzieksmaak een andere.

Mooi is, dat hij zich nog verbazen kan. Pim Fortuyn, Theo van Gogh, Jan Peter Balkenende, Job Cohen, de teloorgang van het CDA en de PvdA, Wilders, de eerste zwarte president van de Verenigde Staten, Johan Cruyff. Frits Abrahams heeft het allemaal langs zien komen, meebeleefd, erover geschreven. Zijn mening gegeven, relativerend…… Tot gisteren.

‘Gruwelijk visioen’. Alleen de titel al. Blijkbaar heeft zelfs Frits Abrahams’ geduld een grens, en dan hoeft hij niet eens de tafel te delen met een schier eindeloze rij Eurosongfestivalfanatici van het Bekende Nederlandertype.
http://www.krantmeteenmening.nl

Advertisements

Written by sjonkritmeester

May 9, 2014 at 7:43 pm

Posted in Column

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: