sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

BEN IK EEN RECHTS-RADICAAL?

leave a comment »

Aldus een lezer van het digitale forum De Correspondent: “…… het Gazacaustprobleem. Kunnen wij moord goed noemen omdat het een door Joden gepleegde moord is, is een Joods concentratiekamp dat Gaza heet wel goed omdat het door Joden werd gesticht?…….. Gaza is meer dan een probleem, het is het ultieme failliet van een in 1948 gekozen oplossing die er geen was”.

Waarop correspondent Karel Smouter reageert: “…….in grote lijnen ben ik het met je eens”.

De Vara-site, Joop.nl: Het voormalig Tweede Kamerlid voor GroenLinks, Bruno Braaksma schrijft ‘Verwarring in de discussie over Israёl’: “…..De diaspora van het Joodse volk begon al met de ondergang van het koninkrijk Juda in 586 voor Christus. Eigenlijk is er sinds die tijd geen sprake meer van een Joods volk, maar van veelal geassimileerde burgers met het Joodse geloof in talloze staten……” ……”Er is geen Joods volk binnen onze grenzen, net zomin als dat er geen katholiek volk is. Er kan dus ook geen geografische claim meer uitgaan van het Joodse volk…..”.

Toen had ik in de Volkskrant het ingezonden stuk van literatuurwetenschapper August van den Boef nog niet gelezen. Een intelligentere manier om het bestaansrecht van de J(hoofdletter!)oodse staat Israёl te ontkennen, ben ik nog niet tegengekomen.

Waarom doe ik dit? Ben ik de weg kwijt? Ik stem nog altijd PvdA. Ik lees de Volkskrant, NRC Handelsblad, Vrij Nederland. Ik doneerde 120 euro aan De Correspondent. Ben ik een rechts-radicaal geworden?

Ik mag het geen antisemitisme noemen. Van zelfhaat zal geen sprake zijn. Maar wat is het dan als een politicus het bestaan van het Joodse volk ontkent om in bijna dezelfde zin het bestaansrecht van de staat Israёl aan flarden te schieten? Wat is het dan als je Israёl beschuldigt van genocide, van volkerenmoord? Praat over Gazacaust? Betoogt, dat wie Israёl steunt, verantwoordelijk is voor wat in Parijs, Brussel en Den Haag al is gebeurd?

Een Ander Joods Geluid wordt aangeduid als progressief. Voorzitter Jaap Hamburger begint een bekende Nederlander te worden. Joop.nl plaatst de toespraak van directeur Max Wieselmann waarvan mijn hond dan weer geen brood lustte. Hamassypathisant Dries van Agt vertrouw ik niet.

Ik stel vast. Sta met lege handen. Mijn lang gekoesterde argumenten zijn waardeloos. Ik ben schuldig. Een foute denker. Immers, voor mij waren de eeuwenlange vervolgingen in Europa, uitmondend in de Holocaust, een raison d’être van de staat Israёl. Heel onredelijk misschien, maar niet veel onredelijker dan de argumenten die Amerikanen, Russen, Nederlanders, Koerden, Belgen, Tibetanen, Syriёrs, Palestijnen en zo vele andere volkeren aanvoeren. Vind ik tenminste.

Theodor Herzl schreef ‘Der Judenstaat’ in 1896. Het Beloofde Land was een tamelijk leeg gebied in het Ottomaanse Rijk. Joden waren ook daar tweede rangburgers. In Rusland was het leven geen pretje, de Balfourverklaring dateert van 1917. Nieuwe grenzen werden na 1920 sowieso getrokken. Lang niet alle Joden waren enthousiast. Het Arabische verzet was groot. Dus zou er wel eens geen Israёl kunnen zijn geweest als de Europeanen Joden als medeburgers hadden gezien.

Maar à la. Bijna 70 jaar zitten er tussen nu en toen. De Tweede Wereldoorlog is voorbij. Ook ik heb vragen bij het optreden van de staat Israёl.

In Vrij Nederland las ik het artikel, ‘De Arabierenhaat van een nieuwe generatie Israёliёrs’ van Max van Weezel. Voeg daarbij het afscheid van NRC-correspondente Leonie van Nierop. Ik ken de standpunten van de Israёlische schrijvers Amin Oz en David Grossman. Van de beweging Vrede Nu. Ik weet dat Norman Finkelstein Israёl een schurkenstaat vindt.

Ik kan niet zomaar voorbij gaan aan de serieuze kritiek van Israёl goedgezinde columnisten als Roger Cohen en Thomas Friedman. Kritiek op Israёl is van alle tijden. Misschien heb ik die te weinig serieus genomen. Maar dit, wat nu, vandaag, over me heen komt, is anders. Kwaliteitskranten als The Guardian en De Morgen hebben alle twijfel overboord gegooid. Het is alsof mensen hun opgekropt gemoed leegmaken, er eindelijk uitgooien wat zij allang dachten. Ik constateer dat bepaalde lieden hun kans schoon zien. Ik lees de verklaring van D66-leider Alexander Pechtold die de actie ‘Kritiek op Israёl? Oke! Jodenhaat? Nee!’ niet tekent omdat hij de opvattingen van het CIDI te extreem vindt en solidair wil zijn met Geert Wilders.

Ik verwijt de Volkskrant niets. Met de ombudsvrouw geloof ik dat de afweging heel erg vreselijk moeilijk is. Ik kan ook prima leven met het standpunt van Martin Sommer om vervolgens toch weer te schrikken van een ingezonden stuk dat op een prominente plek is gezet. Het is de veelheid, de massaliteit, het negeren van de politieke feiten. Het zijn de beschuldigingen één kant op. Het is de stemming die ik proef bij een deel van de bevolking die zichzelf nogal eens weldenkend noemt. En wie ben ik om dan desalniettemin te vermoeden dat een meerderheid van de Nederlandse bevolking nog altijd de nuance zoekt?

Ik constateer dat fatsoenlijke redacties net iets te veel artikelen laten passeren die wel erg gemakkelijk voorbij gaan aan wat ik antisemitisme noem.

Ik emotioneel? Bevooroordeeld? Subjectief? Toegegeven, ik weet niet of ik het Israёlische geweld disproportioneel vind. Iedere dode is vanzelfsprekend één dode te veel. Hamas is een radicale organisatie die de vernietiging van Israёl wil en ik vrees dat veel mensen het daarmee eens zijn of denken dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen als wij de Palestijnen maar hun zin geven.

Israёl bestaat en heeft, vind ik, recht op veilige grenzen. Ook ben ik er eerlijk gezegd wel blij om dat het zoveel sterker is dan de buren. De nederzettingenpolitiek is een serieus probleem. De regering-Netanyahu is de mijne niet. Van mij mag er een twee-statenoplossing komen. Alleen geloof ik er niet in. Ik geloof pas in vrede als Israёli’s, Joden en Palestijnen die vrede willen.

Ik zie de beelden, de puinhopen, zoveel wanhopige mensen. ‘Stunde Null’ heb ik de situatie in Gaza genoemd. Er moet vrede komen sowieso en ik denk dat de getroffen bevolking daar niet zo slecht uit hoeft te komen. Wat is er eigenlijk op tegen als Hamas Israёl erkent? Maar nee, laat ik niet dromen. Daarvoor is de wereld anno 2014 net iets te complex.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

August 11, 2014 at 3:39 pm

Posted in Een mening

Tagged with , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: