sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for November 2014

DE VICEPREMIER HEEFT EEN PUNT

leave a comment »

Er zit altijd veel humor in de columns van Sheila Sitalsing. Net als Volkskrantcollega Bert Wagendorp heeft ze over het algemeen een zonnig beeld van Nederland. Ordentelijk land, ordentelijk bestuur. Best wel rijk, weinig armoede. Wel vindt ze dat mensen nogal eens zeuren, gemakkelijk anderen de schuld geven terwijl ze zelf beter hadden kunnen weten.

Uit haar column van 28 november, Campagnetijd: “Wie ze zat is met hun stoere uitruilen dat vaak genoeg uitliep op huilen, met hun gebedel bij partijen die vrouwen het liefst aan het aanrecht zouden vastketenen, heeft op 18 maart ruime keus”.

‘Ze’ zijn de Nederlandse politici. De 18e maart verwijst naar de Provinciale Statenverkiezingen, van groot belang. Immers, de uitslag is bepalend voor de samenstelling van de Eerste Kamer. Het voortbestaan van het kabinbet-Rutte II hangt ervan af.

Natuurlijk geeft Sheila Sitalsing argumenten. Ze vergeet het CDA niet te noemen. Beschrijft, hoe de partij van Wilders in de Tweede Kamer weer eens tekeer gaat tegen de moslims en pleit voor sluiting van de moskeeёn. Om vervolgens haar pen op vicepremier Lodewijk Asscher te richten. En hoe: De vicepremier danst, aldus de columniste, op het rode stuk vlees dat de arena in was gegooid, om er vervolgens zijn tanden diep in te laten zinken en grote woorden over godsdienstvrijheid sprak, het bloed sijpelend langs de kin.

Grote woorden in campagnetijd, compromissen sluiten als het op regeren aankomt. Natuurlijk, de Volkskrantcolumniste wil de hypocrisie van het politieke bedrijf aantonen. Niet alleen vraag ik me af hoe dit te rijmen valt met het land Nederland waarvan de burgers niet zo zeuren moeten. Wat erger is, ik kan het beeld van een PVV-bloed drinkende vicepremier niet van me afzetten. Temeer niet omdat minister Asscher constateerde dat de Wilderianen de Grondwet niet kennen. Me dunkt, de sterke man van de PvdA heeft hier wel een punt.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

November 28, 2014 at 11:48 pm

Posted in Column

LODEWIJK ASSCHER, DE STERKE MAN

leave a comment »

“Voor Asscher is Turkije een geliefde vijand”, opent der Volkskrant. “Het komt de minister niet slecht uit dat Ankara Nederland beschuldigt van xenofobie, islamofobie en racisme jegens de Turkse gemeenschap”.

Misschien zijn er meer verwoede krantenlezers verrast. Maar wie weet, is dit een poging van de Volkskrant om de sociale media de loef af te steken. Vergeet het nieuws, alleen nog meningen. Wat dat betreft, kwijten de schrijvers zich uitstekend van hun taak. Trouwens, zij staan niet alleen. Dat wil zeggen, NRC Handelsbladredacteur Mark Kranenburg stelt dat minister Asscher de confrontatie zoekt, gedreven door een binnenlands politieke bedoeling.

Een binnenlands politieke bedoeling? Een binnenlands politieke bedoeling? D66-leider Alexander Pechtold suggereerde iets dergelijks. Want o ja, minister Lodewijk Asscher, de PvdA, Partij van de Arabieren. De PvdA weet zich geen raad, staat hopeloos in de peilingen. Minister Lodewijk Asscher, de PvdA, Partij van de Arabieren. De PvdA weet zich geen raad, staat hopeloos in de peilingen. Die PvdA is zich bewust van haar softe imago, bleek vorige week al toen zij de fractieleden Kuzu en Oztürk dwong afscheid te nemen.

Zo bezien, is het allemaal bewust en doordacht, bedoeld om de kiezers weer terug te winnen, met Lodewijk Asscher als de nieuwe sterke man. Dat de Turken hun borst alvast maar nat maken. Want een fikse ruzie, met slaande deuren, geslepen messen en dreigementen kan de PvdA van Lodewijk Asscher van pas komen. Toch?

Written by sjonkritmeester

November 27, 2014 at 7:30 pm

Posted in Column

Tagged with , ,

DARREN WILSON HEEFT SCHOON GEWETEN

leave a comment »

Politieman Darren Wilson kijkt frank en vrij de camera in. Zijn geweten is schoon. Hij deed op 9 augustus in Ferguson, Missouri ,waarvoor hij betaald werd. Een grote sterke man had hem geslagen, vluchtte. Hij schoot waarop de man zich omkeerde en dreigend op hem afstoof. “Een Hulk. Zo woest. Ik kon niet anders. Ik schoot nog een keer. Ik richtte op het hoofd. Schoot nog een keer, en nog een keer. Er was geen andere oplossing. Ik deed wat ik heb geleerd”.

Aldus Wilson in een interview met de zender ABC. Nee, het 18-jarige slachtoffer Michael Brown is geen Rosa Sparks, de zwarte vrouw die op 1 december 1955 in Montgomery, Alabama werd gearresteerd. Rosa Sparks weigerde op te staan voor een blanke passagier. En nee, hij was ook geen Ruby Bridge, de eerste zwarte leerlinge van een school in New Orleans. Vrouwen die nog altijd heldinnen, onsterfelijke symbolen zijn voor de zwarte burgerrechtenbeweging.

Michael Brown wordt verdacht van winkeldiefstal. Mogelijk spreekt de politieman de volledige waarheid. De kans bestaat dat de openbaar aanklager Robert McCulloch de procesgang onbevooroordeeld heeft aangestuurd. Intussen is Michael Brown al wel het symbool voor de miljoenen Amerikanen die zich bij voorbaat kansloos wanen.

Vanaf dag 1 is duidelijk dat het in Ferguson om méér gaat dan de dood van een jonge Afro-Amerikaan, om méér dan racisme en discriminatie, ook. Het gaat om het rechtssysteem, de ongelijke kansen, het verschil tussen Arm en Rijk. Sinds de dood van Michael Brown heeft het debat een enorme impuls gekregen, en na de vrijspraak van Darren Wilson lijkt het niet meer te stoppen. De burgerrechtenbeweging NAACP heeft voor 29 november een zevendaagse Mars voor Recht afgekondigd. Overal in het land zijn demonstraties. De autoriteiten houden de situatie scherp in de gaten.

Laat politieman Darren Wilsons zijn schone geweten. Wellicht treft aanklager McCulloch geen enkele blaam. Niet alleen The New York Times heeft zo zijn twijfels en heel veel vragen. Hoe dan ook, een maatschappij waarin de kansen zo ongelijk verdeeld zijn als in de Verenigde Staten van Amerika, wordt het doelwit van onbeheersbare, innerlijk tegenstrijdige krachten. Zei Karl Marx al.

Written by sjonkritmeester

November 26, 2014 at 10:26 pm

Posted in Column

Tagged with , , , ,

PROFESSOR HOOPT OP VOLKSWOEDE

leave a comment »

Financieel geograaf prof. dr. Ewald Engelen is een veel gevraagd spreker als het gaat om de economische crisis en alles wat daarbij hoort. Hij is fel, uitgesproken en zeer gebeten op de financieel-economisch-politieke elite die hij in hoge mate verantwoordelijk acht.

Prof. Engelen speelt nogal eens op de man. Altijd is er die emotie, noem het woede. Gisteren was hij te gast in het NCRV-programma Altijd Wat. De presentator nam de hoogleraar stevig onder vuur naar aanleiding van zijn boek, De Schaduwelite. Daarin beweert hij dat de banken niets geleerd hebben van de crisis. Prof. Engelen hoopt dat het volk in woede ontsteekt. Want alleen het volk kan de noodzakelijke ommekeer bewerkstelligen.

Punt is dat het boek een namenlijst bevat. De namen zouden toebehoren aan de schaduwelite, “een kongsi van economen, politici en bankiers”, aldus prof. Engelen, “die liegt, chanteert, intimideert. Die er alles aan gedaan heeft om te voorkomen dat de banken de noodzakelijke beperkingen worden opgelegd”.

Maar wat blijkt? De lijst is een grapje, een gimmick. Er is geen gedegen onderzoek gedaan. “Ja, ik heb spijt van die lijst”, bekende financieel geograaf Ewald Engelen. Om eraan toe te voegen dat de elite de schouders er vermoedelijk voor zal ophalen omdat ze hem toch al niet serieus nam.

Wie gisteren de commentaren hoorde, weet dat de hoogleraar financiёle geografie aan geloofwaardigheid heeft ingeboet. Dat lijkt terecht, want complotdenken leidt zelden ergens toe. Niettemin staat vast dat er iets grondig mis is, wat betreft het systeem, de aanpak en de handelwijze van de financieel-economisch-politieke elite. Niks schaduwelite.

Written by sjonkritmeester

November 25, 2014 at 11:10 pm

Posted in Column

Tagged with , ,

VOOR EUROPA GLOORT ER HOOP

leave a comment »

Lachende politici in Wenen. Gematigd optimisme straalden zij uit. De onderhandelingen over het Iraanse atoomprogramma mogen dan zijn afgebroken, president Rohani van Iran en de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken John Kerry verklaarden dat de partijen elkaar wel degelijk genaderd zijn. Zelfs zou er een versoepeling van het sanctieregime jegens Iran zijn overeengekomen.

De Russische minister van buitenlandse zaken Lavrov was vrolijk. Voor Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk gloorde hoop. Een nieuwe deadline voor juni volgend jaar is overeengekomen. Het einde van de sancties lijkt in zicht. Kunnen er weer zaken worden gedaan met het machtige, olierijke Iran.

Of het allemaal zover komt, blijft de vraag. Niet alleen Israёl en de Republikeinen wantrouwen de intenties van de Iraniёrs. Maar de achtergrond van de toenadering is duidelijk. De Verenigde Staten heeft het sji’itische Iran hard nodig in de strijd tegen de Islamitische Staat.

Written by sjonkritmeester

November 24, 2014 at 10:28 pm

Posted in Column

Tagged with , ,

WAT DOET EEN KIKKER IN KOKEND WATER?

leave a comment »

“Het wachten is op een ramp. Immers, de mens reageert vooral op schokken. Pas dan zal hij in actie komen. Pas dan bestaat er een kans dat het komt tot de maatregelen die de aarde nog redden kunnen”.

Hij zei niet zoveel, maar drs. ir. Jeroen van der Veer is natuurlijk niet zomaar vijf jaar lang CEO Shell geweest. Hij weet waarover hij het heeft. Lijkt een bedachtzaam man, weet ongetwijfeld wanneer hij handelen moet. Zal mensenkennis hebben. Kortom, het mensdom doet er wijs aan de woorden ter harte te nemen die hij inbracht in ‘ De Achterkant van het Gelijk’.

Tussen hoop en wanhoop heette het discussieprogramma van 13 november met Marcel van Dam als gespreksleider. Het handelde over het probleem van de klimaatverandering. De opwarming van de aarde, het smelten van het ijs, de stijging van de zeebodem, het broeikaseffect, de winning van fossiele grondstoffen kwamen allemaal langs. “De mensen dragen schuld. Zij moeten het dus oplossen”, was de communis opinio. Geen nieuws.

De mensopvatting van Van der Veer mag cynisch heten. Vermoedelijk bedoelde de voormalige Shell-topman vooral realistisch te zijn. Hoe het zij, de kijker werd er niet vrolijk van, ook al is hij het nodige gewend. Het klimaat is nu eenmaal een fenomeen dat zich gemakkelijk leent voor het in de mens verankerde doemsysteem. De film van de Amerikaanse oud-vicepresident Al Gore, ‘An Inconvenient Truth’, is maar één voorbeeld.

Is het waar wat Van der Veer beweert? Oudere studenten herinneren zich wellicht de econoom Thomas Robert Malthus die aan het begin van de negentiende eeuw voedselschaarste en hongersnood voorzag. “De productie kan de bevolkingsgroei niet bijbenen, aldus de Britse econoom in ‘An Essay on the Principle of Population’.

Verouderd? Lang geleden? In de afgelopen 200 jaar heeft Malthus’ ongelijk menig docent verleid tot de les: “Kijk, waar Malthus geen rekening mee gehouden heeft, is de inventiviteit van de mens die leidde tot uitvindingen als kunstmest, massaproductie, de tractor, en dergelijke”.

Toegegeven, de docenten van nu zullen wat voorzichtiger, meer bewust van het eindige zijn dan hun collega’s die waren opgevoed met de vooruitgangsleer. “Er is eten genoeg. Te veel wellicht. Maar daarmee is de zorg niet verdreven om de toekomst in relatie tot de nooit eindigende behoefte van de mens. De zorg om de aarde is ook het verhaal van Malthus.

Maar is inventiviteit voldoende om het probleem van de stijgende temperatuur , stijgende zeespiegel, klimatologische catastrofes af te wenden? In The New York Times rukt Paul Krugman zich voor de zoveelste maal de haren uit zijn hoofd. “Want”, aldus de in neoliberaal-conservatieve kringen meest gehate man, “de politici en economen willen niet luisteren, weigeren de elementaire lessen in acht nemen. Met als gevolg een crisis die duurt en duurt”.

Drs. ir. Van der Veer trok in De Achterkant van het Gelijk , de kikkermetafoor. “Wat doet een kikker in een pan met kokend water”? vroeg hij het gezelschap. “De kikker springt eruit”, is het antwoord. “En”, maakte hij de metafoor af, “wat doet de kikker in een pan met koud water dat langzaam opwarmt? Hij verdrinkt want de kikker heeft niets in de gaten. Intussen zorgt de warmte ervoor dat hij langzaam wordt opgeblazen”.

Zo de kikker, zo de mens. Het lijdt geen twijfel dat het Shell-mensbeeld de onderneming geen windeieren heeft gebracht. Hoopgevend is het niet. Daar staat tegenover dat het met Malthus ook anders is gelopen dan gedacht. Niet alleen is er de inventiviteit. Altijd zijn er onverwachte momenten. Nieuwe kansen. Was, bijvoorbeeld, president Barack Obama een maand geleden nog een besluitenloze politicus, nauwelijks opgewassen tegen de destructieve oppositiekrachten in eigen land; sinds de verpletterende verkiezingsnederlaag van 4 november lijkt hij een andere man. Vastbesloten, de maatregelen door te drijven die hij zo hard nodig acht.

Written by sjonkritmeester

November 24, 2014 at 8:55 pm

VS, LAND VAN IMMIGRANTEN

leave a comment »

De Verenigde Staten van Amerika is een land van immigranten. Dat begon al in de 18e eeuw toen nieuwkomers de oorspronkelijke bewoners verjaagden, vermoordden en vervolgens in reservaten opsloten. Diezelfde nieuwkomers haalden ook scheepsladingen Afrikanen.

Sindsdien is het een en ander gebeurd. Maar immigranten zijn blijven komen. Driehonderd miljoen inwoners telt het machtigste en rijkste land van de wereld. Daarvan zijn er naar schatting elf miljoen illegaal. Nu heeft president Obama bepaald dat immigranten voorlopig mogen blijven als zij kinderen hebben die in de VS zijn geboren zijn, belasting betalen, geen straflijst hebben en bereid zijn zich te laten registreren.

De president handelde buiten het Congres om. Hoewel de Republikeinen anders willen doen geloven, zijn zij niet dáárom in een toestand van razernij geraakt. Punt is namelijk dat al die immigranten een reusachtig leger vormen van razend goedkope arbeidskrachten.

Written by sjonkritmeester

November 23, 2014 at 9:50 pm

Posted in Column

Tagged with , , ,