sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for March 2015

ONRECHT WORDT MR. WAKKIE TE VEEL

leave a comment »

Het was niet nodig. Bij de Krant van Wakker Nederland geloven ze hem zo wel . Paul Jansen, chef politiek van De Telegraaf zat gisteren aan tafel bij Pauw. Voor hem is de zaak duidelijk. Minister Dijsselbloem van financiën heeft het land grote schade berokkend, nu hij de beursgang van ABN Amro feitelijk heeft geblokkeerd. De kiezers zullen het de PvdA zwaar aanrekenen.

Toch meende mr. Peter Wakkie er gisteren goed aan te doen zijn interview in het NRC Handelsblad kracht bij te zetten. Met ingang van direct stapt hij op als vicevoorzitter van de Raad van Commissarissen van de ABN Amrobank. Het onrecht de collega’s aangedaan, moet hem in het commissarissenhart getroffen hebben.

Intussen loopt de ruzie tussen minister Dijsselbloem en de ABN Amro-top steeds hoger op. De Bank beschuldigt de minister van woordbreuk. Immers, hij heeft met de salarisverhoging ingestemd. De minister schrijft de Tweede Kamer dat hij de bestuurders heeft gewaarschuwd voor de gevolgen. Het FD beschikt weer over een brief waarin De Nederlandsche Bank de ABN Amro-top wijst op ondeugdelijke procedures en het gevaar voor dubbele petten.

Mr. Wakkie staat bekend als een briljant advocaat, gespecialiseerd in het ondernemingsrecht. Van 2003 tot 2009 was hij lid van de Raad van Bestuur van Ahold. Na zijn pensioen vergaarde hij een viertal commissariaten. Bovendien is hij partner van een advocatenbureau.

Het is een beetje flauw misschien. Maar het zal toch niet zo zijn dat mr. Wakkie een dubbele pet op had?

Written by sjonkritmeester

March 31, 2015 at 11:31 pm

PLAATS IS MOSKOU, NAAM IS POETIN

leave a comment »

Het bewijs is nog niet geleverd. Maar de aanwijzingen stapelen zich op dat Russische gezinde rebellen op 17 juli 2014 de MH17 boven Oekraїne hebben neergehaald. Een internationaal justitieteam roept getuigen op om het onderzoek op weg te helpen.

Acht maanden geleden alweer, raakte Nederland in shock. Nog altijd is de dood van 298 passagiers van wie 196 landgenoten nauwelijks verwerkt. Laat het werk over aan de experts. Het zal wel even duren. Het onderzoek naar de Lockerbie-ramp heeft zes jaar in beslaggenomen. Toch is
het de vraag of zoveel tijd nodig is. Immers, het justitieteam weet in welke richting het moet zoeken. Waar en bij wie de onderzoekers moeten zijn. Op welke deur zij moeten kloppen om de noodzakelijke informatie te krijgen.

De plaats is Moskou. De deur bevindt zich in het Kremlin. En de naam is Vladimir Poetin, president van Rusland. Een soort van dictator. Maar à la. Dat kan het probleem niet zijn. Een vraag van een heel andere orde is natuurlijk of je de heer Poetin lastig moet vallen met een netelige kwestie als de MH17-ramp. Het zal toch niet zo zijn dat hij bewijs verdonkeremaant? Het onderzoek frustreert? Laat staan dat hij de daders de hand boven het hoofd houdt?

Alleen de gedachte al. Waartoe dat allemaal niet kan leiden? Met name Halbe Zijlstra van de VVD moet er niet aan denken.

Written by sjonkritmeester

March 30, 2015 at 8:01 pm

Posted in Column

Tagged with , ,

‘WHAT ARE WE FIGHTING FOR?’

leave a comment »

In elk handboek over de politiek komt het terug, de tegenstelling tussen idealisme en realisme, tussen het hart en de praktijk, tussen goed en kwaad. Een tegenstelling trouwens die welhaast per definitie ontaardt in een onontwarbare kluwen en al zo vaak heeft geleid tot de meest verschrikkelijke rampen.

Misschien is de Verenigde Staten, het schrijnendste voorbeeld. Aanvankelijk zette de jonge Republiek zich af tegen de cynische praktijken van het oude continent waar verstarde feodale dynastieёn en dynastietjes zich lieten leiden door politieke en economische belangen. “Amerika voor de Amerikanen”, declameerde president Monroe al in 1823. De 26ste president, Theodore Roosevelt combineerde dat principe in het begin van de 20ste eeuw met het Amerikaanse belang. Waarop Woodrow Wilson zijn idealistische erfenis deponeerde. De Democraat Wilson bewoonde het Witte Huis van 1913-1921 en ging ervan uit dat Amerika èn bijzonder was, èn een missie had. De VS zou de wereld democratie en vrijheid brengen.

Goed tegen kwaad en een heilig geloof in de democratie en mensenrechten. De Amerikaanse politiek is nog altijd doorspekt van de waarden die teruggrijpen op de Verlichting. Zij heeft in de twintigste eeuw geleid tot een innige verbondenheid. Miljoenen zijn er door geïnspireerd, hebben hun leven gegeven en willen het nog geven. Tegelijk is er geen regime dat zo gehaat wordt als dat van het machtigste land van de wereld. Omdat, betogen de critici, de Amerikanen , louter handelen uit eigenbelang. Omdat ze met de mond idealisme belijden. Maar kijk eens naar de dagelijkse praktijk. Het gaat om macht en geld.

Welvaart, eigenbelang, economische spankracht, opportunisme, zelfbeschikking. Alles speelt zijn rol. Er moet een voorhoede zijn die het heft in handen neemt. Maar dat de Verenigde Staten twee wereldoorlogen beslisten en als onbetwiste aanvoerder van het vrije Westen de Koude Oorlog won, had wel degelijk te maken met de wervingskracht die uitgaat van dat ene woordje, democratie. Nergens zijn dictators dan ook zo bang voor.

Misschien hield de ineenstorting van het Sovjetimperium in 1990/’91 al de crisis in waarmee het Westen anno 2015 zo hevig worstelt. Plotseling was er geen tegenstander meer, geen ideologie waartegen je je kunt afzetten. “What are we fighting for?”, waarschuwden Country Joe and the Fish in de hoogtijdagen van de Vietnamoorlog. Amerika verloor.

President George W. Bush dacht na 11 september 2001 een antwoord te hebben, en begon een oorlog tegen de Terreur. Bij zijn aantreden in 2009 presenteerde president Barack Obama zich min of meer als een idealist. “We can change”. Als realist wilde hij breken met het beleid van zijn voorganger. In de dagelijkse praktijk kiest hij voor ongewisse avonturen. Sluit een akkoord met aartsvijand Iran, laat oude bondgenoten bungelen. Wat de Amerikaanse president vooral uitstraalt, is onzekerheid. De droom van democratie en vrijheid is, om het vriendelijk te zeggen, op de achtergrond geraakt.

Steeds dieper raken de Amerikanen in het moeras, meegesleurd door een vijand die niets van doen heeft met democratie en vrijheid, maar wel bezield is van een heilig geloof. In het kielzog van een schier uitzichtloze oorlog, herpakken intussen de sterke mannen zich. Op wereldniveau spelen de Russische president Poetin en Xi Jinping in China in op de zwaktes van de concurrent, gebruikmakend van de modernste technologie, dromend van machtige rijken, gevuld met mensen die doen wat zij zeggen.

En dan geeft VVD-fractieleider in de Tweede Kamer, Halbe Zijlstra, zijn visie in het wetenschappelijk tijdschrift van de VVD, Liberaal Reveil. De Volkskrant vraagt hem erover. “Nederland”, aldus Zijlstra, “moet stabiele regimes koesteren. Ophouden met het vingertje te wijzen, ook als het gaat om dictaturen. Niet meteen de mensenrechtenkaart trekken. Uitgaan van het veiligheidsbelang”.

De betekenis van de opmerkingen betreft niet zozeer wat de liberaal zegt , maar wat hij niet zegt. Hij heeft het over veiligheidsbelang, waar de lezer al gauw denkt aan zakelijk belang. Liever goede contacten met een dictator. Liever de rust van een stabiel land dan de risico’s als gevolg van economische sancties. Door het verhaal van de VVD-fractieleider heen hoort de lezer de stemmen van de ondernemers. VNO-voorzitter Hans de Boer zal zich er helemaal in kunnen vinden, net als Shell-topman Ben van Beurden.

Zijlstra noemt de Arabische Lente. O jee, het was nota bene zijn partijgenoot en Europarlementariёr Hans van Baalen die, wellicht aangestoken door de Wilsoniaanse missie-leer , vorig jaar op het Majdanplein in Kiev de revolutie predikte, in naam van de democratie. Het zal toch niet zo zijn dat de VVD-fractieleider dat optreden betreurt? Zich misschien het hoofd breekt over de vraag, hoe de zaak terug te draaien? Want wees nou eerlijk, de Oekraїners zouden toch beter af zijn als de Russische pion Janoekovitsj was aangebleven. Kijk, de Krim krijgen ze niet meer terug. Maar de Nederlandse economie zal er wel bij varen.

Written by sjonkritmeester

March 30, 2015 at 1:57 am

GUUS BLIJFT EEN GROOTHEID

leave a comment »

Yolanthe en Wes krijgen een kleine. Vanaf deze plaats wenst De Krant met een Mening het overgelukkige paar ontzettend veel geluk. Maar de 1-1 zaterdag, in de Amsterdamse Arena tegen het armetierige Turkije? Negen maanden geleden waanden wij ons de besten van de wereld. Nou ja, op een haar na dan.

Na afloop van de wedstrijd zaten aanvoerder Wesley Sneijder en bondscoach Guus Hiddink er bij presentator Jack van Gelder opvallend monter bij. En dat, ondanks de zware maanden die de kleine stervoetballer wachten. De wedstrijd vond hij zo slecht nog niet. “Mooi schot hé?!”, verwees hij naar de Nederlandse treffer.

Guus koesterde het punt dat hem in de extra tijd was gegund was en wel eens van groot belang kan zijn met het oog op de kwalificatie voor het Europese kampioenschap in Frankrijk. Een beter resultaat zat er volgens hem niet in. “Misschien zijn de verwachtingen wel te hoog en moeten we ons realiseren dat de jongens niet beter kunnen”, verduidelijkte hij.

En Braziliё dan? Daar werden we toch derde? “Een fantastische prestatie”, gaf de bondscoach toe, om eraan toe te voegen: “Ook toen hebben we slechte wedstrijden gespeeld”. Ach, Guus mag het zeggen. Hij miste trouwens Robben en Van Persie. Hij is de expert, hij heeft gepresteerd. Voor een beetje PSV’er blijft hij sowieso een grootheid.

Written by sjonkritmeester

March 30, 2015 at 12:10 am

DE GEZICHTEN VERRADEN WOEDE

leave a comment »

De drie mannen zitten aan de ovalen tafel in de bestuurskamer van het ABN Amro-hoofdkantoor. President-commissaris Rik van Slingelandt kan een vloek nauwelijks onderdrukken. “Dat gaan wij dus niet doen”. CFO Kees van Dijkhuizen mompelt iets over onbetrouwbare rooien. Bestuursvoorzitter Gerrit Zalm zwijgt. Het koffieapparaat weigert zijn werk te doen.

De gezichten van de bankiers verraden woede. Op tafel liggen de brief van minister Dijsselbloem en de reactie van de president-commissaris. “Uitstel van de beursgang. Te veel onrust”, is de boodschap van Dijsselbloem die gisteren per speciale bode op het hoofdkantoor was afgegeven. Heel ouderwets. Maar iedereen begreep direct waarom. Een oorlogsverklaring is het.

De hele avond was de president-commissaris ermee in de weer. In zijn reactie kan iedereen zich vinden. Geen twijfel. Natuurlijk houdt De Bank vast aan de salarisverhoging. Dat de mensen dat niet begrijpen.

Written by sjonkritmeester

March 28, 2015 at 12:02 am

Posted in Column

Tagged with , , ,

HOE VERDWEEN MH370 OOK ALWEER?

leave a comment »

De verbijstering, het ongeloof kunnen zij niet verbergen. Na drie dagen zijn het management van Lufthansa/Germanwings en de autoriteiten nog altijd in shock. Een zelfmoord. Honderdvijftig mensen de dood insleuren die aan jou zijn toevertrouwd. Ze kunnen zich domweg niet voorstellen dat één van hun piloten zoiets kan doen.

Misschien is het verbeelding. Een cynische gedachte. Maar diep van binnen moet er bij Lufthansa toch sprake van enige verlichting zijn, en anders wel bij Airbus, de Europese vliegtuigenbouwer. Want: “Geen mechanische fout. Ook zijn er geen aanwijzingen voor een terroristische aanslag”. De CEO van Lufthansa Carsten Spohr verwoordde het zo: ”Wij hebben de beste opleiding ter wereld. Dit is een incident. Dit kun je niet voorkomen”.

De Duitse luchtvaartmaatschappij kan dus verder, lijkt de boodschap. Intussen heeft de IFALPA, de internationale organisatie van verkeersvliegers , de vroege openbaarmaking van het onderzoek veroordeeld. Bovendien, bewezen is er nog niets.

Voor de nabestaanden maakt het vermoedelijk geen verschil. Zij hebben hun verdriet, en dat wordt er echt niet minder om. Voor de niet-direct betrokkenen gaat het gewone leven door. O, wanneer verdween de MH370 ook alweer? Had de piloot niet ook…… ?

Written by sjonkritmeester

March 27, 2015 at 12:01 am

Posted in Column

Tagged with , , ,

‘STEMMING IN LAND IS OMGESLAGEN’

leave a comment »

Het onderwerp viel ietwat in het niet omdat een vliegtuig tegen een Franse berg vloog. Toch is het grote nieuws wel overgekomen. De Telegraaf en NRC Handelsblad hadden de primeur. Humberto Tan en Jeroen Pauw brachten geluidsopnamen. Matthijs van Nieuwkerk bleef niet achter. Het Journaal en Radio 1 zijn uiteraard alert.

Het Openbaar Ministerie heeft dus niet te klagen over de aandacht voor de vrijgegeven verhoren met Holleeders zussen en zijn ex. Dus zijn de misdaadjournalisten Peter R. de Vries, John van den Heuvel niet van het scherm te slaan. Nieuw is John Meeus van het NRC Handelsblad. Jeroen Pauw had dinsdag een heuse moordenaar aanzitten. Hij zal gedacht hebben dat de kijkers de inbreng van ‘De Stotteraar’, op prijs zouden stellen.

“De stemming in het land is helemaal omgeslagen. Gisteren dachten de mensen nog dat Willem een toffe gozer was. Hun knuffelcrimineel. Had Twan Huys hem niet uitgenodigd voor College Tour? Maar nee, Holleeder”, aldus de brengers van het nieuws, “is een keiharde, gewetenloze crimineel. Een psychopaat. Pure maffia. Levensgevaarlijk. En, dat doet de deur dicht, zelfs heeft hij gedreigd zijn neefjes dood te schieten”.

Willem Holleeder, alias De Neus. Het is dat hij in een zwaarbewaakte gevangenis zit, volledig van de buitenwereld afgesloten. De volgende voorspelling lijkt nauwelijks gewaagd: Zodra de man, al is het maar even, op vrije voeten is, staan de Humberto Tans en Jeroen Pauws in de rij. Onder de toonbank schuiven ze de briefjes door. Alles hebben ze over om contact te leggen. “Meneer Holleeder, wilt u mijn gast zijn? Het liefst exclusief”.

Written by sjonkritmeester

March 26, 2015 at 12:11 am

TOVER EUROPESE UNIE ÒM

leave a comment »

De cijfers wijzen het uit. Feiten zijn dat er minder oorlog wordt gevoerd, het aantal slachtoffers daalt. Dat de armoede afneemt, de mens gezonder en ouder wordt. Hoofdredacteur Rob Wijnberg wees een jaar geleden in De Correspondent de zwartkijkers terecht. Overal zag hij bloemen bloeien.

Wijnbergs verhaal staat me nog helder voor de geest omdat het verscheen in de week dat Russische troepen De Krim binnenvielen. Cijfers. Feiten. Wijnberg staat beslist niet alleen. Dr. Co Colijn, directeur van het onderzoeksinstituut Clingendael, bevestigde in Vrij Nederland meermalen het beeld dat de wereld veiliger is geworden. Lees de rapporten van Human Security Report. Sinds 1992 is het aantal zware conflicten met 80 procent afgenomen.

Cijfers. Feiten. Vraag het mij. Antwoord: “Nooit eerder heb ik de politieke situatie zó bedreigend ervaren. Dat wil zeggen, ik zie het Rusland van Poetin als een groot gevaar, net als de opkomst van het nationaalpopulisme, de controlemaatschappij, het grenzenloze opportunisme, de roep om orde en tucht. Op de Turkse president Erdogan heb ik het niet. Bovendien is het Midden-Oosten akelig dichtbij”.

Enige relativering kan nooit kwaad. Het is 2015, geen 1939. De recente aanslagen spelen hun rol. Natuurlijk kan het erge worden voorkomen, maar dan zullen we toch eerst de Europese Unie moeten omtoveren van de verdeelde, onzekere statenbond die zij nu is in een eensgezind, vertrouwenwekkend, democratisch instituut.

Written by sjonkritmeester

March 25, 2015 at 12:30 am

‘GRAP! MAG NIET, BOETE, VERBOD’

leave a comment »

Het was een alleraardigste uitzending, Zondag met Lubach, VPRO, NPO3, goed voor 263.000 kijkers.
Spannend was het ook. In elk geval vlogen de vonken van het scherm af toen actrice Katja Herbers haar opwachting maakte. Hoogtepunt was natuurlijk het Burgerinitiatief, om Arjen Henrik Lubach te erkennen als Arjen Henrik I, Farao der Nederlanden.

Arjen Lubach maakte er een mooi nummer van, met een serieuze ondertoon. Dat wil zeggen, het initiatief is bedoeld om de onzin van de erfelijke monarchie te duiden. Mits niet strijdig met de Grondwet, bij voldoende aantal van minimaal 40.000 handtekeningen is de Tweede Kamer verplicht het onderwerp te bespreken, en mag Arjen Henrik zijn voorstel verdedigen. “Ik zal verschijnen in vol ornaat en me in een geblindeerde limousine laten voorrijden”, beloofde hij.

Meer dan 50.000 handtekeningen heeft de farao in spe al binnen. Ruim voldoende dus, mede dankzij De Wereld Draait Door. Natuurlijk is het een grap, beseffen alle handtekeningenzetters. Bovendien is het voorstel in strijd met de Grondwet die de erfelijke monarchie voorbehoudt aan de wettige opvolgers van koning Willem I.

Het probleem is dit. Vaste kijker, staatssecretaris Sander Dekker, zal zijn conclusies trekken: “Zondag met Lubach, Arjen Henrik I, Farao der Nederlanden, Burgerinitiatief, grap, vertier, humor, lol, amusement, publieke omroep. Mag niet. Boete. Verbod”.

Written by sjonkritmeester

March 23, 2015 at 11:50 pm

Posted in Column

Tagged with , ,

VS ZET ISRAЁL MES OP DE KEEL

leave a comment »

Het Red Rattler Theatre in Sydney weigerde onlangs het verzoek in te willigen van een Joods gezelschap voor een serie voorstellingen over de Holocaust. “Vanwege de bezetting van Palestina”, meldde de email. In Londen viel een groep dronken mannen een synagoge aan. Gooide ruiten in, vernielde boeken, en riep: “Dood aan de Joden”.

Antisemitisme? Het Australische theater wil een politiek statement maken zoals het Nederlandse waterbedrijf Vitens dat eerder deed toen het de samenwerking met het Israёlische Mekorot opzegde vanwege de activiteiten in de westelijke Jordaanoever. In Londen sprak een woordvoerder van de Joodse gemeente over een incident, veroorzaakt door sociaal-onwenselijk gedrag. Rapper Appa is woedend, ook al vanwege Israel.

Op de Vrije Universiteit in Amsterdam probeert de vereniging Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina in navolging van Amerikaanse zusterorganisaties een boycot van de apartheidsstaat Israёl van de grond te krijgen. Waar radicale moslims hun kalashkinovs leegschieten op alles wat Joods is, starten anderen campagnes, houden demonstraties, en komen op voor Palestijnse rechten.

Antisemitisme in de zin van Jodenhaat? Ze noemen het antizionisme, en het loopt door elkaar heen. Het is een grillig pad, al is het de vraag waarom die woedende mensen zich louter richten op Israёl in een omgeving waar misstanden te over zijn.

Wat Europa betreft, heeft het er wellicht mee te maken dat het oude continent na twee wereldoorlogen gelooft dat de economie een kracht van zichzelf is en dat het vrij van zonden is. Van meet af aan steunt het de twee statenoplossing. Israёl moet zich terugtrekken achter de grenzen van 1967.

Alsof zijn land nog niet genoeg geїsoleerd raakt, heeft premier Benjamin Netanyahu de teugels van het opportunisme volledig losgelaten. Eerst daagde hij de Amerikaanse president Barack Obama uit met zijn Iranrede in het Congres, schoffeerde daarop de Arabische Israёliёrs om als klap op de vuurpijl te betogen dat een Palestijnse staat er tijdens zijn bewind niet komt. Met als gevolg, een kloeke verkiezingsoverwinning voor hem en Likoed.

De Israёlische premier is een opportunist, een nuttige eigenschap in de politiek, maar wel één die gemakkelijk tegen je kan werken. Zo heeft Netanyahu de relatie met de Verenigde Staten van Amerika op het spel gezet, en laat dat land nu net het veiligheidsanker van de Joodse staat zijn. In elk geval heeft het Witte Huis een ongekend offensief ingezet. Na eerdere felle kritiek van president Obama, eiste stafchef Denis McDonough een eind aan de vijftig jaar durende bezetting. Bovendien is Israёl duidelijk gemaakt dat een verzoek in de Verenigde Naties voor een Palestijnse staat kans maakt. Dat wil zeggen, niet op een veto hoeft te stuiten.

Netanyahu’s tegenpool is de Amerikaanse president Barack Obama, een idealist. “Yes, we can change”! Wie herinnert het zich niet? Misschien daarom heeft hij zijn zinnen gezet op een akkoord over kerncentrales met Iran. Op oorlog na, is er geen andere manier om te voorkomen dat een nieuwe atoomstaat ontstaat. De sancties opheffen, Iran weer deel uit laten maken van het normale economische en diplomatieke verkeer, is iets waar ook veel Iraniёrs naar verlangen.

Israёl verzet zich, weigert de gok te nemen. Daar kan de buitenwereld alles van vinden, maar de retoriek richting Joden geeft er enige aanleiding toe. Zelfs NRC-correspondent Thomas Erdbrink heeft geen duidelijk beeld, en toch woont hij er al twaalf jaar. Hoe het zij, zolang de ayatollahs van het kaliber Khamenei de macht hebben, moet je wel een heel grote optimist zijn om Iran het voordeel van de twijfel te geven.

Desalniettemin is Barack Obama vastbesloten Netanyahu zijn plaats te wijzen, het mes op de keel te zetten. Zijn woede lijkt oprecht. De Israёlische premier wringt zich dan ook in vele bochten, heeft woorden teruggenomen, excuses aangeboden. Misschien biedt een coalitie met de Zionistische Unie kansen. Het is wikken en wegen, hoewel Amerika Israёl nooit echt kan laten vallen. Daarvoor zijn de banden te intens.

Toch blijft de vraag: Wat gebeurt er als de Palestijnen zelfstandig besluiten de wapens neerleggen en vrede willen sluiten met Israёl? Vrede tussen Israёl en de Palestijnen. Niets makkelijker dan dat. De haat voorbij, beide volkeren hebben er alleen maar bij te winnen. Ze hoeven het alleen maar te willen. Of daarmee het antisemitisme verleden tijd is? Er is in elk geval een reden minder om je woede te koelen.

Written by sjonkritmeester

March 23, 2015 at 10:03 pm