sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

ALSOF DEMOCRATIE ER NIET TOE DOET

leave a comment »

Misschien was het van meet af aan een illusie. Sinds 3 november 1848 is Nederland formeel een parlementaire democratie. Haken en ogen waren er genoeg. In de loop der jaren is veel ten goede veranderd. Natuurlijk, kritiek was er altijd al. Maar nu proef je scepsis. Enerzijds hollen bestuurders de democratie uit. Anderzijds laten de burgers het gebeuren.

Het is een ramp, het is verschrikkelijk. In Amsterdam protesteren studenten nu al wekenlang voor meer democratie en tegen het rendementsdenken. Hebben inmiddels de steun van docenten. De overheid geeft hen gelijk, maar tracht vooral de actie ten doodbloeden. Veel Nederlanders zijn ongerust over de uitruil van macht richting Brussel. Tien jaar geleden stemde het volk tegen een Europese Grondwet. De uitruil lijkt niet te stoppen.

Politieke partijen zijn belangenorganisaties, opstapjes voor mooie carrières. Op 1 januari waren 295.000 Nederlanders lid van een politieke partijen, dat wil zeggen nog geen 2,5 procent van het aantal kiesgerechtigden. Vijftig jaar geleden waren dat er 600.000. Gemeenteraden waren al uitvoeringsorganen van Den Haag, en nog altijd vertrouwen de bestuurders het de burgers niet toe hun burgemeester te kiezen.

Dat wil niet zeggen dat het vroeger beter was. Verzuimd is wel de burger meer te betrekken bij de politiek. D66 had het nog zo beloofd, maar zag er vanaf omdat de politiek te veel tegenspel gaf en zij andere mogelijkheden zag kiezers aan zich te binden. Het is ook moeilijk. Het systeem is vrijwel dichtgetimmerd. Het volk is conservatief.

Zeven jaar crisisbeleid heeft het land achter de rug. Begrotingsdiscipline en groteske bezuinigingen zijn de norm, met als gevolg massale werkloosheid, armoedeval, deflatie, stagnatie. Verbijsterd vraagt de Amerikaanse econoom, Nobelprijswinnaar Paul Krugman zich af, waarmee Europa eigenlijk bezig is”. Toch blijft de VVD de grootste partij. Wint het Amerikaanse hard kapitalistische model ook hier veld.

Maar er is meer. Het is de attitude die zorgen baart. Nog niet zo lang geleden was het land er redelijkerwijs van overtuigd dat met Europa een oorlogsvrije samenleving was opgebouwd. Dat racistische en nationalistische demonen waren uitgebannen. De democratie af was.

Helaas, sociale en klassieke media getuigen ervan. Ongelofelijk, onverantwoordelijk is het begrip dat zoveel Nederlanders tonen voor het Rusland van Poetin. Alsof ook zij zich niet hebben kunnen losmaken van het Koude Oorlogdenken. Geen oog hebben zij in elk geval voor de Oekraїners die een jaar geleden hun leven waagden voor vrijheid en democratie. Integendeel, zij tolereren liever een regime dat denkt in vijandbeelden, oorlogen begint, zichzelf verrijkt, moordt, plundert, liegt en bedriegt.

Alsof democratie er niet toe doet. Natuurlijk is kritiek op Israёl mogelijk. De regering-Netanyahu zou meer concessies kunnen doen. Punt blijft dat de Palestijnen, de Arabieren en Iraniёrs vinden dat de Joden daar eigenlijk niet horen. Dat alles is opgelost als Israёl zich terugtrekt achter de grenzen van vóór de Junioorlog van 1967.

Intussen vecht Nederland mee tegen de IS-moordenaarsbende in een omgeving van louter dictaturen, repressie, onvrijheid. Allah zal zijn rol spelen. Blijkbaar snapt de wereld niet dat de Arabische Lente een allang sluimerend vuur in gang heeft gezet. Dat er veel te veel jonge mannen zijn en grote groepen mensen een gebrek hebben aan alles. Vergeet Allah. Het gaat om werk en brood op de plank. Om gelijke kansen, een rechtvaardiger verdeling van de welvaart. Om vrijheid en democratie.

Geen demonstraties worden gehouden tegen Poetin, niet tegen de executies in Iran of Saoedi-Arabiё. Ach, maar weinigen onderkenden in de jaren 1930 het gevaar Hitler. Later waren Mao , Fidel Castro en Tito best wel populair. Misschien is het een kwestie van geestelijke luiheid, zijn de burgers verwend geraakt. Vakanties vieren ze in elk geval net zo makkelijk in een vreselijke dictatuur. Ook armoede is geen criterium.

Zoveel is zeker, diezelfde burgers zijn opgevoed in een klimaat waarin het grote geld gedijt, het verschil tussen Rijk en Arm opnieuw toeneemt. Zelfs bestuurders zich overmand weten door bureaucratische instituties en de mogelijkheden van de techniek. Kortom, Charlie Chaplin’s ‘Modern Times’ is nog even actueel. De mens ontmensd. Max Weber. Noem het rendementsdenken.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

March 9, 2015 at 8:13 pm

Posted in Een mening

Tagged with , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: