sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

VS ZET ISRAЁL MES OP DE KEEL

leave a comment »

Het Red Rattler Theatre in Sydney weigerde onlangs het verzoek in te willigen van een Joods gezelschap voor een serie voorstellingen over de Holocaust. “Vanwege de bezetting van Palestina”, meldde de email. In Londen viel een groep dronken mannen een synagoge aan. Gooide ruiten in, vernielde boeken, en riep: “Dood aan de Joden”.

Antisemitisme? Het Australische theater wil een politiek statement maken zoals het Nederlandse waterbedrijf Vitens dat eerder deed toen het de samenwerking met het Israёlische Mekorot opzegde vanwege de activiteiten in de westelijke Jordaanoever. In Londen sprak een woordvoerder van de Joodse gemeente over een incident, veroorzaakt door sociaal-onwenselijk gedrag. Rapper Appa is woedend, ook al vanwege Israel.

Op de Vrije Universiteit in Amsterdam probeert de vereniging Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina in navolging van Amerikaanse zusterorganisaties een boycot van de apartheidsstaat Israёl van de grond te krijgen. Waar radicale moslims hun kalashkinovs leegschieten op alles wat Joods is, starten anderen campagnes, houden demonstraties, en komen op voor Palestijnse rechten.

Antisemitisme in de zin van Jodenhaat? Ze noemen het antizionisme, en het loopt door elkaar heen. Het is een grillig pad, al is het de vraag waarom die woedende mensen zich louter richten op Israёl in een omgeving waar misstanden te over zijn.

Wat Europa betreft, heeft het er wellicht mee te maken dat het oude continent na twee wereldoorlogen gelooft dat de economie een kracht van zichzelf is en dat het vrij van zonden is. Van meet af aan steunt het de twee statenoplossing. Israёl moet zich terugtrekken achter de grenzen van 1967.

Alsof zijn land nog niet genoeg geїsoleerd raakt, heeft premier Benjamin Netanyahu de teugels van het opportunisme volledig losgelaten. Eerst daagde hij de Amerikaanse president Barack Obama uit met zijn Iranrede in het Congres, schoffeerde daarop de Arabische Israёliёrs om als klap op de vuurpijl te betogen dat een Palestijnse staat er tijdens zijn bewind niet komt. Met als gevolg, een kloeke verkiezingsoverwinning voor hem en Likoed.

De Israёlische premier is een opportunist, een nuttige eigenschap in de politiek, maar wel één die gemakkelijk tegen je kan werken. Zo heeft Netanyahu de relatie met de Verenigde Staten van Amerika op het spel gezet, en laat dat land nu net het veiligheidsanker van de Joodse staat zijn. In elk geval heeft het Witte Huis een ongekend offensief ingezet. Na eerdere felle kritiek van president Obama, eiste stafchef Denis McDonough een eind aan de vijftig jaar durende bezetting. Bovendien is Israёl duidelijk gemaakt dat een verzoek in de Verenigde Naties voor een Palestijnse staat kans maakt. Dat wil zeggen, niet op een veto hoeft te stuiten.

Netanyahu’s tegenpool is de Amerikaanse president Barack Obama, een idealist. “Yes, we can change”! Wie herinnert het zich niet? Misschien daarom heeft hij zijn zinnen gezet op een akkoord over kerncentrales met Iran. Op oorlog na, is er geen andere manier om te voorkomen dat een nieuwe atoomstaat ontstaat. De sancties opheffen, Iran weer deel uit laten maken van het normale economische en diplomatieke verkeer, is iets waar ook veel Iraniёrs naar verlangen.

Israёl verzet zich, weigert de gok te nemen. Daar kan de buitenwereld alles van vinden, maar de retoriek richting Joden geeft er enige aanleiding toe. Zelfs NRC-correspondent Thomas Erdbrink heeft geen duidelijk beeld, en toch woont hij er al twaalf jaar. Hoe het zij, zolang de ayatollahs van het kaliber Khamenei de macht hebben, moet je wel een heel grote optimist zijn om Iran het voordeel van de twijfel te geven.

Desalniettemin is Barack Obama vastbesloten Netanyahu zijn plaats te wijzen, het mes op de keel te zetten. Zijn woede lijkt oprecht. De Israёlische premier wringt zich dan ook in vele bochten, heeft woorden teruggenomen, excuses aangeboden. Misschien biedt een coalitie met de Zionistische Unie kansen. Het is wikken en wegen, hoewel Amerika Israёl nooit echt kan laten vallen. Daarvoor zijn de banden te intens.

Toch blijft de vraag: Wat gebeurt er als de Palestijnen zelfstandig besluiten de wapens neerleggen en vrede willen sluiten met Israёl? Vrede tussen Israёl en de Palestijnen. Niets makkelijker dan dat. De haat voorbij, beide volkeren hebben er alleen maar bij te winnen. Ze hoeven het alleen maar te willen. Of daarmee het antisemitisme verleden tijd is? Er is in elk geval een reden minder om je woede te koelen.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

March 23, 2015 at 10:03 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: