sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for July 2015

GRATIS PARKEREN WORDT EEN FEEST

leave a comment »

Gratis parkeren in de binnensteden! De middenstand zal er wel bij varen. In het plaatsje Cardigan in Wales functioneerden de parkeermeters wekenlang niet. Winkeliers zagen hun omzet met sprongen toenemen. Dus waarom gebeurt dat dan in Nederlandse niet?

In elk geval pleit de Rotterdamse hoogleraar, prof. dr. C. Molenaar voor betaalvrije periodes. Op NPO 1 wijst de retailexpert, directeur van het adviersbureau EXuo consultancy en voorzitter van de Stichting Thuiswinkel op de voordelen. De winkeliers zullen enthousiast zijn. De burgers ook. Want wie wil nou niet gratis parkeren?

Prof. Molenaar houdt een slagje om de arm. Immers, Cardigan is met zijn 4000 inwoners wel een ietsiepietsie kleiner dan Eindhoven. Daarom stelt hij voor om in december een experiment te starten zodat hij de vereiste data kan verzamelen.

Niettemin is het op voorhand een veelbelovend plan dat alles in zich geeft om de middenstand een steuntje in de rug te geven. Je hoeft ook geen expert te zijn om te voorspellen: Dat wordt feest. Dat het vrij parkeren in de binnenstad, bij winkelcentra, en dergelijke zal leiden tot een spektakel zonder weerga. Vergeleken met het plan van prof. Molenaar zal Project X, de facebookparty die op 21 september 2012 het Groningse Haren op stelten zette, meer weg hebben van de gemiddelde bejaardensoos.

Neem de Beethovenstraat in Amsterdam, de Breestraat in Leiden, het winkelcentrum in Nieuwegein. Of nee, de Aalsterweg in Eindhoven. De middenstanders verkneukelen zich bij de gedachte al. Proeven de winst. En, de mens is nu eenmaal de mens, al helemaal in Nederland. Als het voor niks kan, hou je de gemeente er ook aan.

Dat soort buitenkansjes laat niemand zich ontgaan. Dat worden dus verstopte wegen, ellenlange files richting stad. Met het hele gezin naar de Kalverstaat. Geduld is niet de beste eigenschap van de Nederlander. Dat wordt dus toeteren, middelvinger trekken. Een scheldwoord ligt voor in de mond. “Wat hep je”? haalt het woedende doelwit al gauw verhaal.

En drùk, drùk, drùk dat het wordt. De stad kan het niet verkeer niet verwerken. Het overgrote merendeel komt nooit aan. Vrij parkeren! Als je een plekkie vindt mag je er mooi de hele dag staan. Toegegeven, het laatste woord is niet gezegd. Studies moeten een en ander aantonen. Maar zoveel is zeker, vrij, kosteloos parkeren in de Nederlandse winkelstraten wordt een doorslaand succes!

Written by sjonkritmeester

July 24, 2015 at 12:16 am

PAUL VINDT WOUTER DE SLIMSTE

leave a comment »

“Wouter Bos is met afstand de beste én de slimste politicus van de afgelopen jaren. Hij heeft de gave van het woord. Doorziet niet alleen het politieke spel, maar ook de meest complexe dossiers”, aldus de gedoodverfde nieuwe hoofdredacteur van De Telegraaf, Paul Jansen.

Het opinieblad Vrij Nederland tekende de uitspraak in 2010 op, naar aanleiding van Jansens verkiezing als beste duider van het Binnenhof. Wouter Bos was indertijd PvdA-leider, vicepremier en minister van financiёn.

Bijna unaniem beschouwen collega’s en politici Paul Jansen als de best geïnformeerde journalist van de Nederlandse politiek. Zij bewonderen zijn Telegraafcolumn erom. Ook Wouter Bos heeft lovende woorden over voor de commentator. Zie daarvoor de Volkskrant, 21 juli 2015, d.d.

De Telegraaf is rechts. De Krant van Wakker Nederland zet zich van oudsher af tegen alles wat links is. Met ziels genoegen legt ook Paul Jansen de PvdA en PvdA-politici op de politieke pijnbank. Het ultieme bewijs is er niet. Uit alles blijkt dat Bos een van de bronnen is waaruit Jansen naar believen kan putten.

In Vrij Nederland ging Paul Jansen er hard tegenaan: Noemde links vooral hypocriet. Achtte t de PvdA in hoge mate verantwoordelijk voor de sfeer van onvrede en de opkomst van een populistische partij als de PVV door integratieproblemen stelselmatig onder het tapijt te schuiven.

Moet kunnen. Niettemin roepen de loftuitingen richting Wouter Bos vragen op. Immers, het land herinnert zich hoe Bos nog in 2010 de pappen- en nathoudenman, Job Cohen, parachuteerde als zijn opvolger. Hoe de PvdA instortte toen Bos de leider was. Hoe dezelfde Wouter Bos als politieke peetvader van Diederik Samsom het beruchte kaartenspel introduceerde bij de formatie van het kabinet-Rutte 11.

Wouter Bos, een socialist? Een scherpzinnig politicus? Eerder lijkt de huidige topman van het VUmc aan de basis te staan van de teloorgang van de PvdA. De Telegraaf noch Paul Jansen zal er rouwig om zijn. Er zijn verklaringen. Maar heb zo een idee waarom de kandidaat-hoofdredacteur Wouter Bos de hemel in geprezen heeft. Laten we het eigenbelang noemen. Of anders: hypocriet!

Written by sjonkritmeester

July 23, 2015 at 12:16 am

Posted in Column

Tagged with , , ,

‘DOOD AAN AMERIKA EN ISRAËL’

leave a comment »

De Amerikaanse minister van buitenlandse zaken John Kerry hoeft niets meer te bewijzen. Hij deed als drager van de Silver Star Medal meer dan zijn plicht in Vietnam, om vervolgens het protest tegen de oorlog aan te voeren. Ook zijn politieke carrière mag er zijn. Zo was Kerry 24 jaar lang senator voor de staat Massachusetts. In 2004 verwierf hij de Democratische nominatie voor het presidentschap. En verloor. Drie jaar geleden droeg president Obama hem voor als opvolger van Hillary Clinton.

Het afgelopen jaar was de 71-jarige bewindsman druk met het akkoord over het Iraanse atoomprogramma waarmee de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties al heeft ingestemd. Nu moet het Amerikaanse Congres nog zijn jawoord geven.

Niets menselijks is John Kerry vreemd. Net als zijn politieke baas, president Obama, hoopt hij op een plaats in de eregalerij van grote staatsleden. De kans is zeker aanwezig. Maar dan moet het akkoord zijn doelstellingen wel waarmaken. De Amerikaanse hoop is er met name op gericht dat de Islamitische Republiek zich gaat gedragen als een min of meer normale staat. Dat, met andere woorden, de wereld een stukje veiliger wordt.

Intussen liegen de Iraanse reacties er niet om. Zo bezweert de geestelijk leider, ayatollah Khamenei, dat er geen sprake is van een koerswijziging. De Revolutionaire Garde gaat nog een stapje verder. Zij accepteert het atoomakkoord niet. Na het vrijdaggebed scandeerden duizenden gelovigen in Teheran: “Dood aan Amerika, Dood aan Israёl”.

De Volkskrant meldt: “Minister Kerry vindt de reacties van de Iraanse leiders zeer verontrustend. Hij weet niet wat hij ermee aan moet”. Met andere woorden, de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken heeft geen idee hoe het Iran atoomakkoord uitpakt. Waarop de vraag opdoemt: “Als minister Kerry, een man van gezag, er zó instaat, hoe zit dat dan met president Barack Obama? Wat moet de wereld eigenlijk aan met de prachtig mooie, geruststellende woorden waarop die het patent heeft?

Written by sjonkritmeester

July 22, 2015 at 12:36 am

Posted in Column

Tagged with , , , ,

WEES BLIJ, DE MISDAAD DAALT

leave a comment »

Ze ogen pico bello in hun fluorescerende uniformen Kijk hen lopen door de stad, met de hand dichtbij de koppel waaraan knuppel, pistool en handboeien hangen, fietsen door het park, rijden op paarden. Gezag uitstralende types zijn het, de politie-agenten anno 2015.

Nee, dan vroeger toen de politie je beste vriend was, een bekende, een vriendelijke oom voor de kleine kinderen, een soort van grote broer voor de puberende jeugd. Hij de pubers bij voornaam kende. Inbrekertjes overdroeg aan de jeugdzorg, straatvoetballertjes vermanend toesprak als zij weer eens kattenkwaad uithaalden. Om hen bij de derde waarschuwing mee naar het wijkbureau te nemen, strafregels opgaf of een uur in de hoek liet staan, want: “Dat zal jullie leren”.

Maar het is 2015. De wijkbureaus zijn allang verdwenen. De jeugd is veranderd. Buurtwachten hebben de plaats van oom agent ingenomen. De agent van nu eist respect, heeft geen tijd voor een opvoedend gesprek, is nooit meer alleen. Duldt geen discussie, laat staan tegenspraak. Weet dat hij of zij elk moment opgeroepen kan worden, om bijstand te verlenen.

Makkelijker dan toen grijpt hij naar zijn dienstwapen, en schiet er nog mee ook. Geen flauwekul. De Nationale Politie laat zich niet bespotten. Liever sluit zij een heel dorp op. Wie de politie te na komt, mag rekenen op strenge straffen.
Wees blij, de misdaad daalt. De rapporten wijzen uit dat de Nederlandse burger zich veilig mag wanen. Natuurlijk zijn er wel eens incidenten. Niet alle misdaden worden opgelost. Over het algemeen levert de politie puik werk, en als er al een foutje wordt gemaakt, met racisme heeft het niks van doen.

Maar kijk eens, ondank is ’s werelds loon. Het internet blijkt een gevaarlijk wapen. Een goed geplaatst filmpje verziekt in een oogwenk het gekoesterde imago, rijt wonden open, verleidt het korps tot het blootleggen van de politieziel: “Wij zijn ook maar mensen. Mensen die het heel zwaar hebben, traumatische ervaringen moeten verwerken. Dat dode verkeersslachtoffertje snijdt nu eenmaal door je ziel. Het jonge gezin dat omkomt bij een brand, de oude man wiens schedel is ingeslagen, de winkelier, de verkrachte vrouw ….. Je kan het niet erg genoeg bedenken. We maken het allemaal mee, en dat tegen een doorsnee ambtenarensalaris”.

Zo bezien, is het zo gek nog niet als een willekeurige agent zichzelf vergeet, zich bedreigd voelt, de nekklem toepast, zijn wapen al in de hand heeft, net iets te hoog richt, en afdrukt……. Om daarna een voorstelling van zaken te geven die niet geheel met de werkelijkheid strookt. Mooi ook dat justitie haar mensen steunt door dik en dun.

Written by sjonkritmeester

July 21, 2015 at 12:23 am

Posted in Column

Tagged with , , ,

MISSCHIEN IS WERELD WAT WIJZER, NU

leave a comment »

Op 31 juli is hij alweer tien jaar dood, prof. dr. Wim Duisenberg, voormalig minister van financiën en president van De Nederlandsche Bank. Ook was hij de eerste president van Europese Centrale Bank. Was lid van de PvdA. Maar of hij een socialist was? Hij was in elk geval een drijvende kracht achter de euro. Steunde het project dat in de jaren 1990 via het Verdrag van Maastricht ter wereld kwam en verwachtte dat de euro een onverbiddelijke stap was, op weg naar de Europese politieke eenwording.

Wim Duisenberg was een man van statuur, een oud-politicus maar toch in de eerste plaats een expert die wist waarover hij het had als het om valuta ging en te maken had met politieke grootheden als de premiers Lubbers, Kok, de bondskanseliers Kohl, Schröder, de presidenten Mitterrand, Chirac, de voorzitter van de Europese Commissie, Jacques Delors. Met christendemocraten, liberalen, socialisten van allerlei slag die zonder uitzondering heilig geloofden in de euro, of op z’n minst deden alsof.

Waar de heren het in elk geval over eens waren, is dat de invoering van één Europese munt een logisch gevolg is van een ontwikkeling, een noodzakelijke stap, op weg naar ….. Misschien hadden ze een Duisenberg niet nodig. Misschien zag de president van De Nederlandsche Bank zijn kans schoon op een mooie baan in Frankfurt. Zijn enthousiasme gaf wel de rugdekking die de politiek nodig had.

“De euro vertegenwoordigt het onderlinge vertrouwen in het hart van onze gemeenschap, de politieke en culturele verbondenheid tussen de mensen in de gemeenschap”, aldus dr. W. Duisenberg toen hij als president van de ECB op 9 mei 2002 de Karel de Grote-prijs in ontvangst mocht nemen die aan de euro was toegekend.

“Hij sprak wijze woorden”, licht de econoom Frans Knopers toe. Dat moge zo zijn. Dertien jaar later is de grootheid van de visionairs van de jaren negentig aan flinke erosie onderhevig. Niet, omdat er twijfel is aan het ideaal van een politieke- en waardegemeenschap die garant staat voor vrede en welvaart , wèl omdat de euro meer weg heeft van een splijtzwam dan van een bindmiddel. “De politieke en culturele verschillen zijn te groot”, vrezen zelfs fervente voorstanders. “Meer macht naar Brussel”, eisen zij. “Weg, die munt. Weg met Brussel”, eisen de sceptici.

Achteraf oordelen, blijft gemakkelijk. Als ze al niet overleden zijn, hebben de visionairs de leeftijd bereikt van ultieme wijsheid of zijn er ver overheen. Toch hebben ze iets uit te uit te leggen. Over het gebruik van de democratie, bijvoorbeeld. Niet alleen in Nederland was de besluitvorming een democratische farce. Tegenspraak was not done, het Verdrag van Maastricht was een hamerstuk dat met 137 tegen 13 stemmen in de Tweede Kamer en 67 tegen 8 in de Eerste Kamer werd aangenomen.

Discussie was er eigenlijk niet. Wat heet, je moest rond de eeuwwisseling een SP’er zijn om geen fiducie in de euro te hebben, om net als prof. dr. Arjo Klamer te waarschuwen voor de gevolgen, voor werkloosheid en sociale spanningen. Waarop Volkskrantcolumniste Sheila Sitalsing hem neerzette als een anti-eurozeloot met de diepgang van een Hoovercraft. Dit, omdat prof. Klamer betoogde dat het bij de euro draait om geloof. “Je gelooft in de euro of je gelooft er niet in”, schreef hij in het NRC Handelsblad. Toegegeven, de argumentatie is niet al te sterk. Maar o, wat heeft Klamer zijn gelijk gehaald!

Is de euro daarmee ten dode opgeschreven? Zover is het nog lang niet. De visionairs van de jaren 1990 waren door de wol geverfde, gepokte en gemazelde politici. Natuurlijk hadden ze hun twijfels. Natuurlijk wisten ze dat er flinke hobbels zouden komen. Ze waren op de hoogte van het riskante Griekenlanddossier. Maar zo werkt nu eenmaal de politiek. Ze spraken er niet over, ze hielden het volk dom en gingen met gekruiste vingers het avontuur aan. Op hoop van zegen. Na hen de zondvloed.

Je zou zeggen, de wereld is wat wijzer, nu. Het zou kunnen, misschien. Het echte pijnpunt betreft de oplossing die Europa biedt om de economische crisis te bestrijden, de grootste sinds de jaren 1930. De euro is een symbool. De burgers hebben te maken met bezuinigingen, met werkloosheid, met sociale hervormingen, de afbouw van de verzorgingsstaat en sociale ongelijkheid.

Niet de visionairs van de jaren 1990, maar hun politieke kinderen zijn daarvoor verantwoordelijk. Kinderen als de Duitse bondskanselier Angela Merkel, minister Schäuble, premier Mark Rutte, Jeroen Dijsselbloem, Halbe Zijlstra, Alexander Pechtold en vele anderen die niet alleen zijn doorgegaan op de aangegeven weg maar ook hun gewoonten hebben overgenomen om het eigen gelijk te claimen, geen tegenspraak te dulden, een verkeerde voorstelling van zaken te geven, het volk dom te houden.

Er is wel een verschil, iets van hoop. Een allereerste begin misschien. Want ergens in Brussel lijkt heel voorzichtig te zijn doorgedrongen dat er toch iets met de Griekse schulden gebeuren moet.

Written by sjonkritmeester

July 20, 2015 at 3:05 pm

HIJ IS ALLEEN TEGEN ‘DER JUDENSTAAT’

leave a comment »

“Het project maakt goede vorderingen. Veel bewoners zijn al verdreven of vermoord. Duizenden opposanten worden gevangen gehouden, gemarteld en in showprocessen tot vaak langdurige gevangenisstraffen veroordeeld. Ook kinderen zijn het slachtoffer van dit niets ontziend bewind. De oorspronkelijke bewoners zijn hun leven nooit zeker. Zij kunnen straffeloos worden vermoord”.

“Waar gaat dit over”? vraagt de goede lezer zich af. Over het koninkrijk Marokko wellicht dat zich westelijk Sahara heeft toegeëigend? Of nee, dit moet gaan over China dat Tibet bezet, of anders wel Rusland dat een psychopaat in Tsjetsjeniё heeft neergezet na het eerst met de grond te hebben gelijkgemaakt. Hoewel, belangrijke kandidaten zijn ongetwijfeld ook: Iran, Saoedi-Arabiё, Egypte, Irak, Algerije, het Syriё van Assad , Turkije dat nooit, maar dan ook nooit zal instemmen met een Koerdische staat. Nou nee, de auteur zal president Moboetoe, de dictator van Zimbabwe op het oog hebben.

Het is allemaal onzin, natuurlijk. De lezer hoeft niet eens te raden. Hij wist van meet af aan dat het om maar één land kan gaan, Israёl dat in de woorden van de auteur, “zo goed op weg is met het realiseren van Theodor Herzl’s der Judenstaat, het Groot-Israёlideaal van vreemde smetten vrij dat omvat Israël, Oost-Jeruzalem, de Westoever en Gaza”.

Toegegeven, voor wie de site ‘Joop.nl ’ wel eens onder ogen komt, de opiniepagina’s van de Volkskrant leest, luistert naar NPO 1, is het artikel nauwelijks verrassend. Velen zetten Israёl neer als je reinste dictatuur. De vergelijking met de apartheidsstaat Zuid-Afrika ligt voor in de mond. Nazi-Duitsland is meer dan eens langsgekomen.

Bovenstaande kan ook zomaar uit de pen komen van oud-premier Van Agt, van oud-ambassadeur N. van Dam, van de voorzitter van Een Ander Joods Geluid, Jaap Hamburger of van een vertegenwoordiger van de Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina. Maar niet zij zijn verantwoordelijk voor het artikel. Dat is oud-ambassadeur Jan Wijenberg die zijn redenen zal hebben om op gezette tijden naar Israёl en de hypocriete westerse politiek uit te halen en zich tot zijn laatste adem in te zetten voor de bevrijding van het Palestijnse volk.

Misschien hebben de retirades iets te maken met Wijenbergs gedwongen vertrek als ‘onze man’ van Saoedi-Arabiё, zo’n 15 jaar geleden. Het is gissen. Wijenberg is niet dom, heeft veel Joodse vrienden, en is alleen maar anti-zionist.

Written by sjonkritmeester

July 19, 2015 at 11:04 pm

Posted in Column

Tagged with , , ,

MERKEL EN RUTTE HEBBEN PROBLEEM

leave a comment »

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en premier Rutte hebben nogal wat gemeen. Zij zijn vóór Europa! Bovendien hebben zij de afgelopen jaren pal gestaan voor het Griekenlandbeleid. Met verve strijden zij voor bezuinigingen en hervormingen. Met nog meer verve weerstaan zij de economen die in steeds krachtiger bewoordingen de catastrofe voorspellen.

Politiek is het uitoefenen van macht. Intussen hebben Merkel en Rutte een fors probleem. Zo moet de Nederlandse premier en leider van de VVD zich in de onmogelijkste bochten wringen om zijn achterban te bedienen. Een achterban die in de startblokken staat om de PVV te versterken als er weer eens geld naar die labbekakken in Zuidoost-Europa gaat.

De bondskanselier mag mateloos populair zijn, haar partij, de CDU, heeft niet minder dan de VVD, te maken met een groeiend aantal kiezers dat zijn buik vol heeft van de Grieken. De ook al bijzonder populaire minister van financiën Wolfgang Schäuble is de man die de rechterflank moet afschermen.

Angela Merkel en Mark Rutte bevinden zich in een spagaat. Europa en het snoeiharde bezuinigingsbeleid gaan nu eenmaal niet samen. Zelfs het IMF eist dat het roer om moet, en dat er iets met de Griekse schulden moet gebeuren.

Tot nu toe weten beide regeringsleiders zich sterk genoeg om de oppositie te weerstaan. Maar tot hoever kun je gaan? Je kunt de Grieken wel als schuldigen aanwijzen, op een gegeven moment moeten zelfs zij hun verantwoordelijkheid nemen. In Den Haag staat fractieleider Halbe Zijlstra garant voor het rechte geluid. In Duitsland heeft minister Schäuble al een schot voor de boeg gegeven. Hij gelooft er niet meer in. Hij wil een Grexit.

Waarbij bedacht moet worden dat Wolfgang Schäuble bekend staat als een geslepen vos. Wie weet, kan hij als oudere man nog bondskanselier worden.

Written by sjonkritmeester

July 17, 2015 at 10:06 pm

Posted in Column

Tagged with , , , ,