sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

OOK HIER TRILT EN BEEFT HET

leave a comment »

Over drie maanden weten we meer. Over een jaar zal het al wel duidelijk zijn. Intussen zijn de voortekenen nauwelijks mis te verstaan. Een politieke aardverschuiving kondigt zich aan. Noem het een revolutie, een niet te stoppen lawine die de gevestigde elite weg zal vagen. Zij komt van links en rechts. Zij komt van alle kanten, en de woede richt zich op de graaiers, de bankiers, de grootverdieners, de kosmopolieten, de woonpaleizen en prestigeobjecten.

“Niets aan de hand”, meent de gevestigde elite in democratisch-kapitalistische Westen, in Europa, de VS, in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Belgiё. Dus halen de CEO’s doodgemoedereerd hun miljoenen binnen. Zet neoliberaal Europa het bezuinigingsprogramma door terwijl de lidstaten elkaar verscheuren vanwege de vluchtelingen. Zijn politici vooral geobsedeerd door opiniepeilingen, terwijl en lijkt is sportief Nederland van slag, nu de Hollandse voetbalschool zijn deuren moet sluiten.

Intussen heeft Syriza opnieuw de verkiezingen gewonnen. Premier Alexis Tsipras moet de bezuinigingen uitvoeren. Zoveel is wel duidelijk dat Europa in hem een taaie tegenstander weet. Een tegenstander die meer steun heeft dan de harde bezuinigers lief is. Want heeft president Hollande van Frankrijk een Grexit niet voorkomen?

Ook Spanje staat voor grote politieke veranderingen. De rechtsconservatieve regeringspartij Partido Popular moet bij de parlementsverkiezingen eind dit jaar opboksen tegen de socialistische PSOE en de antibezuinigingspartij Podemos van Pablo Iglesias.

Intussen loopt de provincie Cataloniё zich warm voor een machtsstrijd met Madrid. Zondag 27 september vinden verkiezingen plaats, en als de uitslag het toelaat, willen de favoriete separatisten van president Artur Mas binnen twee jaar een referendum voor afscheiding uitschrijven.

Sinds het verloren referendum voor afscheiding van het Verenigd Koninkrijk is de populariteit van de Schotse Nationale Partij alleen maar toegenomen zoals bleek tijdens de parlementsverkiezingen van 7 mei. Ook de verkiezing van de radicaal Jeremy Cobdyn tot leider van de Labourpartij is een teken aan de wand. Critici voorzien het einde van de socialisten. Premier David Cameron en zijn voorganger Tony Blair zijn één in hun kritiek. Op zich is de kritiek niet zo verrassend. Het is de heftigheid die treft en aantoont dat de gevestigde elite het meent als zij wijst op het grote gevaar dat Cobdyn heet.

Vergeet trouwens de nationalistischpopulistische en Europese protestpartijen niet. Veel potten kunnen het Franse Front National, de Britse UKIP, de Duitse AfD, Lega Nord en de FPÖ nog niet breken, hun aanwezigheid is niet meer weg te denken, en het moge duidelijk zijn dat grote aantallen kiezers een stem overwegen als er maar iets hoeft mis te gaan. De vluchtelingenstroom dreigt de autoriteiten over het hoofd te groeien. “Wir schaffen es”, bezweert bondskanselier Angela Merkel. Maar te velen doen er alles aan om juist dat te voorkomen.

Ook in Nederland trilt en beeft het. De PvdA ziet in de vluchtelingen een kans. VVD-fractieleider Halbe Zijlstra had het zo mooi uitgedacht. Ook hìj wil via de Syriёrs scoren. Maar nee, de PVV lopen er volgens de peilingen (www.peil.nl) mee weg.

Vlak de Verenigde Staten niet uit. De verkiezing van Barack Obama tot president in 2008 liep al vooruit op het politieke geweld dat voor ons ligt. Huizenhoge verwachten hadden de kiezers. De wijziging van de gezondheidszorg is een belangrijke voorziening. Wat het atoomakkoord met Iran teweegbrengt, moet de toekomst leren.

Toch was ook de Democraat Obama niet in staat de maatschappij ingrijpend te veranderen. Wel kwam een aantal pijnpunten naar boven dat een oplossing behoeft, en wel zo snel mogelijk. Discriminatie, het immense verschil tussen rijk en arm, privacy, de lage inkomens, de immigratie van latino’s, het wapengebruik, het gevangenissysteem, de politie, het financiёle systeem, bepaalde belangengroepen en nog veel meer misstanden ondermijnen de samenhang van de machtigste staat van de wereld.

Nóg is het te vroeg om de populariteit van de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump naar waarde te schatten. In januari beginnen de voorverkiezingen. Of de 45ste president van de Verenigde Staten een Republikein of een Democraat is, maakt niet uit. In de Verenigde Staten zijn de grenzen van het ongelimiteerde kapitalisme bereikt. Daarop inspelen is een allereerste vereiste. Zo niet, dan zal ook Europa het moeten bezuren.

Advertisements

Written by sjonkritmeester

September 21, 2015 at 7:13 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: