sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

DUITSLAND IS TE GROOT, TE MACHTIG

leave a comment »

Twee weken geleden was Louis van Gaal de schlemiel van voetballand. Afgewerkt, klaar, oud, versleten. Zijn vertrek was al geregeld, de opvolger stond klaar. Toen won de club, éèn, twee zelfs driemaal. En Louis was weer Jezus, God en wat niet al. Noem het opportunisme. Het is sport, voetbal, maar niettemin een afspiegeling van het grote wereldgebeuren.

Stabiliteit, weten waaraan je toe bent, is het ideaal. Maar het is crisis. Voor ons dreigt de afgrond, naast ons het moeras. Toch benieuwd hoe Angela er over pakweg een half jaar voorstaat. De Europese Unie bestaat nog. Maar hoe, in welk vorm en welke kant gaat het op?

Misschien is een half jaar te weinig tijd. Punt is wel dat de Europese Unie als politiek model zich in een extreem kritiek stadium bevindt. Misschien is dit het voorlopige eindpunt. Zijn vastgelopen. Moeten we zelfs terug, een omweg maken om verder te kunnen. Want dat de ontwikkeling verder gaat, staat vast.

Immers, zo werkt de geschiedenis, te beginnen met het Romeinse Rijk waarvan voorzichtige contouren te vinden zijn Karel de Grotes Frankische Rijk, de oorsprong van natievorm, van gezag en rechtspraak. Er lopen lijnen naar de Verlichting, de Franse en Russische Revolutie, de verschrikkelijke oorlogen van de 20ste eeuw tot wat de Europese Unie anno 2016 is.

Maar hoe je het ook bekijkt, de ontwikkeling van de Europese Unie is richting federaal bestuur, een Verenigde Staten van Europa. De vorming van een krachtig economisch blok. En ja, daarbij hoort ook het leger. Het is geen nieuws. De politici weten het, de burgers. Alleen zijn we er niet aan toe want er zijn zo veel onzekerheden, bedreigingen. Bovendien hebben we geen idee, hoe.

Zoveel is zeker, de instellingen zijn onvoldoende. De Europese munt heeft verschrikkelijke ravages aangericht. De Griekse kwestie raakt niet uitgewoed. De vluchtelingen kunnen we niet aan. Het Europese verkiezingen zijn een aanfluiting voor de democratie. In Brussel en Frankfurt nemen Europese ministers topbestuurders besluiten. Aan alles is gedacht, maar het kernpunt is dat de burgers zich buitengesloten voelen. Petities, demonstraties en referenda en het Europese Parlement bieden daarvoor onvoldoende soelaas.

En waarom anders zoeken de Britten de uitgang? Premier David Cameron zal op 23 juni voor een verlenging van het verblijf stemmen. Het kernpunt van zijn campagne zal zich richten op de angst dat Schotland zich afscheidt als de Britten een Brexit doorzetten. Die Britten toch. Want vroeg of laat valt het Verenigd Koninkrijk toch uit elkaar als het gevolg van politieke, economische en sociale processen. Het is een natuurlijke ontwikkeling die ook het continent zal treffen.

De Europese Unie in de huidige vorm is onregeerbaar en onbeheersbaar. Machtsmiddelen om zondaren aan te pakken zijn omslachtig, op z’n zachtst gezegd. Er is geen vertrouwen, de verschillen zijn te groot en het scepsisvirus waart overal rond.

Het kardinale punt is: Duitsland is te groot, heeft te veel macht, is te rijk. Met of zonder Angela Merkel of Wolfgang Schäuble laat Duitsland de collega-lidstaten hun kleinheid voelen, hun afhankelijkheid, hun machteloosheid. De economische crisis mag een aanjager zijn, hierin ligt de bron van alle scepsis. Fransen, Italianen, Nederlanders, Britten realiseren zich dat het nationale parlement zich tot Brussel verhoudt als de gemeenteraad tot de Rijksoverheid.

Er is maar één oplossing, een staatkundig-politieke reorganisatie. In Spanje is er een begin met Cataloniё, in Belgiё heeft het proces zich al min of meer voltrokken. De Schotten staan in de startblokken. In Italiё vertegenwoordigt de Liga Nord al twintig jaar de divergerende krachten.

Maar Duitsland. Daar gaat het om. Het wachten is op Beieren dat directe banden met Brussel kan aanknopen. Nordrhein-Westfalen zal zeker belangstelling tonen. In ruil voor politieke soevereiniteit kunnen de kleinere Europese eenheden zich beter weren tegen de centralistische krachten van de oude Europese natiestaat.

Dat is de crisis die het in zich heeft dat de EU in de huidige vorm kan imploderen en uitgroeien tot iets dat lijkt op een federale republiek. De Duitse bondskanselier Angela Merkel is oké. Ze doet haar best, de democratie is haar toevertrouwd. Ze zou een prima president van de EU-nieuwe stijl zijn.
http://www.krantmeteenmening.nl

Advertisements

Written by sjonkritmeester

February 29, 2016 at 7:28 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: