sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Archive for April 2016

ALS EMOE DE OVERHAND KRIJGT …

leave a comment »

Als de kijk-, luister- en lezerscijfers zich zodanig in de genen hebben gevestigd van de mediabeheerders dat de emotie de overhand krijgt, kunnen niet alleen programma’s en artikelen mislukken. Ook reputaties kunnen in de verdrukking komen.

“Pech gehad”, zullen velen redeneren toen op donderdag de uitzending van De Wereld Draait Door in duigen viel. Sterpresentator Matthijs van Nieuwkerk had gehoord dat Prince overleden was. Wist blijkbaar niets van de man. Dus ook niet dat er geen beelden beschikbaar waren. Tsja ….

Fake dus. Morgen is de goegemeente het voorval alweer vergeten.

Maar Van Nieuwkerk doet méér. Nee, zelf onthield hij zich van een standpunt. Wel probeerde hij uit alle macht de tegenstribbelende Freek de Jonge te overreden. Want moest die geen stelling nemen tegen de lange arm van de Turkse president Erdogan, net als collega Hans Teeuwen en zoveel anderen?

Helaas voor Matthijs, is Freek te ervaren om zich op te laten jagen. Natuurlijk verdedigt hij ook de vrijheid van meningsuiting. Hij zal solidair zijn met de Duitse cabaretier Jan Böhmermann, maar vindt tegelijk dat zelfs Erdogan zich beledigd mag voelen.

Immers, de cabaretier weet dat de oplossing van het geschil al gauw van kwaad tot erger wordt als de emotie een te grote rol speelt. Dat, integendeel, nuchter, zakelijk en weloverwogen optreden vereist is, geleid door mensen die iets meer van Turkije weten dan solidaire cabaretiers.

In elk geval kreeg ik het idee dat Freek de gevierde presentator daarvan probeerde te overtuigen. Maar Matthijs wilde niet luisteren. Dus moet de conclusie wel zijn dat hij en De Wereld Draait Door het nog zwaar zullen krijgen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 23, 2016 at 12:31 am

MATTHIJS STOTTERDE ERVAN

leave a comment »

Matthijs van Nieuwkerk had het gisteravond niet meer. ‘Breaking news’. Zo geschokt, door verdriet overmand was de presentator van De Wereld Draait Door toen hij het overlijden van de wereldster Prince vernam. Hij stotterde er bijkans van, de arme man.

Natuurlijk, Prince Rogers Nelson was een wereldster met grote hits die scoorde met extravagante optredens. Een echte musicus ook die deed aan rock, R&B, soul, funk, hip hop, disco,psychedelia, jazz, pop en wat niet al.

Het is erg dat hij gestorven is, nog maar 57 jaar oud. Met Matthijs van Nieuwkerk waren ook Jeroen Pauw, Nieuwsuur er trouwens vol van, raakten Bekende Nederlanders slaags op Twitter, en dan heb ik nog een boel gemist terwijl de kranten nog verschijnen moeten.

Maar hoe moet het nou verder? Een half jaar geleden was dezelfde Van Nieuwkerk al diep getroffen door de dood van vaste gast en schrijver Joost Zwagerman. Op 10 januari moesten hij, zijn gasten en een massa mensen het heengaan verwerken van David Bowie die een nog grotere ster dan Prince was. En hoe kort gelegen is het nog maar dat grote stoere sportmannen bij Matthijs in huilen uitbarstten toen Johan Cruyff het land ontviel. Nog steeds kan sportpresentator Tom Egbers niet met droge ogen het woord Johan uitspreken.

Geen idee wat de kijkers van De Wereld Draait Door nog te wachten staat. En toegegeven, erger dan de kist met André Hazes op de middenstip van de Arena kan niet. Maar ik houd mijn hart vast.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 22, 2016 at 12:12 am

EEN HELD DRUKT ZICH DUIDELIJKER UIT

leave a comment »

“Schijtlaarzen”, noemde de schrijfster, kunstenares, Charlotte Mutsaers haar collega’s Leon de Winter, Jessica Durlacher en Marcel Möring omdat ze gedreigd hebben de uitgeverij De Bezige Bij te verlaten. “Schijtlaarzen. Als je niet kan verdragen dat jouw uitgever een boek uitgeeft dat je niet gelezen hebt. Ga dan gewoon”!

Natuurlijk, een krachtterm ontschiet de beste wel eens. Dat de sociale media als Twitter de ideale uitlaatklep is voor lieden die anderen de huid vol willen schelden, is een gegeven. Wie niet? klaagt over het niveau op de sociale media.

Toch zullen sommigen zich erover verbazen dat een 70-jarige zeer gelauwerde vrouw, winnares van de PC Hooftprijs in 2010, lid van de Akademie voor de Kunsten, zich zo laat gaan omdat drie collega’s grote moeite hebben met de komst van de zeer omstreden overtuigde antizionistische activist Dyab Abou Jahjah. Zelfs heeft ze een goede raad. Want als de schijtlaarzen alias verzetshelden het niet kunnen opbrengen te vertrekken, moet De Bezige Bij hen er maar uit kukelen.

Waarom zo heftig? Waarom zo boos? Vindt Charlotte Mutsaers net als Abu Jahjah dat Israёl een racistische schurkenstaat is? Vindt ze de aanstelling van de columnist ook een verzetsdaad? Misschien is er een simpeler verklaring. Immers, de schrijfster is eind vorig jaar vertokken bij De Bezige Bij. Uit een interview met Vrij Nederland blijkt overduidelijk dat ze een stevig appeltje te schillen had met haar oude werkgever.

Hoe het zij, een beetje held had zich duidelijker uitgedrukt dan Charlotte Mutsaers deed.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 21, 2016 at 12:34 am

DUS KOM IK EROP TERUG

leave a comment »

Alles verandert, en al helemaal in de wereld van de media. De opkomst van Twitter en Facebook is onstuitbaar. Niets lijkt bestand tegen al die moderne hulpmiddelen, en dat geldt al helemaal voor televisie, radio en de krant.

De oude media hebben het dan ook zwaar. Bevinden zich in een voortdurende spagaat. Ze moeten meegaan met het nieuwe en tegelijk de consument ervan overtuigen dat ouderwetse gewoonten als betrouwbaarheid en gedegenheid daar niet onder lijden. Dus heeft Nederland kwaliteitskranten die meningen afwegen en de lezer wel eens een verhaal voorschotelen dat langer is dan 30 regels.

En waarom zou het toonaangevende NRC Handelsblad dan geen Belgische hoofdredacteur aanstellen die een frisse wind door de burelen kan blazen, al is het maar om het aanstormende digitale nieuwsverkeer het hoofd te bieden.

Maar maandag schreef De Krant met een Mening er al over, niet voor de eerste keer trouwens. Toch komen de woorden blijkbaar niet duidelijk over, dus kom ik erop terug. Punt is, in het predigitale tijdperk zou het ondenkbaar zijn. Feit is dat de hoofdredacteur van het NRC Handelsblad met de activist Dyab Aboe Jahjah een Jodenhater in de Belgische krant, De Standaard, aanprijst als een slijpsteen voor de geest en diens critici vergelijkt met boekenverbranders.

Intussen lieten NRC-columnist Frits Abrahams en schrijver Marcel Möring op de opiniepagina van zich horen. Je zou zeggen wat mooi, een krant die zich openstelt voor kritiek. Ik vind het onvoldoende, al is het maar omdat de .critici die Vandermeersch noemt, van Joodse afkomst zijn.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 20, 2016 at 12:44 am

Posted in Column

Tagged with , ,

ZE WAREN HET BEST WEL EENS

leave a comment »

Het was een boeiende discussie bij het opinieprogramma Buitenhof waar D66-promiment en senator Alexander Rinnooy Kan zondagmiddag de degens kruiste met de nieuwe voorzitter van de SP, Ron Meyer. Twee wereldbeelden schoven de huiskamer in.

Zo hield de liberaal Rinnooy Kan niet op zijn opponent de zegeningen van de globalisering onder de neus te wrijven. Want niet alleen heeft Nederland met zijn open economie daaraan zijn welvaart te danken. Diezelfde globalisering is verantwoordelijk voor de forse afname van de armoede in de wereld.

De socialist Meyer was niet onder de indruk. Het thuisfront baarde hem zorgen. De armoe mag in de wereld zijn afgenomen, het is wel relatief. Immers, het verschil tussen Rijk en Arm neemt almaar toe. En waar de rijken zich een steeds groter deel van de rijkdom weten toe te eigenen, worden de gewone burgers geconfronteerd met andere effecten van de globalisering zoals de toenemende concurrentie, de dalende lonen, de onmacht van de politiek ten opzichte van de financiёle sector.

Maar zowaar, toen puntje bij paaltje kwam, waren de liberaal Rinnooy Kan en de socialist Meyer het best wel eens. Beiden vinden dat werknemers fatsoenlijk betaald moeten worden.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 19, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , ,

‘TOT HIER EN GEEN STAP VERDER’

leave a comment »

De Muur was nog niet gevallen, het Sovjetrijk ingestort of het Westen waande zich in het Einde van de Geschiedenis als gevolg van de totale overwinning van het liberaalkapitalisme, politiek vormgegeven door de democratie. Waarna het 25 jaar illusiepolitiek is gaan bedrijven waarvan het maar geen afscheid nemen kan. Zo raar is het dus niet dat andere leiders die politiek aan flarden proberen te schieten.

Politiek is een ander woord voor het uitoefenen van macht. Toen de Sovjetunie eenmaal was uitgeschakeld meende de Verenigde Staten het rijk alleen te hebben. En zowaar, een jaar of tien, elf was er geen maat op de successen. Als rijpe appelen vielen de voormalige satellietstaten van het Sovjetimperium als rijpe appelen in de Westerse schoot.

De economie bloeide als nooit te voren. China was een mogelijke concurrent. Maar niet alleen was dit land nog volop in ontwikkeling, het stond ook nog eens financieel garant s voor de handels- en begrotingstekorten terwijl het fungeerde als goedkope werkplaats voor het Amerikaanse en Europese bedrijfsleven.

Niets aan de hand dus totdat in 2007/’08 de economie instortte. Nou ja, niets? Helemaal rustig in de wereld is het nooit, natuurlijk. Zo stak het moslimterrorisme steeds dreigender de kop op, met als climax 11/9 2001, waarna de Verenigde Staten en zijn trouwe bondgenoot, het Verenigd Koninkrijk, zich overgaf aan een aanval op Al Qaida in Afghanistan om zich in 2003 ook nog eens te wagen aan een militaire inval in Irak met als uiteindelijke doel het Midden-Oosten rijp te maken voor vrijheid en democratie.

Dertien jaar en bijna twee Amerikaanse presidenten verder worden de gevolgen steeds duidelijker. In eendrachtige samenwerking veroorloofden de VS en de Europese Unie het zich op het oude continet met huid en haar over te geven aan de illusie dat macht de vertaling is van economie en superieur waardesysteem, ervan uitgaande dat het militaire bondgenootschap, de NAVO, voldoende afschrikking was.

Niet dus. De economische terugval, de kracht van de Islamitische Staat, de aanslagen, Syriё en de vluchtelingen hebben de zaak op scherp gezet. En waar de Chinese leider Xi Jinping de grenzen aftast van de Amerikaanse suprematie in het Verre Oosten, zien de dictators Vladimir Poetin van Rusland en Tayyip Erdogan van Turkije hun kansen schoon.

Dus kan Rusland de Krim annexeren, de vrijheidswil van het Oekraїense volk torpederen, de Syrische president Bashar al-Assad en Iran aan zich te verplichten terwijl Erdogan met verve de vluchtelingenkaart speelt.

Alsof de geschiedenis heeft stilgestaan, niks is geleerd. Misschien zien de westerse leiders door de bomen het bos niet meer. Feit is dat zij zichzelf steeds meer klem zetten, laten gijzelen zelfs, en het houdt maar niet op. Russische piloten tarten NAVO-collega’s in de Oostzee. Erdogan leert de Duitse bondskanselier Angela Merkel en haar EU-collega’s een lesje onvervalste machtspolitiek in de wetenschap dat de Europese politiek zich geen raad weet met vluchtelingen.

De situatie is zorgwekkend genoeg, al is het maar omdat de politicus die het zoet der overwinning heeft geproefd per definitie naar meer verlangt, zeker als hij van het type Poetin/Erdogan is.
Er is maar één remedie, de Europese Unie en de VS moeten bondgenootschap opnieuw vorm geven om de machtsbeluste dictators Poetin en Erdogan op afstand te houden, met als boodschap: ‘Tot hier en geen stap verder’.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 18, 2016 at 12:20 am

Posted in Een mening

Tagged with , , , , , ,

‘EEN SLIJPSTEENTJE VOOR DE GEEST’

leave a comment »

Vierenveertig jaar is hij inmiddels, Dyab Abou Jahjah. Niet meer zo jong, naar eigen zeggen, ‘iets meer bezonken’, en naar het schijnt nog even intelligent als toen hij tien jaar geleden de lage landen in vuur en vlam zette met zijn AEL, de Arabisch Europese Liga die opkwam voor de rechten van immigranten.

Dyab Aboe JahJah heeft de beweging Movement X opgericht als eerbetoon aan de in 1965 vermoorde Amerikaanse moslimstrijder Malcolm X. Ook heeft hij een spraakmakende column in de Belgische krant, De Standaard. Aboe Jahjah wil niet meer splijten zoals in zijn jonge dagen, maar binden. Streeft naar integratie op basis van identiteit, naar, met andere woorden, een harmonieuze samenleving waarin alle groepen, dus ook moslims, gelijke rechten hebben en constructief samenwerken.

Mooi dus dat de hoofdredacteur van het NRC Handelsblad, Peter Vandermeersch, de columns in De Standaard waardeert. “Een slijpsteentje voor de geest”, looft hij in dezelfde krant de producties en voelt zich daarbij gesterkt door prominenten als oud-premier Guy Verhofstadt, David van Reybrouck en Paul Scheffer.

De hoofdredacteur begrijpt dan ook niets van de Nederlandse schrijvers onder wie, Marcel Möring en het echtpaar Jessica Durlacher, Leon de Winter die dreigen de uit het Nederlandse verzet voorgekomen uitgeverij, De Bezige Bij, te verlaten omdat die Abou Jahjah een contract heeft aangeboden. “Waarmee ze hem monddood willen maken”. En: “Ik word erg treurig van mijn nieuwe vaderland’.

Maar waar slaat die reactie eigenlijk op? Er zijn mensen die Abou Jahjah een antisemiet noemen. Hijzelf houdt het op een overtuigd antizionist. Ongetwijfeld is het laatste woord daarover nog niet gezegd. Niettemin is het het goed recht van mensen zich niet lekker te voelen bij een uitgever die alle ruimte geeft aan een auteur die het bestaansrecht van Israёl ouderwets ontkent en de Joodse staat gelijkschakelt aan Nazi-Duitsland.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 18, 2016 at 12:02 am