sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

AFGANG TRUMP IS NIET GENOEG

leave a comment »

Geen twijfel meer. Het doek voor Donald Trump is gevallen. Zoveel blunders kan zelfs deze vastgoedman en Republikeinse presidentskandidaat zich niet veroorloven. Genoeg Amerikanen met iets van gezond verstand zijn er nu ook van overtuigd dat de man niet bij zinnen is, en dus volkomen ongeschikt om het machtigste land, om sowieso een land, staat of zelfs maar een stad te besturen.

Trump exit dus. Maar zijn afgang is niet genoeg om de wereld gerust te stellen. De man mag kansloos zijn in de verkiezingsstrijd om het 45ste presidentschap van de Verenigde Staten. Hij is een uitwas, een product van de politieke idiotie die zich in de Republikeinse partij genesteld heeft.

Misschien was de Grand Old Party van Abraham Lincoln ooit een fatsoenlijke conservatieve partij. In elk geval waren de Republikeinen in de 19e eeuw verantwoordelijk voor de afschaffing van de slavernij. Maar de partij was ook altijd van de grote ondernemers die zich donders goed realiseerden hoezeer de slavenhoudersmaatschappij de ontwikkeling van een moderne industrie belemmerde.

Voor de befaamde politiek commentator Martin Lippmann gold de Republikein Theodore Roosevelt als de grondlegger van een natie die zich heeft ontwikkeld tot de supermogendheid nr. 1. Roosevelt was president van 1901 tot 1909. Hij was een imperialist, een nationalist met een voorliefde voor geweld, maar ook een president die zich afzette tegen de machtige ondernemers die net als nu wars waren van belastingen en regels voor de werknemers.

Twee splitsingen overleefde de GOP. Na de Tweede Wereldoorlog leek de lijn-Roosevelt de overhand te krijgen. Met de presidenten Eisenhower en Nixon kregen de Republikeinen in elk geval greep op de zwijgende meerderheid. In sociaal en economisch opzicht bouwden zij voort op het sociaaldemocratische gedachtegoed van Keynes en de New Deal.

Tot in 1980 president Ronald Reagan aan de macht kwam. Met hèm kreeg het neoliberalisme de vrije hand. “Het einde van de geschiedenis”, concludeerde Francis Fukyama na de val van de communistische Sovjetunie. Europa liftte mee.

In de VS boden de Democraten in economisch opzicht weinig tegenwicht. En nog lijken de verschillen vooral optisch, meer een kwestie van houding, van uitgangspunten. Barack Obama mag de eerste zwarte president zijn, een revolutionair kan niemand hem noemen. Zijn ‘We can change’ bleek vooral een verkiezingsslogan. De hervorming van de gezondheidszorg is een politieke prestatie van jewelste, gemeten naar de Amerikaanse situatie dan want niet meer dan een compromis. Nog altijd zijn miljoenen Amerikanen onverzekerd.

Compromis of geen compromis. Voor de Republikeinen blijft Obamacare een steen des aanstoots. Acht jaar lang hebben zij trouwens niets anders gedaan dan Obama het regeren onmogelijk te maken. De aanhang van Bernie Sanders heeft een punt als het gaat om de immense sociale tegenstellingen. Maar de Democraten hebben tenminste iets geprobeerd terwijl Hillary Clinton zich in elk geval bewust lijkt van de problematiek.

Verwacht niets van de Republikeinse partij. De blanke middenklasse die Trump steunt, zet zich alleen maar meer af tegen de gevestigde elite die zij verantwoordelijk acht voor alle malaise. Alsof zij niet een eigen verantwoordelijk heeft en niet de eigen leiders heeft mogen kiezen.

En dat terwijl de toprepublikein en voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Paul Ryan zijn bewondering voor Ayn Rand nooit onder stoelen of banken heeft geschoven. Ayn Rand, de vertolkster bij uitstek van de gedachte dat ieder individu verantwoordelijk is voor het eigen lot. Dat met andere woorden, misstanden als gevolg van armoede is te wijten aan de armen. Sociale voorzieningen zijn verkeerd omdat zij de mens minder weerbaar maken.

Waarmee probleem van de Republikeinse partij verklaard is. De boze blanke middenklasse heeft in Donald Tump de outsider gevonden en toch een man in wie zij zich zeggen te herkennen. De man mag een oplichter blijken, een praatjesmaker, een uiterst gevaarlijke man. In hun ogen moet dat nog maar eens bewezen worden.

Maar van die blanke middenklasse kunnen de Republikeinse Congresleden moeilijk afscheid nemen. Immers, zij is hun achterban, het stemvee dat zich zo lang liet voeden met waanideeёn over gelijke kansen, de grootheid van de blanke Amerikaan, de eigen verantwoordelijkheid, pro-life, het recht een wapen te dragen. En hoe verdorven de Clintons en Barack Obama wel niet zijn.

Natuurlijk heeft Amerika nog een kans. Tegelijk is het overduidelijk dat een overwinning van Hillary Clinton op 8 november bij lange na niet voldoende is. Tenminste zo belangrijk is, dat er in de Republikeinse partij genoeg sociaal-conservatieven en grootkapitalisten opstaan die beseffen dat hun gedachtegoed een andere invulling behoeft. Die op z’n minst bereid zijn de noodzakelijke concessies te doen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Advertisements

Written by sjonkritmeester

August 8, 2016 at 6:11 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: