sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘Bernie Sanders

ZE VERDIENT VOORDEEL VAN TWIJFEL

leave a comment »

Er is nog zoiets als een e-mailonderzoek. En een conventie waarop de Democratische gedelegeerden de nominatie moeten bevestigen. Links en jong zijn boos, teleurgesteld op z’n minst. Maar wat overblijft, is toch bewondering voor een vrouw, een babyboomer. Een vechter, een strijder die zich in tal van functies bewezen heeft. Die weet hoe Amerika werkt.

Natuurlijk bracht Bernie Sanders de afgelopen maanden het hartverwarmende enthousiasme dat de revolutie met zich brengt. De uitslag van de voorverkiezingen in Californiё moet een enorme teleurstelling zijn. Maar niets let de senator van Vermont om zich bij zijn nederlaag neer te leggen want zo werkt de democratie.

De wereld kan cynisch doen over de werking van het politieke proces in de Verenigde Staten. En terecht, want inmiddels is wel gebleken hoe belangengroepen het land in de greep hebben gekregen.

Dat te doorbreken, is de opdracht voor iedere Amerikaanse president en trouwens iedere politicus die het goede voorheeft. Barack Obama wist dat al in 2008. Maar zijn belofte voor change liep vast in een ijzeren ring van Republikeinse onwil en Democratische onmacht, c.q. opportunisme.

Of Hillary Clinton erin slaagt de Amerikaanse politiek weer enigszins geloofwaardig te maken, is een prangende vraag. Als presidentskandidate verdient zij het voordeel van de twijfel wat na zoveel jaar politieke dienstbaarheid een hele prestatie mag heten.

Intussen toont de Republikeinse partij tekenen van beginnende ontbinding. Blijkt Donald Trump het zelfvernietigende vehikel dat de Grand Old Party zelf heeft voortgebracht.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

June 8, 2016 at 9:27 pm

HET IS GEEN GOK, WEL PREMATUUR

leave a comment »

De druk neemt onhoudbare vormen aan. Het persburau AP durft het aan om Hillary Clinton voldoende stemmen toe te rekenen. Intussen bidt, smeekt en dreigt alles wat te maken heeft met het partij-establishment de 74-jarige Bernie Sanders het bijltje erbij neer te gooien. Zijn nederlaag te erkennen zodat Hillary zich als eerste vrouw kan presenteren als de Democratische kandidaat voor het 45ste presidentschap van de Verenigde Staten van Amerika.

Maar Sanders vecht door. Californiё zou hem goedgezind zijn. Bovendien rekent AP met discutabele cijfers omdat Hillary Clinton formeel niet beschikt over de vereiste 2383 stemmen en die ook niet zal halen voor de Conventie in Philadelphia.

Toch is AP’s prognose geen gok omdat de toezeggingen van de supergedelegeerden Hillary Clinton wel degelijk over de drempel hebben getild. Maar dan nog is het afwachten geblazen of een aantal niet op andere gedachten komt.

Geen gok dus. Maar wel prematuur en niet zonder risico’s. Te onvoorspelbaar is de verkiezingsrace tot nu toe om het lot in eigen handen te nemen. Er liggen nog obstakels op de weg. Denk aan het onderzoek naar Hillary’s emailpraktijken.

Hillary Clinton heeft de Democratische presidentskandidatuur kandidatuur voor het grijpen en een grote kans om president te worden. Wat AP doet, is handelen uit berekening, proberen het proces te sturen om een doorbraak te forceren.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

June 8, 2016 at 12:07 am

Posted in Column

Tagged with , ,

GEVAAR TRUMP IS FICTIE, MAAR …

leave a comment »

In elk geval zijn de vrijheid van meningsuiting, van godsdienst, onderwijs en politiek bedrijven vast verankerd in de Grondwet. Ook houden de uitvoerende, wetgevende en rechterlijke macht, te weten de president, het Congres en het Hooggerechtshof elkaar in evenwicht zodat een dictatuur is uitgesloten. We hebben het over de Verenigde Staten van Amerika, het machtigste land van de wereld waar burgers in vrijheid kunnen kiezen.

Laten we Amerika koesteren als democratie ondanks de kanttekeningen vanwege de schrijnende tegenstellingen tussen Rijk en Arm, het racisme, het geweld in de maatschappij, de invloed van het grote geld en nog een handvol minder erge en heel erge oneffenheden.

Amerika is geen Rusland, geen Turkije en menig ander land. Ondanks alle aanmerkingen op het systeem, verlopen de verkiezingen redelijk eerlijk. Is er niet één groot machtig apparaat dat de uitslag voorbeschikt. In elk geval verrasten de presidentskandidaten Donald Trump en Bernie Sanders tijdens de voorverkiezingen de Amerikaanse politieke elite met hun agenda tegen het grote geld en de ongelijkheid en haalden daar opmerkelijke successen mee. Zelfs heeft Trump zich al verzekerd van de Republikeinse nominatie.

Dinsdag 7 juni vinden in nog 6 staten voorverkiezingen plaats. De uitslag van Californiё is van groot belang voor het verloop van de Democratische partijconventie die in de week van 25 juli wordt gehouden in Philadelphia. De 74-jarige, ‘socialist’ Sanders lijkt uitgeschakeld maar is er wel degelijk in geslaagd de gedoodverfde favoriete Hillary Clinton en het partij-establishment onder druk te zetten.

Maar het gaat zoals het gaat. The New York Times stelt het vast. Eenmaal van de schrik bekomen, tonen steeds meer Republikeinse miljardairs zich bereid de campagne van presidentskandidaat Donald Trump te steunen. Daarnaast richten zij zich op het behoud van de meerderheid van de Grand Old Party in het Congres.

Maar ook Hillary Clinton zal zich als presidentskandidate gesteund weten door een fiks aantal Democratische grootverdieners. Al met al begroot The New York Times de verkiezingen dit jaar op een bedrag van tenminste 9 miljard dollar, ruim drie miljard meer dan het record van 6 miljard dat in 2012 werd uitgegeven.

Niets aan de hand dus. Niets veranderd. Alles is in evenwicht. Gelijke kansen voor de verkiesbare kandidaten. Alleen gaat de praktijk opnieuw voorbij aan de grootste grief die Trump en Sanders de afgelopen maanden naar boven haalden, namelijk het gegeven dat de gewone Amerikaan zich tekortgedaan voelt en ervaart dat de rijken onevenredig profiteren van het economische herstel en almaar rijker worden.

Als Hillary Clinton op 8 november de verkiezingen wint, krijgt Amerika een president die, vinden toch wel heel veel gezaghebbende kringen, beschikt over de juiste capaciteiten en vereiste ervaring. Dit in tegenstelling tot ene Donald Trump die bijna elke dag bewijst volstrekt ongeschikt te zijn.

Mooi dus dat het gevaar Trump een fictie is. Maar vergis je niet. Niemand haten de Republikeinen meer dan Hillary Clinton. Als het grote geld dat wil, komt ook de 45ste president van de Verenigde Staten niet toe aan de grieven van de gewone Amerikaan. Waarmee toch wel de vraag rijst, in hoeverre het machtigste land van de wereld een serieuze democratie genoemd kan worden.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

June 6, 2016 at 7:47 pm

JOE BIDEN, PRESIDENT VAN DE VS

leave a comment »

Toegegeven, de Clintons zijn niet voor één gat te vangen. Knokkers zijn het, vervuld van politieke ambities. Maar: krijgt presidentskandidate en frontrunner Hillary Clinton voldoende gedelegeerden achter zich op de Democratische Conventie die van 25 tot 28 juli in Philadelphia plaatsvindt? is een vraag die steeds serieuzere vormen aanneemt.

Drie reuzenobstakels bevinden zich op de weg, het ene nog groter dan het andere.

Het eerste obstakel betreft de emailkwestie. De FBI heeft zich vastgebeten in een onderzoek naar het gebruik van een privé-provider waar die van de overheid verplicht is. Indien het FBI-onderzoek leidt tot een officiële aanklacht, lijkt het gedaan met Hillary Clintons presidentiële ambities.

Het tweede obstakel heet Californiё, Amerika’s bevolkingrijkste staat. Nate Silver’s website FiveThirtyEight geeft Clinton 97 procent kans om de primary van 7 juni te winnen. Maar wat zegt dat als een recente prognose van het bureau PPIC haar nog maar een voorsprong geeft van 2 procent op uitdager Bernie Sanders?

Alles hangt met alles samen. Waarop de Democratische Conventie opdoemt die gaat over de formele aanwijzing van de kandidaat. Want als Bernie Californiё wint en in New Jersey boven verwachting presteert, kunnen de partij en de supergedelegeerden zich wel eens zorgen gaan maken over die almaar donkerder wordende emailwolk. Immers, de Amerikanen kiezen op 8 november behalve de president, ook het Huis van Afgevaardigden en eenderde van de Senaat.

Hillary heeft 2026 stemmen nodig in Philadelphia. Maar bedenk, het is een tijd van revolutie en historische gebeurtenissen. Zo’n vreemde gedachte is het niet dat de Democratische Conventie vicepresident Joe Biden alsnog naar voren schuift als reddende engel. Of anders senator Elizabeth Warren wel.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 27, 2016 at 12:07 am

HILLARY KAN NIET ZONDER BERNIE

leave a comment »

The New York Times koos al snel en zonder voorbehoud voor Hillary Clinton als de Democrate die het Witte Huis verdiende. Immers, de kandidate voor de Democraten had zich bewezen als senator voor de staat New York en als minister van buitenlandse zaken. Ze is zeer ervaren dus. Kent Washington van binnen en van buiten.

Intussen heeft Hillary Clinton de nominatie al bijna op zak. Ook Bernie Sanders’ overwinning in Indiana brengt daar geen verandering in. En niet dat Hillary nou zo populair is, want, te hard, te veel een opportuniste. Hoe zit dat met die e-mails nou precies”? Bill mag zij aan haar zijde weten, de 42ste president van de Verenigde Staten is in eerdere campagnes een ongeleid projectiel gebleken. Maar er is geen alternatief.

Toch is er een probleem, en niet zo’n kleintje ook, te weten, gebrek aan overtuigingskracht, aan enthousiasme. En dat probleem heet hindert haar meer dan Donald Trump, The Donald, het hoogst onberekenbare fenomeen dat de Grand Old Party aan het wankelen heeft gebracht.

Misschien klonk er daarom naast de complimenten voor uitdager Sanders toch ook een vleugje spijt door in het commentaar van de Times. Alsof de krant iets goed had te maken tegenover de 74-jarige senator die niet alleen zijn boodschap weet over te brengen, maar ook hoe zijn kiezers enthousiast te krijgen.

Maar ja, een ‘socialist’ in het Witte Huis komt niet óp in het denkraam van de Amerikaanse journalistieke establishment. Zelfs Paul Krugman maakte korte metten met de zijns inziens ondoordachte plannen. Voor Bernie maakt het niet uit. Hij gaat door in de wetenschap dat Hillary niet zonder hem kan.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 5, 2016 at 12:07 am

Democratie in Verenigde Staten

leave a comment »

Wie wordt president van de Verenigde Staten van Amerika? De voorverkiezingen gaan hun beslissende fase in. Vandaag stemmen Republikeinen en Democraten in Wisconsin. Over twee weken in New York. Het is spannend. Zo spannend dat de eenvoudige democratische wet, wie heeft de meeste stemmen, in de ijskast dreigt te worden gezet.

De partijbesturen hebben namelijk hun eigen voorkeuren. “Frontrunner Donald Trump mag het in elk geval niet worden”, vindt het Republikeinse partij-apparaat. “Liever Cruz nog”. Intussen zit de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden Paul Ryan al klaar. Geen stem op hem uitgebracht, maar zijn kansen op de Republikeinse nominatie zijn er niet minder om.

Bij de Democraten zit partijfavoriete Hillary Clinton, voormalig First Lady, senator van New York, minister van buitenlandse zaken, in de hoek waar de klappen vallen. Uitdager, Bernie Sanders, heeft het momentum. Maar een socialist in het Witte Huis? Gehoorzaam zijn aan wat kiezers willen?

Door ervaring wijs geworden, heeft de partij er iets op bedacht. Een kandidaat heeft 2025 stemmen nodig. Voor alle zekerheid zijn 795 supergedelegeerden aangewezen, partijbonzen, gouverneurs, senatoren en dergelijke die op de Conventie in juli met het juiste duwtje in de rug ongetwijfeld op de juiste kandidaat stemmen. Op Hillary dus.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 6, 2016 at 12:10 am

IN ENGELAND GING HET AL MIS

leave a comment »

Als er één man momenteel slecht slaapt in Amerika, moet dat wel opinieonderzoeker Nate Silver van de site FiveThirtyEight zijn. Meer dan 99 procent kans gaf hij de Democratische presidentskandidaat Hillary Clinton om de voorverkiezingen van de staat Michigan te winnen. Niet dus. Senator Bernie Sanders won. Nipt, maar toch.

Nate Silver maakte in 2008 en 2012 naam door de presidentsverkiezingen foutloos te voorspellen. Misschien dat hij door het succes wat overmoedig raakte. Hoe het zij, bij de Britse verkiezingen voor het Lagerhuis in mei vorig jaar ging het al mis want ook híj voorzag niet de grote overwinning van de Conservatieven.

Foutje. Kan gebeuren. Maar na Michigan zijn er geen excuses meer. Wellicht zit er een fout in het systeem. Bedenk dat Silver zijn conclusies trekt op basis van de bevindingen van collega-opiniepeilers. Misschien ziet hij relevante factoren over het hoofd.

In elk geval komt de vraag naar boven, of er niet te veel aandacht is voor de cijfers, voor ingewikkelde methoden, algoritmen, en te weinig voor de echte wereld. Voor de mensen en hun zorgen, bijvoorbeeld. Waarmee trouwens veel verklaard wordt als het gaat om de politieke praktijk.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

March 10, 2016 at 12:10 am

EEN SOCIALIST IN HET WITTE HUIS

leave a comment »

Misschien is het nieuws te groot. Misschien dringt het belang wat langzaam door. Heeft het journaille het te druk met het Correspondent’s Dinner. Hoe het zij, je zou verwachten dat een gebeurtenis van historische omvang inslaat als bom, leidt tot ronkende analyses, sfeerreportages en rode blossen op journalistenwangen.

En historisch is de klap de 74-jarige Democratische presidentskandidaat Bernie Sanders dinsdag in New Hampshire uitdeelde. Als het al geen knock-out is, de huizenhoge favoriete Hillary Clinton zal boven zichzelf moeten uitstijgen, wil zij overleven en alsnog de eerste vrouwelijke president van de Verenigde Staten worden. Intussen kan het bijna niet anders dat in boze dromen het silhouet opdoemt van ene Barack Obama.

Toch blijft Hillary de favoriet. Bernie mag in Iowa optimaal hebben gepresteerd om in New Hampshire genadeloos toe te slaan. Niet alleen de experts van Nate Silver’s FiveThirtyEight zien vooral obstakels waarvan de belangrijkste is dat Sanders zich presenteert als een onvervalste socialist. Als de man die boven alles de ongelijkheid wil aanpakken, het op zal nemen tegen Wall Street en de rijken tot de orde roepen.

Dat moge zo zijn. De overwinningsspeech van Bernie Sanders kan niet worden misverstaan. De retoriek was onweerstaanbaar, het enthousiasme ongelofelijk. Ongetwijfeld hebben de experts gelijk, maar mij zal het niet langer verbazen als de socialist Bernie Sanders in januari 2016 het Witte Huis intrekt als de 45ste bewoner van het Witte Huis.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

February 11, 2016 at 12:10 am

TOEN ZE IDEALISTISCH WAS, VOL VUUR

leave a comment »

Haar uitdager Bernie Sanders mag een outsider zijn, hij trekt meer kiezers dan verwacht. En heeft een punt. Ook de Democratische presidentskandidaat Hillary Clinton is gevangen in het web van machtige financiёle belangen. Rest de vraag of het eigenlijk anders kan?

Hillary Clinton is van 1947, een babyboomer. Ze kan nog altijd de eerste vrouw zijn die als president het Witte Huis betrekt. Ze heeft voldoende ervaring, is kundig. Het is niet de leeftijd, niet de ervaring die blokkades opwerpen. Wat de nog vijf jaar oudere Sanders impliciet naar voren brengt, is of de voormalige First Lady wel de aangewezene is om het probleem van de sociale ongelijkheid, ook al omdat ze als senator voor de staat New York altijd mèt Wall Street heeft gewerkt?

Zoals haar echtgenoot rond de eeuwwisseling al deed en een beetje als die derde Babyboomer, de 70-jarige PvdA in Nederland, zich neerlegde bij de voldongen feiten van het liberaalkapitalisme om daarna de scherpste kantjes eraf te halen. Indertijd heette dat de Derde Weg. Oud-premier Kok maakte er furore mee. Wouter Bos, Jeroen Dijsselbloem en Diederik Samsom zijn de discipelen, en nog altijd begrijpen ze niet wat voor schade zij hebben aangebracht aan het idee van de sociaaldemocratie.

Misschien zijn de Clintondemocraten en de Kokdiscipelen niet de hoofdschuldigen. Ze handelen wel als burgemeesters in oorlogstijd. Hebben afscheid genomen van de lessen die John Maynard Keynes, Tinbergen en al die andere bouwers van de sociale verzorgingsmaatschappij trokken uit de economische crisis van de jaren dertig, om vervolgens méé te gaan op het pad dat de hard core kapitalist Milton Friedman had aangegeven. Waarvoor de Britse premier Margaret Thatcher in Engeland en de Amerikaanse president Ronald Reagan in 1980 het politieke grondwerk deden en zo de baan effenden voor het neoliberalisme.

Natuurlijk waren er redenen voor verandering. In Engeland maakten de socialisten zich onmogelijk met onophoudelijke stakingen en het vasthouden aan oude rechten. In de VS is van nature weerstand tegen de overheid en in Nederland leek de verzorgingsstaat uit zijn voegen gegroeid. Inflatie heette het grote gevaar.

Vrij baan kregen de financiёle markten. De overheid moest terug in het hok. Werkgevers waren weer de baas. Ja, de 19e eeuw was weer helemaal terug. Niet direct. In Amerika en Engeland ging het sneller en radicaler dan op het Europese continent. Maar met de Europese Unie hadden de neoliberale krachten op het content een machtig wapen dat de socialisten en hun Keynesiaanse ideeёn steeds verder in het defensief drong. Dus werden de rijken rijker, armen weer armer, stagneerde de middenklasse.

De kapitalistische geest en al zijn uitwassen waren uit de fles. In 2007/2008 barstte de bom. Maar na acht jaar crisis worden heeft het neoliberalisme nog niets aan kracht ingeboet, wil de neoliberale elite van geen wijken weten. Waarom zou ze ook, ze heeft alle sociaaleconomische en politieke instellingen in handen. Ze heeft het geld. De sociaaldemocraten vormen geen probleem want zij hebben zich volgens de buitenwacht te veel vereenzelvigd met de waarden en normen van het neoliberalisme.

Wel krijgen linksachtige tegenkrachten weer enige blossen op de wangen. Het begon in 2011 met een armzalig protest van de Occupybeweging die in opstand kwam tegen de machtspositie van de allerrijksten. Eigenlijk hadden Griekenland met Syriza en de politieke ontwikkelingen in Schotland al een waarschuwing moeten zijn. Toen veroverde de Britse socialist Jeremy Cobdyn Labour, verzekerde Podemos zich in Spanje van een sleutelpositie.

Bovendien komt een probleem nooit alleen. Immers, ook op de rechterflank moet de neoliberale elite alle zeilen bijzetten, nu de nationaalpopulisten steeds vastere voet krijgen in Europa, terwijl Amerika zich geen raad weet met het fenomeen Donald Trump.

Genoeg weldenkende mensen die het gevaar onderkennen. Bijna dagelijks geeft The New York Times er blijk van. De steun voor presidentskandidaat Hillary Clinton is in elk geval overweldigend. Haast wanhopig doen Democratischgezinde columnisten als Maureen Dowd en Paul Krugman een beroep op Hillary zichzelf te hervinden. Toen ze nog idealistisch en jong was, en vol vuur.

Waar Maureen Dowd acht jaar geleden uitgekeken leek op Hillary, leest haar column van 6 februari 2016 bijna als smeekbede. De reden is overduidelijk. De columniste voorziet een herhaling van 2008. Maar toen was dáár, Barack Obama, nu is er die ‘echte’ socialist Bernie Sanders die steeds populairder wordt bij jonge, blanke Democraten. En, zoveel is zeker, een socialist in de Verenigde Staten als bewoner van het Witte Huis is ondenkbaar. Ondenkbaarder dan een zwarte president ooit was.

Written by sjonkritmeester

February 8, 2016 at 7:20 pm

IOWA IS PAS EEN EERSTE STAP

leave a comment »

“We can change”. Nee, president Barack Obama zal niet de geschiedenis ingaan als de grote revolutionair, de visionair, de ziener. Daarvoor was zijn aanpak te voorzichtig. Hield de Democraat al dan niet noodgedwongen te veel rekening met de gevestigde belangen. Intussen lijkt de Verenigde Staten wel degelijk veranderd.

Dankzij of ondanks acht jaar president Obama is het politieke speelveld na een jarenlange blokkade in beweging gekomen, opgeschud. Lijkt er werkelijk iets te gebeuren, en wringen vriend en vijand, alle experts, zich na maanden verkiezingsvoorbereidingstijd alweer in alle bochten om stellige uitspraken uit een recent verleden alsnog in het juiste kader te plaatsen.

Want de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump, de vastgoedmiljardair met het rossige haar, zou kansloos zijn. Ook in de week dat de verkiezingen met de caucuses in Iowa officieel beginnen, moet de vastgoedmiljardair nog maar bewijzen dat hij meer is dan een whimp. Nate Silver en zijn vrienden van de site FiveThirtyEight achtten hem aanvankelijk volstrekt kansloos. “Hij heeft een kans van twee procent, niet meer”, schreef Silver nog in november vorig jaar.

Maar Silver hield altijd een slag om de arm. “Op basis van de peilingen zijn aangaande de uitslag pas enigszins serieuze conclusies te trekken, pas twee weken voor de verkiezingen, later nog”. Waarmee hij natuurlijk niets te veel heeft gezegd. Zelfs op de laatste dag kunnen kiezers besluiten hun stem toch maar aan die ander te geven. In twee peilingen op de site RealClearPolitics duikt Marco Rubio plotseling op als de kandidaat die in Iowa voor een verrassing kan zorgen.

Kortom, cijfers zijn prachtig. Bedenk dat Rubio een favoriet is van het Republikeinse establishment, in tegenstelling tot Trump en de aan de Tea Party gelieerde conservatief Ted Cruz. Er is geld genoeg om machinaties in werking te stellen die de verkiezingsuitslag alsnog een ander aanzien kunnen geven. Maar aan de basis ligt de herkenning van de onderstroom.

Die onderstroom is met name komen bovendrijven in de campagnes van Donald Trump en Bernie Sanders aan Democratische kant. Wie ook wint, het grote belang van deze verkiezingen ligt in het antwoord op de roep om sociale en ook wel economische veranderingen.

Want dat is intussen gebleken, een groot deel van de middenklasse, de ruggengraat van kapitalisme en democratie, heeft er genoeg van heeft dat de winsten in de zakken van de rijksten verdwijnen, terwijl het de afgelopen jaren wel weer de miljarden heeft moeten ophoesten om de op omvallen staande multinationals, financiёle en automobielbedrijven te redden, dat de minimumlonen maar niet willen stijgen en de studeren onbetaalbaar is geworden.

Al met al mag Trump zijn miljarden en een vooral uit blanken bestaande enthousiaste aanhang hebben, Sanders oude linkse idealen in Hillary Clinton wakker maken, Iowa is pas de eerste stap op weg naar 8 november 2016, de dag waarop de Amerikanen niet alleen de 45ste president van de Verenigde Staten kiezen, maar ook 33 senatoren en 435 leden van het Huis van Afgevaardigden.

Dan zal ook blijken of het Amerikaanse politieke bestel veerkrachtig genoeg is om de roep om veranderingen op een waarachtig democratische wijze op te vangen. Óf dat de elite in staat is opnieuw orde op zaken te stellen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

February 1, 2016 at 6:25 pm