sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘EU

LIEVER LAAT APPLE EU ONTPLOFFEN

leave a comment »

Dertien miljard euro moet de Ierse regering terugvorderen van Apple. De Europese Commissie legde de naheffing op omdat het Amerikaanse bedrijf in de periode 1993-2015 nauwelijks winstbelasting heeft betaald. “En dat is oneerlijke concurrentie”, aldus de commissaris van mededinging, Margrethe Vestager.

Waarop Apple-topman Tim Cook direct dreigde de productie uit Europa weg te halen. Ook kan de EU fluiten naar nieuwe investeringen. Cook weet zich gesteund door de Ierse regering die woedend is over de inbreuk op de soevereine rechten van een lidstaat terwijl het Amerikaanse ministerie van financiën Europa beticht van protectionisme want de belastingconstructies rond McDonald’s en Amazon zijn eveneens onderwerp van onderzoek.

Voor wie het nog niet wist: De boete is meer iets voor de bühne. Het bedrijfsleven heeft de politiek in zijn zak. Liever laat Apple het kapitalistische systeem en daarmee de EU exploderen dan dat het een normaal belastingtarief betaalt.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

August 31, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , ,

ZO WERKT DE KLADDERADATSCH

leave a comment »

Shakespeare, Hamlet, Brutus! Wie niet, zijn er allemaal langs gekomen in het Britse drama waarin de hoofdrolspelers zich bekendmaakten als een groep zwendelaars, lafaards die over de ruggen van 60 miljoen burgers het land in chaos stortte en de benen nam toen het aankwam op verantwoordelijkheid nemen? Het gaat om de Brexit. We hebben het over het Verenigd Koninkrijk. De situatie moge zorgwekkend zijn, maar zo werkt nu eenmaal de Kladderadatsch.

Intussen zijn de beurzen weer wat opgeveerd, terwijl een lagere pond ook wel als een voordeel wordt gezien. In Brussel stralen de 27 regeringsleiders van de EU-lidstaten louter zelfvertrouwen uit. “Dat komt er nou van”, zijn zij eensgezind als nooit te voren.

Maar ook op het continent lopen de nodige politieke schavuiten rond, mooi weerverkopers die geen idee hebben wat hun besluiten nu precies aanrichten. Die spelen met de gedachte om uit te treden of stellen dat de Europese Unie wel zo’n beetje klaar is. Die de EU zien als één grote vrije kapitalistische markt. Dromers zijn er ook natuurlijk, over een Verenigde Staten van Europa bijvoorbeeld.

Met de economische crisis is het grote ongenoegen in de Europese Unie is geslopen. Intussen is zij met 500 miljoen inwoners, op de Verenigde Staten na nog altijd de grootste economie met een Bruto Nationaal Product van 14 biljoen dollar, uiterst aantrekkelijk als een welvarende regio waarin democratie, mensenrechten en vrije markt de kernwaarden zijn.

Maar anno 2016 voelen te veel burgers zich niet meer beschermd. Lijkt het nationalisme terug als een wervende kracht en is er een verlangen naar vroeger toen de burgers in elk geval wisten bij wie en waar ze moesten zijn om hun gelijk te halen.

Brussel is het politieke en Frankfort het financiёle centrum. De afgelopen jaren hebben laten zien hoe moeilijk het is de economische politiek in de eurozone op elkaar af te stemmen. Duitsland mag oppermachtig zijn, het is zich ook bewust van gevoeligheden.

’s Kijken hoe het met de Brexit verder vergaat, maar Brexit of geen Brexit, tekenend is het enthousiasme van de Schotten om als aparte lidstaat verder te gaan. Als de EU aan die wens tegemoetkomt, is er geen reden om bijvoorbeeld een aanvraag van Cataloniё te weigeren waarop de Basken ook wel eens een poging kunnen wagen.

Een kettingreactie kan het gevolg zijn. Want voelt Beieren zich niet te groot voor Duitsland? En Nordrhein-Westfalen? Eigenlijk is Vlaanderen een soeverein land. Misschien dat Bretagne Parijs wil omzeilen.

Het punt is, ook al willen de EU-lidstaten macht terug eisen, ze kunnen het niet. Daarvoor zijn politiek en economie te zeer met elkaar verweven. Als de politieke ontwikkeling tot stilstand komt, doen de ondermijnende krachten hun werk. Grote staten zullen nooit vrijwillig macht afstaan. Dat hoeft ook niet want de omstandigheden dwingen hen daartoe, en de Brexitaffaire kan zomaar het vliegwiel zijn dat alles in gang heeft gezet.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

July 4, 2016 at 6:25 pm

Posted in Een mening

Tagged with , ,

WE MOETEN ONS SCHAMEN

leave a comment »

Het is een keihard feit. Veel erger en gevaarlijker dan de uitslag van het Brexitreferendum, wat de politieke en economische gevolgen daarvan ook mogen zijn. Het is een gezamenlijk falen van oud en jong, van rijk en arm, van hoog- en laag opgeleid, van experts en niet-experts. We falen, u en ik. We moeten ons schamen, maar kunnen er niet langer onderuit dat wij, burgers van de Europese Unie, anno 2016 geen idee hebben van wat democratie moet zijn.

Het begint al met het begrip dat velen tonen voor dictators als Poetin en Erdogan. Tenminste zo bedenkelijk is, dat de EU-lidstaten Hongarije en Polen menen een loopje te kunnen nemen met een ordentelijke rechtstaat. De populariteit van politici als Marine Le Pen en Geert Wilders is een zoveelste teken aan de wand.

Voeg daarbij het referendum. Lees de bijsluiter: ‘Levensgevaarlijk bij verkeerd gebruik’. Hoed u dan ook als het in handen komt van de verkeerde personen, van figuren als de Britse premier David Cameron die het referendum inzette, niet vanwege het landsbelang maar om zijn positie in de Conservatieve partij zeker te stellen.

Camerons uitdager, Boris Johnson en de leider van de Britse onafhankelijkheidspartij (UKIP), Nigel Farage mogen namens het Vertrekkamp misbruik gemaakt hebben van de situatie; als het referendum eenmaal op democratische wijze is ingezet, hebben politici en burgers het resultaat te aanvaarden.

Democratie betreft het recht van minderheden, vrije verkiezingen, vrijheid van meningsuiting. Democratie draagt de burgers op respect te hebben voor uitslagen van verkiezingen en stemmingen. Centraal staat het vertrouwen, in de gekozen volksvertegenwoordigers, de bestuurders en de volwassenheid van burgers. Maar de spijtoptanten in het Verenigd Koninkrijk herinneren zich de referenda van 2005 toen de EU volledig voorbij ging aan het nee van Fransen en Nederlanders.

Dus willen zij het Brexitreferendum nietig verklaren, omarmen de media de petitie alsof het hun eerste liefde is en klagen jongeren ouderen aan omdat die voor een vertrek uit de EU hebben gestemd terwijl de markten er alles aan doen om dat te voorkomen.

Intussen is de chaos compleet in Engeland, Groot-Brittanniё, het Verenigd Koninkrijk zo u wil. Waar premier Cameron zijn ontslag heeft ingediend en de Labourpartij in staat van ontbinding is geraakt na een motie van wantrouwen tegen politiek leider Jeremy Corbyn.

Maar ook op het continent zijn er verbazingwekkende reacties. Zo vindt NRC-Handelsbladredacteur, Caroline de Gruyter dat mensen niet zo moeten zeuren. “Want ze hebben het nog nooit zo goed gehad”, zei ze in Nieuwsuur. In Die Presseclub van de Duitse zender ARD klonk de hoop door dat het Lagerhuis de uitslag van het referendum ongedaan maakt, als het moet na nieuwe verkiezingen.

Één troost. De Duitse bondskanselier Angela Merkel zal ervoor waken dat de EU overhaaste stappen zet. “Laten we in elk geval een vechtscheiding voorkomen”, waarschuwt de president van de Europese Raad, Donald Tusk. PvdA-leider Diederik Samsom pleitte voor bedachtzaamheid waar anderen, onder wie de liberale Europarlementsleden, de Belgische oud-premier, Guy Verhofstadt en Sophie in ’t Veld van D66, vinden dat er geen tijd verloren mag gaan.

Al met al is de toekomst bijzonder ongewis. Het referendum zou een wake-up call moeten zijn. Maar het mag niemand verbazen als de Europese Unie doorgaat op de weg die zij in 1990 is ingeslagen. Een weg waarop grote ondernemingen en vrije marktaanbidders zich naar hartenlust uitleven maar waarop grote groepen burgers zich bedreigd weten.

Heb geduld. Wacht af. Aanpassen aan de nieuwe situatie. De EU staat symbool. Het Brexitreferendum was toch vooral een uiting van boze, bange, kansarme Britten richting gevestigde politiek die druk is met begrotingsevenwichten en bezuinigingen, een reactie trouwens waarin velen op het continent zich kunnen vinden.

“Dom, dwaas, onverantwoordelijk. Verklaar het referendum nietig”. Dergelijke reacties maken het probleem alleen maar erger, hebben ook niets met democratie te maken, niets met de zorgen van mensen, maar alles met macht, eigenbelang, strategie en vrije markten.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

June 27, 2016 at 7:23 pm

Posted in Een mening

Tagged with , ,

ALLEEN WONDER KAN EU NOG HELPEN

leave a comment »

De commentatoren in dit land durven de prognose al aan nu de peilingen voorzichtig wijzen op een zege van het Blijfkamp. Is het de dood van het Lagerhuislid Jo Cox die de Britse kiezers tot bezinning heeft gebracht? Met dank aan Winston Churchill in elk geval want hij zou zeker vóór hebben gestemd. Oef! Europa kan weer verder. Op naar het volgende compromis.

Hé, de stemming over de Britse uittreding uit de Europese Unie moet nog plaatsvinden. Ook is de woede op het eiland nog even groot als vorige week omdat Engeland Engeland niet meer is, en dat allemaal Europa’s schuld is. Waarbij komt dat een Brexit nou net de dreun kan toedienen die de EU nodig heeft en er wellicht toe zal leiden dat de politici op het continent zich realiseren dat zij haast moeten maken met de creatie van een werkbare democratische politieke eenheid..

Maar het misschien-gehalte is te groot, moeten de twijfelaars bedacht hebben. De EU zit te gecompliceerd in elkaar. De bestuurstructuur is te complex. Je hebt ook zonder het Verenigd Koninkrijk nog altijd te maken met 27 lidstaten, met 27 belangen. Bovendien krijgt het machtige Duitsland nog meer macht, nog meer invloed op het sociaaleconomische beleid waarover zoveel vragen vallen te stellen.

Al met al lijkt een voortzetting van het Britse lidmaatschap geen stimulans voor serieuze verandering. Of een Brits vertrek die wel biedt, is maar zeer de vraag. Het Grondwetreferendum van 2005, de Griekse schuldenkwestie toonden de betrekkelijkheid van de Europese manier van politiek bedrijven al aan. Steeds weer hameren de kopstukken, de verdedigers van het EU-standpunt op de jaren van vrede, de welvaart, het welzijn. Om, als dat onvoldoende is, oorlog, hel, verdoemenis en massale werkloosheid te prediken.

Niet dat het helpt want kiezers zijn eigenwijs. Fransen en Nederlanders stemden in 2005 tegen, de Grieken kozen een extreemlinkse regering. Maar dan heeft Brussel nog altijd zijn apparaat beschikbaar van kunstgrepen, uitstelmogelijkheden, compromissen en in laatste instantie het machtswoord. Waarbij de EU zich bewezen heeft als een instelling die doorgaat, en dóór.

Met een Brexit zal het niet anders gaan. Mèt en zonder het Verenigd Koninkrijk blijven de oeverloze vergaderingen en compromissen voorafgaan aan de EU-besluiten, -regelingen en wat niet al. Wemelt het in Brussel van lobbyisten en multinationals, en zullen de pro-Europese partijen hosanna roepen omdat zij de feiten hebben.

“De feiten”. D66-leider Alexander Pechtold had het er in het opinieprogramma Buitenhof ook al over. Hij heeft de feiten. “Maar wat zijn die feiten dan”? In elk geval is niet iedereen even enthousiast over het soort banen dat een partij als D66 in het vooruitzicht stelt.

Geen nieuws is dat de EU voor de grote problemen zelden een bevredigende oplossing vindt. Zo etteren de economische crisis en de Griekse schuldenkwestie maar door. Met de Turkse dictator Erdogan is een vluchtelingenakkoord gesloten. Het levert Turkije miljarden op en de vluchteling is zijn leven lang niet zeker, is alles wat je ervan zeggen kan.

Overal komen nationaalpopulistische bewegingen op. In Frankrijk wacht Marine Le Pen op haar kans, Wilders’ PVV zou goed zijn voor 37 Tweede Kamerzetels, Rome heeft een burgemeester, lid van de Vijfsterrenbeweging van Beppe Grillo. In Polen en Hongarije tarten extreemrechtse regeringen democratische waarden. En Poetin blijft gevaarlijk bezig.

Een Brexit helpt vermoedelijk niet, maar de overwinning van het Blijfkamp evenmin. Net als zijn collega’s op het continent heeft premier David Cameron te maken met een diep verdeeld land. Net als zijn collega’s staat hij onder grote druk.

Alleen een wonder kan de Europese Unie nog helpen als een instelling die verder kan. Anders wordt het de Kladderadatsch.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

June 20, 2016 at 5:25 pm

Posted in Een mening

Tagged with , ,

BREXIT KAN WAKE-UP CALL ZIJN

leave a comment »

De koning hoopt dat Engeland in de Europese Unie blijft. “Is beter voor iedereen”, bezwoer hij. Een opiniepeiling van het bureau Ipsos Mori in opdracht van The Observer meldt dat 88 procent van de economen een Brexit rampzalig acht voor de Britse economie voor zowel de korte als de lange termijn. Ook de economie van de Europese Unie in het algemeen en de Nederlandse economie in het bijzonder zal ernstig te lijden hebben als de kiezers in het Verenigd Koninkrijk op 23 juni voor een vertrek stemmen.

Maar wat moeten we er eigenlijk mee? Volgens New York Timescolumnist Paul Krugman moeten we voor een betrouwbaar beeld vooral kijken naar het gemiddelde van de prognoses. Dan blijkt dat online-onderzoeken uitkomen op een nek-aan-nekrace tussen de vertrekkers en blijvers waar analytici, bookmakers en telefoononderzoeken het Blijfkamp een ruime voorsprong geven.

Geen peil op te trekken dus. Wat wel zeker is, is dat een Brexit linksom of rechtsom zal leiden tot een crisis in de Europese Unie waarbij alle voorgaande crises verbleken terwijl een keuze vóór de Europese Unie in Brussel en alle 28 hoofdsteden een zucht van enorme opluchting doet slaken die tot in de verste uithoeken van de aardbol te horen zal zijn.

Immers, de EU is dan ontsnapt aan een levensbedreigende aanval op een instituut dat 60 jaar lang garant stond voor welvaart, vrede en vrijheid. Waarop zij razendsnel overgaat tot de orde van de dag. De vluchtelingenkwestie, met name, Griekenland, de oorlog in Syriё, IS, de economie zijn nu eenmaal zaken die geen uitstel gedogen.

Wat dat betreft, lijkt een ja-stem op een Brexit zo gek nog niet. Wellicht dat zij een wake-up call in Brussel teweeg zal brengen. In elk geval zouden de 27 overgebleven lidstaten zich over de vraag moeten buigen: “Hoe verder”? Een Brexit zal namelijk verreikende gevolgen hebben op het gemoed van burgers die toch al rondlopen met sceptische gevoelens en het wel gehad hebben met zowel de politieke als de economische elite.

“Wat het Engeland van Boris Johnson en Nigel Farage doet, kunnen wij beter”, hoor je Marine Le Pen en Geert Wilders zeggen. Nee, uittreden zullen ze niet gauw doen, maar macht aan Brussel onttrekken, is een doel op zich van nationaalpopulisten die met de komst van de vluchtelingen steeds meer kiezers zijn gaan trekken.

Intussen proosten Vladimir Poetin in Moskou en Recep Tayyip in Ankara op het fantastische geschenk uit het Westen. Hun lessen zijn maar weer eens bewaarheid. Het decadente Westen is geen partij voor de echte mannen. Dus zien zij lachend toe hoe de traditionele brede middenpartijen in een steeds sneller tempo ten prooi vallen aan partijen die meer duidelijkheid verschaffen. Want aan de rechterzijde van het politieke spectrum mag het nationaalpopulisme opstomen, op links doen de Groenen en ‘echte’ socialisten weinig voor hen onder. Onderling mogen die partijen verschillen, beide kanten geloven dat met dictators goed zaken vallen te doen.

Brussel is de schuld van alles, is de grote gemene deler. Grote kans dat bij een Brexit de paniek zal toeslaan. Onder druk wordt veel, zo niet alles vloeibaar. Als bij toverslag zullen Europese leiders in Duitsland en Frankrijk opstaan die beseffen dat er maar één oplossing is om het tij te keren, het vertrouwen van de burger te herwinnen. Zij sturen aan op één democratisch federaal EU-bestuur voor de eurolanden min Griekenland waarin de burgers zich kunnen herkennen, op de vorming van één Europees leger ook. Een Grondwet en alles wat erbij een fatsdoenlijke staatsvorming hoort.

Maar helaas, paniek is een kwade raadgever. Te vaak wordt te snel en te doordacht gehandeld, met grote ongelukken als gevolg. Geen Brexit dus? De economen waarschuwen ook niet voor niets. Bovendien mogen de burgers een hoop te mopperen hebben, zij weten donders goed dat het elders veel slechter toeven is.

Dat s dan ook het punt. De Britten willen helemaal niet de EU uit. Nederlanders hebben niets met Wilders. In Duitsland vrezen ze de AfD en de Italianen vinden Beppe Grillo een halve zool, Marine Le Pen wordt net zomin president van Frankrijk als Donald Trump dat van de Verenigde Staten wordt. Zij willen wel dat hun leiders besluiten nemen die goed zijn voor de burgers. Het Brexitreferendum is een schot voor de boeg. Een serieuze waarschuwing. Sowieso heeft Brussel geen keus. Ook bij een ‘Blijf’ moeten de Europese leiders zich zo snel mogelijk buigen over de vraag: “Hoe verder”?
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 30, 2016 at 3:59 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , , ,

EU LOOPT VAN ALLE KANTEN GEVAAR

leave a comment »

Hij zal Mein Kampf gelezen hebben, het pad naar de macht tot in den treure hebben afgelegd, de voors en tegens afgewogen, om net als zijn illustere voorganger genadeloos toe te slaan. Een tweederde meerderheid had hij nodig in het parlement. Zo gezegd, zo gedaan. De zondebok was er om een frisse oorlog tegen te beginnen. De strijdkrachten en de pers waren als was in zijn handen.

De Turkse president en leider van de oppermachtige AK-partij, Recep Tayyip Erdogan, is dictator. Maar zodra het parlement instemt met het door hem gewenste president-model, is hij het helemaal. Laat de vergelijking met Hitler een Godwin zijn. Veel goeds hebben de democratischgezinden en bijna 15 miljoen Koerden in elk geval niet te verwachten. Wat dat betreft, is de opheffing van de immuniteit van parlementariërs een teken aan de wand, terwijl de oorlog met de PKK alleen maar heviger wordt.

Of Erdogan de massamoordenaar en veroveringsdrift ìn zich heeft, moet de toekomst uitwijzen. Maar denkbeeldig is het niet gezien de meedogenloosheid waarmee hij Turkije zijn wil oplegt, tegenstanders uitschakelt, oorlogen begint, bommen gooit en vluchtelingen gebruikt om zijn dromen uit te laten komen. Dromen die verwijzen naar vorige eeuwen, naar sultans en Ottomaanse rijken.

Recep Tayyip Erdogan. Was hij de enige maar die sterk, machtig en gevreesd wil zijn. Misschien dat de Europese Unie hem beter tegenspel zou geven. Maar iets meer naar het noorden toe, heeft de Russische president Vladimir Poetin eenzelfde soort dromen. Is gevaarlijker nog omdat hij een modern leger heeft dat op alles is voorbereid, denkt in invloedssferen en lijdt aan een heftig verlangen naar de tijd van het machtige Sovjetimperium. Dus rammelt het Rusland van Poetin al jaren aan de poorten in het oosten van Europa, intimideert voormalige bondgenoten en tast de zwakke plekken af van de landen die hem dwars zitten.

Zwakke plekken zijn er genoeg in die landen, verenigd in de Europese Unie. Dat wil zeggen, de EU is niet in staat een politieke vuist te maken of de tegenstander nu Erdogan of Poetin heet, ondanks de machtige economie, de 500 miljoen inwoners en het NAVO-lidmaatschap. De verdeeldheid is domweg te groot. Steeds weer moeten Angela Merkel, François Hollande, David Cameron en Mark Rutte zich in alle bochten wringen voor akkoorden die zij aan het thuisfront kunnen slijten.

En wat scheelde het nou helemaal of Oostenrijk had de primeur van een extreemrechtse, nationaalpopulistische president? Om precies te zijn 31.026 oftewel 0,7 procent van de stemmen. Op het nippertje wendden de kiezers dat gevaar af door de Groene kandidaat Alexander Van der Bellen tot president te kiezen. Over een maand gaan de Britten naar de stembus om te besluiten over het EU-lidmaatschap. Vermoedelijk zullen ze blijven.

Normaliter pakt de Europese Unie armetierige dictaturen als Rusland en Turkije gemakkelijk in. Maar zij worstelt te zeer met zichzelf, is zo druk met het hier en nu, zo bang voor de grote en brutale monden dat het geen tijd heeft de grote vraagstukken aan de burgers voor te leggen.

Want, niks ten kwade van de Britten, mooi dat de Oostenrijkers een Groene president gekozen hebben; als in Europa het besef niet doordringt dat de burger meer invloed op de besluitvorming wil, serieuze vragen stelt bij het neoliberalisme en vooral snakt naar politici die het goed met hèm voor hebben, zijn alle prachtige compromissen en gunstig uitgevallen verkiezingen slechts uitstel van executie. Dan slaan Rusland en Turkije aan de buitenkant en de nationaalpopulisten van binnenuit onverbiddelijk toe.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 23, 2016 at 6:40 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , ,

EU IS NAAR OOSTENRIJK TOEGEGROEID

leave a comment »

De schriftelijke stemmen moeten nog worden geteld. Vermoedelijk, misschien. Hij heeft in elk geval een lichte voorsprong, is FPÖ-kandidaat Norbert Hofer de nieuwe president van Oostenrijk. “Maar ongeacht de definitieve uitslag”, aldus de verontruste commentaren, ”is het Alpenland weer een stuk naar rechts opgeschoven”.

O, ja? Toegegeven, nog nooit is een FPÖ-kandidaat zo dichtbij het presidentschap geweest. Wat dat betreft, maakt het geen wezenlijk verschil of Hofer nu 51 of 49 procent van de stemmen krijgt. Maar zo verrassend is het allemaal nu ook weer niet.

Ach, het is een beetje flauw om het verleden op te rakelen en te herinneren aan het Oostenrijk van 1938 massaal dat massaal zijn zegen gaf aan ‘Der Anschluss’ met Hitlers Derde Rijk. Maar toen de Oostenrijkers in 1986 de van oorlogsmisdaden verdachte ex-Wehrmachtofficier, Kurt Waldheim, tot president kozen, zette Amerika hem op de zwarte lijst.

Veel trokken de Oostenrijkers zich niet van de onvrede aan. In elk geval maakten de kiezers de FPÖ van Jorg Haider in 1999 tot de tweede partij van het land ondanks hun uitgesproken Nazi-sympathieёn. Waarna de FPÖ toetrad tot de regering tot woede van het fatsoenlijke deel van Europa.

Intussen zijn Europa en Oostenrijk zestien jaar verder. Net als in de andere EU-landen lijken de Oostenrijkse kiezers genoeg te hebben van de partijen die na de Tweede Wereldoorlog de dienst hebben uitgemaakt. Zijn er net iets te veel schandalen geweest, baantjes onderling verdeeld, asielzoekers en het land binnengekomen, en dat soort dingen.

En waar Fransen hun hoop vestigen op Front National, Nederlanders op de PVV, Duitsers op de AfD en Pegida, de Hongaren op premier Viktor Orban en Jobbik, geloven Oostenrijkers dat de FPÖ de oplossing van de problemen is. Waarmee je de conclusie kan trekken dat de Europese Unie naar Oostenrijk is toegegroeid.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 23, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , , , ,

DE GESCHIEDENIS HERHAALT ZICH NIET

leave a comment »

De Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, Zeid Ra’ad al-Hussein, klonk onheilspellend genoeg als hij Europa waarschuwt voor een sfeer als die van de jaren 1930, toen net als nu een paar demagogen en populisten inspeelden op de angsten van mensen om hun eigen ambities te bevredigen over de ruggen van onschuldige mensen.

De Jordaniёr al-Hussein sprak met NRC-verslaggever Caroline de Gruyter. Het is waar, er zijn ontwikkelingen in Europa die grote zorgen baren. Op 22 mei kan Oostenrijk zomaar een extreemrechtse president hebben waar Polen en Hongarije al zo’n regering hebben. In Frankrijk, Nederland en nu ook in Duitsland winnen nationaalpopulistische bewegingen gestadig aan populariteit. In Italiё is de Vijf sterrenbeweging van Beppe Grillo springlevend, in Denemarken, Zweden en Belgiё, Finland, waar niet wint extreemrechts aan kracht?

“Allemaal het gevolg van een paar terreuraanslagen en een flinke stroom vluchtelingen die de mensen zo bang hebben gemaakt dat zij hun geloof in de rechtsstaat en de waarden van een vrije samenleving dreigen te verliezen”, betoogt de Hoge Commissaris.

Ongetwijfeld creёren terreuraanslagen gevoelens van angst en roept de vluchtelingenstroom onverkwikkelijke emoties op. De vergelijkingen met de jaren 1930 mogen voor de hand liggen, daarmee zijn zij nog niet gerechtvaardigd. Sterker nog, ze zijn veel te gemakkelijk, veel te beperkt en ontnemen domweg het zicht op de werkelijke problemen waarmee het Europa van 2016 worstelt.

Het is een oude les die stelt dat de geschiedenis zich niet herhaalt en niet vaak genoeg herhaald kan worden. Natuurlijk zijn er overeenkomsten, de verschillen overheersen. Alleen daarom al, heeft de waarschuwing van de Hoge Commissaris alles in zich om een averechts effect te hebben. Immers, zij creёert angst waar de meeste burgers zich realiseren dat de kans onder de tram te komen groter is dan tegen een ISIS-strijder op te lopen. Bovendien weet diezelfde burger verdraaid goed dat een dictator/populist niet de oplossing is. Aanslagen en vluchtelingen triggeren op z’n best een stemming die er toch al is. Het succes van demagogen en extremisten heeft andere vaders, oorzaken die een oplossing behoeven, en wel onmiddellijk.

Denk aan de wijze waarop de Europese Unie de economische crisis van 2007/’08 afhandelt op grond van een analyse die dateert van de jaren 1980. Begrotingsevenwicht is het tovermiddel dat niet werkt, maar wel loodzware bezuinigingen vereist die vooral de midden- en lagere klassen voelen en er op hun beurt met als gevolg dat de politieke verhoudingen zijn gaan schuiven.

Zelfs in het welvarende Duitsland staat de politieke en economische elite onder druk. Maar kijk eens goed naar de cijfers. Wat stelt Pegido nu helemaal voor? Inderdaad is de AfD bezig aan een opmars in de peilingen. Vijfentachtig procent van het kiezerspotentieel prefereert nog altijd de oude vertrouwde partijen. In vergelijkbare landen als Nederland en Frankrijk is het niet anders. Maurice de Hond geeft op http://www.peil.nl de PVV 20 procent van de stemmen. Het Nationaal Front van Marine Le Pen zou kunnen rekenen op een kwart of daaromtrent.

Het punt is dat burgers in deze contreien zich te weinig herkennen in politieke organisaties die hun wortels nog in de 19e eeuw hebben. Zij hebben het idee dat de politieke elite over hun hoofden beslist. Ook realiseren zij zich dat de macht in Brussel zit.

Maar burgers willen geen dictatuur, geen demagogen. Zij klagen over het democratische tekort. Vóór alles willen zij een betere democratie, een democratie die functioneert. Als de politici in Europa op deze eis niet adequaat reageren, zullen zij en de maatschappij de rekening gepresenteerd krijgen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 9, 2016 at 7:21 pm

EU IS AMERIKA’S ZWAKKE PLEK

leave a comment »

Geen idee hoe de Amerikaanse president Barack Obama in zijn privévertrekken is. Hoe hij omgaat met zijn medewerkers? Of hij lief voor dieren is? Maar wat zeker is, dat hij een zeer beschaafde indruk maakt en capabel genoeg is om het machtigste land van de wereld te leiden. Als iets naar voren springt is het zijn ontspannen omgang met de buitenwereld. Sowieso komt hij integer over, oprecht begaan met de mens. Zoals hij het Amazing Grace meezong na de moord op 9 kerkgangers in Charleston. Zo mooi, indrukwekkend ook……

Acht jaar Barack Obama heeft de wereld bijna achter de rug. De invoering van Obamacare is een prestatie van jewelste. De economie is in redelijke staat. Maar nee, de 54-jarige leider van het machtigste land van de wereld heeft niet alles goed gedaan. Er zijn genoeg redenen om kritisch te zijn op het buitenlandse beleid, over de aanpak van sociale tegenstellingen, discriminatie, democratie, Wall Street, de wapens. Is Obama behoedzaam of een twijfelaar? Toch zou je elk land een leider als hij toewensen.

Het gaat zoals het gaat. Alsof de duvel ermee speelt, juist de Obama’s roepen bij minder scrupuleuze collega’s agressie en weerzin op. Vijanden wapenen zich en tasten de zwakke plekken af, in binnen- en buitenland. ‘We can change’, was in 2008 de slogan waarmee Barack Obama het Witte Huis veroverde. “Niet dus”, wisten de Republikeinen en zetten zich schrap. “Ha”, meesmuilden Vladimir Poetin in Moskou, Xi Jinping in Beijing. “Dat kan ik ook”, sloot ene Erdogan zich bij hen aan.

Alsof het afgesproken werk is. In de Zuid-Chinese Zee werkt China hard aan de uitbreiding van zijn territorium. In Volksrepubliek zijn democratie, vrijheid en mensenrechten een almaar groter taboe, en kan het bijna geen toeval zijn dat de president zich nu ook opperbevelhebber van de strijdkrachten mag noemen.

Met zijn ondubbelzinnige steun aan de Syrische president Bashar al-Assad heeft het Rusland van Poetin zijn invloed in het Midden-Oosten vergroot. Maar het is te vroeg om daaraan verreikende conclusies te verbinden. Immers, er zijn nogal wat tegenkrachten. Waarvan de Islamitische Staat, Saoedi-Arabiё er slechts twee zijn. Ook de belangen van Turkije en Rusland lopen op z’n zachtst gezegd uiteen, en zo makkelijk laat Amerika zich ook niet wegzetten.

De echte zwakte van de Verenigde Staten betreft Europa, lees: de Europese Unie. ‘We can change’, oreerde Obama. Waar George W. Bush zich na de elfde van de negende nog afhankelijk maakte van het Verenigd Koninkrijk als trouwe bondgenoot, liet zijn opvolger Europa vrijwel los.

Natuurlijk weet Europa dat het kan rekenen op Amerika als het er echt op aankomt. “Maar tot waar, en wanneer”? zijn vragen waarmee de leiders op het oude continent hevig worstelen.

Intussen kan Poetin naar hartenlust zijn gang gaan. Twee jaar geleden pikte hij al de Krim in. In 2016 stookt hij het vuur in Oekraїne weer hoger op, maakt de Baltische landen bang en weet net als collega-Erdogan dat West-Europa erg bang voor vluchtelingen is.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande hebben met Barack Obama gemeen dat hun democratische gezindheid boven elke twijfel verheven is. Ook gaan zij best wel ver als het gaat om behoedzaamheid en compromissen sluiten. Maar in de politiek draait het nu eenmaal om macht. Eensgezindheid en doelgerichtheid helpen daarbij, en juist daaraan ontbreekt het in de Europese Unie.

Op bezoek in Hannover riep de Amerikaanse president Barack Obama Europa op de eenheid te bewaren. Hij keerde zich scherp tegen een mogelijke Brexit, wees op het belang van het Amerikaans-Europese handelsakkoord TTIP. Mooi, maar ook Obama kan niet verhelen dat de Europese Unie zwaar aangeslagen is. De opkomst van het nationaalpopulisme, de aanslagen in Parijs en Brussel, de moslims die zich tot de IS voelen aangetrokken, de aanzwellende kritiek op de economische en politieke elite zijn daar uitingen van.

Nog acht maanden heeft president Barack Obama te gaan. Hij heeft de wereld zien veranderen. Of het de ‘change’ was die hij voor ogen had, mag zeer betwijfeld worden.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 25, 2016 at 6:30 pm

‘TOT HIER EN GEEN STAP VERDER’

leave a comment »

De Muur was nog niet gevallen, het Sovjetrijk ingestort of het Westen waande zich in het Einde van de Geschiedenis als gevolg van de totale overwinning van het liberaalkapitalisme, politiek vormgegeven door de democratie. Waarna het 25 jaar illusiepolitiek is gaan bedrijven waarvan het maar geen afscheid nemen kan. Zo raar is het dus niet dat andere leiders die politiek aan flarden proberen te schieten.

Politiek is een ander woord voor het uitoefenen van macht. Toen de Sovjetunie eenmaal was uitgeschakeld meende de Verenigde Staten het rijk alleen te hebben. En zowaar, een jaar of tien, elf was er geen maat op de successen. Als rijpe appelen vielen de voormalige satellietstaten van het Sovjetimperium als rijpe appelen in de Westerse schoot.

De economie bloeide als nooit te voren. China was een mogelijke concurrent. Maar niet alleen was dit land nog volop in ontwikkeling, het stond ook nog eens financieel garant s voor de handels- en begrotingstekorten terwijl het fungeerde als goedkope werkplaats voor het Amerikaanse en Europese bedrijfsleven.

Niets aan de hand dus totdat in 2007/’08 de economie instortte. Nou ja, niets? Helemaal rustig in de wereld is het nooit, natuurlijk. Zo stak het moslimterrorisme steeds dreigender de kop op, met als climax 11/9 2001, waarna de Verenigde Staten en zijn trouwe bondgenoot, het Verenigd Koninkrijk, zich overgaf aan een aanval op Al Qaida in Afghanistan om zich in 2003 ook nog eens te wagen aan een militaire inval in Irak met als uiteindelijke doel het Midden-Oosten rijp te maken voor vrijheid en democratie.

Dertien jaar en bijna twee Amerikaanse presidenten verder worden de gevolgen steeds duidelijker. In eendrachtige samenwerking veroorloofden de VS en de Europese Unie het zich op het oude continet met huid en haar over te geven aan de illusie dat macht de vertaling is van economie en superieur waardesysteem, ervan uitgaande dat het militaire bondgenootschap, de NAVO, voldoende afschrikking was.

Niet dus. De economische terugval, de kracht van de Islamitische Staat, de aanslagen, Syriё en de vluchtelingen hebben de zaak op scherp gezet. En waar de Chinese leider Xi Jinping de grenzen aftast van de Amerikaanse suprematie in het Verre Oosten, zien de dictators Vladimir Poetin van Rusland en Tayyip Erdogan van Turkije hun kansen schoon.

Dus kan Rusland de Krim annexeren, de vrijheidswil van het Oekraїense volk torpederen, de Syrische president Bashar al-Assad en Iran aan zich te verplichten terwijl Erdogan met verve de vluchtelingenkaart speelt.

Alsof de geschiedenis heeft stilgestaan, niks is geleerd. Misschien zien de westerse leiders door de bomen het bos niet meer. Feit is dat zij zichzelf steeds meer klem zetten, laten gijzelen zelfs, en het houdt maar niet op. Russische piloten tarten NAVO-collega’s in de Oostzee. Erdogan leert de Duitse bondskanselier Angela Merkel en haar EU-collega’s een lesje onvervalste machtspolitiek in de wetenschap dat de Europese politiek zich geen raad weet met vluchtelingen.

De situatie is zorgwekkend genoeg, al is het maar omdat de politicus die het zoet der overwinning heeft geproefd per definitie naar meer verlangt, zeker als hij van het type Poetin/Erdogan is.
Er is maar één remedie, de Europese Unie en de VS moeten bondgenootschap opnieuw vorm geven om de machtsbeluste dictators Poetin en Erdogan op afstand te houden, met als boodschap: ‘Tot hier en geen stap verder’.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

April 18, 2016 at 12:20 am

Posted in Een mening

Tagged with , , , , , ,