sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘Holocaust

ANTISEMIETEN ZIJN BEST WEL SLIM

leave a comment »

Het komt naar boven, als je er niet verdacht op bent in een artikel, of zomaar in een gesprek. Het zijn de keuzes die de kwaliteitskrant maakt of zaken die uit hun verband zijn gerukt en vooroordelen die als feiten worden gepresenteerd. Je proeft het, je voelt het. Maar weten doe je het niet. Het is nogal onbestemd.

Sommigen noemen het antisemitisme. Toch is het niet zo makkelijk om het verschijnsel precies te duiden. Want veel loopt door elkaar heen. Ook in 1980 moesten Amsterdamse synagoges op alles zijn voorbereid. En wat zeggen de cijfers over antisemitische incidenten nu helemaal? “Het aantal is in 2015 gedaald”, meldt het Centrum Informatie Documentatie Israёl. Maar dat is vergelijking met het jaar daarvóór, toen de Gaza-oorlog tot heftige reacties leidden.

Bovendien zijn antisemieten best wel slim, beheersen het communicatiespel wonderwel. Zo hebben ze heel goede Joodse vrienden. Scheldwoorden gebruiken ze niet graag. Opvallend vaak zaten hun (groot)ouders in het verzet. Velen vermommen zich als antizionisten en maken zelfs zichzelf wijs dat zij idealisten zijn.

Maar linksom of rechtsom, het is Israёl waarop zij hun woede richten. De staat die er nooit had mogen zijn, dat relikwie van het westerse imperialisme en racistische instrument van het grootkapitaal dat moordt, plundert, zijn macht misbruikt ten koste van het Palestijnse volk.

Israёl. Wat blijkt, is dat je geen antisemiet hoeft te zijn om kritiek op het beleid te hebben, dat ook Joden misdaden kunnen begaan en de regering-Netanyahu wel erg veel olie op het vuur gooit. De nederzettingenpolitiek is dan maar één voorbeeld, de eis om als de Joodse staat erkenning af te dwingen, een tweede. “Schiet het Israёlische leger niet te makkelijk”, “Waren de bombardementen in de zomer van 2014 op Gaza toch niet buitenproportioneel”? En: “Hoe zit het nu precies met de rechten van de Arabische Israёliёrs”? zijn gerechtvaardigde vragen.

Laten we het niet over de moslimterreur hebben of over de mensenrechten in de Arabische landen, laat staan dat we de positie van de Joden in die contreien naar voren brengen al is het maar omdat het een hele kunst is om de begrippen Jodenhaat en antizionisme van elkaar te scheiden. Vergeet het cynisme in de politiek.

Al met al heeft 70 jaar polarisatiepolitiek in het Midden-Oosten haar uitwerking niet gemist op de Israёlische bevolking. In de jaren 1990 was er een serieuze vredesbeweging. Intussen zijn de standpunten in het hardste steensoort gegoten. Punt is dat het land zich geen moment van zwakte kan veroorloven.

Het is goed tegen kwaad. Je kan wijzen op VN-resoluties, op de Israёlische verantwoordelijkheid voor de christelijke moordpartijen op Palestijnse vluchtelingen in Sabra en Shatila, op de verschrikkelijke bombardementen in Gaza, 2014. Dan nog rijst de vraag: Waarom Israёl? Waarom niet Saoedie-Arabiё, Iran, Marokko, Rusland, Turkije of China?

Ach, arme. De Britse socialist Kevin Livingstone is al de wc in moeten vluchten. “Want ik een antisemiet? Ik was nota bene met een Joodse vrouw getrouwd. En het is toch gewoon waar dat Hitler met zionisten gepraat heeft over een vertrek van de Joden naar Palestina”?

Lees de weblog van Anja Meulenbelt, lid van de SP en één met de Palestijnen. Nog niet zo lang geleden zat zij in de Eerste Kamer. Haar moeder bracht Joodse kinderen naar onderduikadressen. Dus weet Anja wat fout is, en wat goed. “Wat Israёl doet, is vergelijkbaar met Auschwitz”, schrijft ze.

Holocaustheuger”, scheldt schrijver’dichter Ilja Pfeijffer zijn Joodse collega Leon de Winter uit. En dan is daar natuurlijk oud-premier Andries van Agt. Vijfentachtig is hij alweer. Als kenner van het recht meende hij in 1972 dat 25 jaar cel genoeg was voor drie ter dood veroordeelde oorlogsmisdadigers. Om er na zijn pensionering achter te komen dat hij verblind door de Holocaust en het onrecht, het Joodse volk aangedaan, niet heeft ingezien dat het vertrapte Palestijnse volk de tol heeft moeten betalen.

Als geen andere Nederlander zet Van Agt zich in voor de goede zaak. Steunt Hamas. Schrijft het boek, ‘Een schreeuw om recht’, heeft een website. Wendt al zijn niet geringe invloed aan om het volk ervan te doordringen dat Israёl een fout van de geschiedenis is.

De oud-premier tornt niet aan het bestaansrecht van Israёl zoals dat in VN-resoluties is vastgelegd, binnen de grenzen van 1967. Hij heeft alleen maar eens geopperd dat de Duitsers na 1945 de Joden een eigen staat hadden kunnen aanbieden.

Is Van Agt hiermee een antisemiet? Wat opvalt is dat nogal wat oud-collega’s en ex-diplomaten zijn standpunt delen. De vereniging Een Ander Joods Geluid is tenminste zo radicaal. Ga eens naar de site www. Joop.nl, en geniet. Allemaal opteren ze voor de Nederlandse erkenning van een Palestijnse staat, en wel zo snel mogelijk.

Maar het gaat hier niet om het grote gelijk. Zelfs doet het er niet toe of je nu een antisemiet bent of niet. Het gaat erom dat juist een Van Agt zich moet realiseren wat zijn inbreng doet met mensen die minder onderlegd zijn dan hij, die opgevoed zijn in een sfeer van Jodenhaat of daarvoor gevoelig zijn. Het gaat dus om de nuance, om partijen bij elkaar te brengen, hoe moeilijk dat ook moge zijn.

En nee, de Holocaust is geen excuus. Maar wie dat stuk Joodse geschiedenis negeert, zal nooit een serieuze bijdrage kunnen leveren voor enige oplossing van het Israёlisch/Palestijnse conflict. Eerder is sprake van het tegendeel.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 2, 2016 at 1:18 pm

LIEFST ZOU IK DE ZAAK DOODZWIJGEN

leave a comment »

Het liefst zou ik de zaak doodzwijgen. Maar doodzwijgen druist volgens de kenners van de democratie in tegen het recht op vrije meninguiting. Bovendien vindt de voorzitter van de Jonge Liberalen dat het moet kunnen: “De Holocaust ontkennen. Zodat we de twijfelaars kunnen overtuigen van het tegendeel”.

In Nederland is de ontkenning van de Holocaust nog altijd strafbaar. Maar ja, dat was de verkoop van Mein Kampf ook. Heel toevallig, natuurlijk, hebben onbekenden de omstreden Britse historicus David Irving uitgenodigd om te praten over Hitler, Himmler en de homoseksuelen op donderdag 25 februari, de 75ste verjaardag van de Februaristaking.

Het CIDI, Centrum voor Informatie Documentatie Israёl, protesteert. Burgemeester Van Aartsen van de Den Haag zal het allemaal scherp in de gaten houden. Want Irving is een groot bewonderaar van Hitler en heeft meermalen het bestaan van de Holocaust ontkend. In 2006 is hij daarvoor in Oostenrijk veroordeeld.

JOVD-voorzitter, Matthijs van de Burgwal, vertelde voor NPO 1 Irvings standpunten walgelijk te vinden. Het er absoluut, helemaal mee oneens te zijn. Maar met het argument van het CIDI dat de komst van Irving veel mensen kwetst, veegt hij de vloer aan. “Dat is geen criterium. Het is belangrijker de man van repliek te dienen en eventuele twijfelaars met redelijke argumenten te overtuigen van het ongelijk”, zei hij.

Het zal. Maar de vraag blijft toch hoe iemand in alle redelijkheid kan denken twijfelaars aan het bestaan van de Holocaust te overtuigen van het tegendeel?
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

February 23, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , , , ,

ISRAËL IS IN 2015 EEN LAND, VER WEG

leave a comment »

De geleerden zijn het er niet over eens of 12 miljoen Nederlanders besmet waren geraakt door een onbedwingbaar, vreselijk schuldgevoel of door de behoefte om zich twintig jaar na de Tweede Wereldoorlog alsnog bij het verzet aan te sluiten. Feit is dat het Nederland van de jaren 1960 en 1970 massaal Israёl steunde, zich zelfs vereenzelvigde met de Joodse staat die was omringd door louter vijanden.

Een beetje plotseling was de liefde wel. De Leidse hoogleraar prof. dr. Bart van der Boom mag beweren dat onverschilligheid niet de oorzaak was, de realiteit is dat voor Joden Nederland in de Tweede Wereldoorlog nog onveiliger was dan andere Weste-Europese landen. Van de 120.000 Joden zijn er meer dan 100.000 nooit teruggekomen uit de concentratiekampen. Nederlandse ambtenaren waren verantwoordelijk voor het registratiesysteem. Nederlandse machinisten reden de treinen naar Westerbork. Nederlandse politiemannen haalden Joden op, Nederlanders trokken in de leeggekomen huizen.

Waarbij komt dat de Joden die de oorlog hebben overleefd,hun terugkeer in de maatschappij nu niet direct als hartelijk ervoeren. Afstandelijk lijkt een goede benaming voor de opstelling van de Nederlandse regering richting de op 14 mei 1948 opgerichte staat Israёl, en dat had dan weer iets te maken met het gegeven dat de overgrote meerderheid van de kolonie Nederlands-Indiё moslim was.

Toen veranderde alles in de jaren 1960. Als een bom sloegen ze in, de televisie-optredens over ‘De Bezetting’ van dr. Loe de Jong. Prof. dr. Pressers boek, ‘De Ondergang’ dat met name de administratieve martelgang beschreef die de Nederlandse Joden linea recta de dood indreef. En het verslag dat Harry Mulisch deed over het proces Eichmann, De zaak 40/61.

Echte vrienden waren Nederland en Israёl. Groot was hier de bewondering voor de jonge moderne staat. Jongeren werkten in kibboetsen. Docenten geschiedenis leerden de leerlingen over overeenkomsten tussen het volk Israёls en de calvinistische Republiek der Nederlanden. Op het bureau van PvdA-premier Joop den Uyl stond een portret van collega Golda Meir. En natuurlijk waren we vóór Israёl tijdens de Juni-oorlog in 1967. Beschouwden we de Palestijnen als terroristen toen die vijf jaar later het Olympische dorp in München binnenvielen en elf Israёli’s te pakken namen.

Waarop de bange vraag opdoemt, wat speelt hier? Wie terugkijkt, zal het in elk geval nauwelijks bevatten. Nee, niet iedereen is van zijn geloof afgevallen. In Nederland wonen nog altijd 40.000 Joden. Stiekem kan Israёl rekenen op de steun van een kleine meerderheid. Maar anno 2015 is van enige sympathie, betrokkenheid, laat staan solidariteit weinig te merken. Wij volgen het Europese patroon, hebben de twee statenoplossing heilig verklaard en zijn op z’n best welwillend neutraal. Tegelijk krijgt het beeld de overhand van een tegenstelling tussen een oppermachtige, ultramoderne tot de tanden toe gewapende staat die zich aan wet noch gebod houdt contra machteloze mensen die van huis en haard verdreven zijn en niets dan messen en een paar bommen heeft om hun begrijpelijke woede te koelen.

Weg is de oorlog. De Holocaust is een verhaal geworden, terwijl Nederland inmiddels een miljoen moslims rijk is die bijna unaniem voor de Palestijnen en anti-Israёl zijn. Geert Wilders verhaalt trots over een Joods-christelijke traditie. In de dagelijkse praktijk is Jood al gauw een scheldwoord. Synagogen en scholen moeten bewaakt worden. Met een keppeltje òp door Amsterdam lopen, is niet aanbevelenswaardig.

Ook het hard rechtse beleid van de regering-Netanyahu werkt niet mee. De Anja Meulenbelts en Dries van Agts slagen er steeds beter in hun beeld over Israёl over te dragen, zijnde een racistische apartheidsstaat die de oorspronkelijke bevolking onderdrukt, heeft vermoord of tot vluchteling heeft gemaakt. We begrijpen eigenlijk niets van de orthodoxe kolonisten die op Bijbelse gronden de moeilijkst verdedigbare plekken opkopen. Gaza is een grote gevangenis, en de Joden hebben niets te zoeken op de westelijke Jordaanoever. Dus waarom zouden we het niet al Palestina noemen?

Al met al is Israёl een ver land geworden. De enige overeenkomst met de jaren 1960 is dat gevoelens, emoties de verhoudingen tussen Nederland en de Joodse staat bepalen. Geen toeval dus dat de gemoederen elke keer weer zo hoog oplopen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

December 7, 2015 at 7:42 pm

OM NIEUWE HOLOCAUST VÓÓR TE ZIJN

leave a comment »

‘Mijn land’, is de titel van het boek dat de voormalige Israёlische minister van buitenlandse zaken Abba Eban schreef in 1972. Verkeerde titel natuurlijk, maar wel een titel die precies aangeeft waar het in het Israёlisch-Palestijnse conflict om draait. Namelijk, om twee partijen die elkaar een stuk land betwisten.

Je vraagt je af, wat is het probleem? Misschien is het dit. Ze timmert aan de weg. Is veelbelovend. Natascha van Weezel kan het in elk geval mooi verwoorden, zoals bij Jeroen Pauw waar ze vol vuur betoogde hoe joods, “juist joods”, het is om Syrische vluchtelingen in je buurt te hebben. Hen te koesteren, lief te hebben. Hen te leren kennen. Logisch dus dat vader Max, de journalist, trots is op zijn dochter. In de Volkskrant doet hij er nog een schepje bovenop. Hij schaamt zich voor de dorpse houding van Joden die tegen de vestiging van een asielzoekerscentrum in Amstelveen zijn. In een wijk waar veel Joden wonen. In, zeg maar, hun achtertuin.

Dochter en vader Van Weezel hebben een punt. Maar is het wáár wat zij beweren? Immers, naar het schijnt hebben de Joden er alleen de afgelopen honderd jaar al aardig op losgemept in het Midden-Oosten. Ze hebben aanslagen gepleegd, op de Engelsen nog wel, oorlogen gevoerd, land veroverd.

Vorig jaar nog kwamen 2100 Palestijnen in het, zoals zij het zelf noemen, concentratiekamp Gaza om. In The New York Times schrijft Nathan Thrall over Joodse groepen die door Jeruzalem lopen, en ‘Dood aan de Arabieren’, roepen. De Israёlische politie schoot een onschuldige Eritrese man neer waarop omstanders hem begonnen te schoppen. Joden, ach Joden.

“PVV-geneuzel”, viel voetbalgeweten en Pauwgast, Johan Derksen, Natascha van Weezel bij toen de Amstelveense rabbijn vraagtekens zette bij de komst van honderden vluchtelingen die zijn opgevoed met de gedachte dat Jood=slecht, in een tijd dat wanhopige, maar vastbesloten vrijheidsstrijders zich geroepen voelen een daad te stellen. Zoals de eigenaar van een broodjeszaak die op Facebook een oproep plaatste om Israёlische burgers (lees: Joden) in elkaar te slaan. Want ook hij is kwaad omdat de terroristenstaat Israёl Palestijnse kinderen vermoordt.

Trouwens, de bewoners van een asielzoekerscentrum hebben wel andere zorgen dan het beramen van boze plannen. En wie denkt dat het land tijd heeft voor joodse muizenissen als vluchtelingen druk doende zijn de banen, huizen en vrouwen af te pikken van de echte Nederlanders, moet zichzelf eens goed laten nakijken.

Mooi blijft het beeld dat van dochter en vader Van Weezel van Joden hebben. Het is absoluut nastrevenswaard. Zelfs zijn er Joden die voldoen. Maar toch, waarom, moeten juist zij het voorbeeld van goedertierenheid, barmhartigheid zijn? zoals de Van Weezels betogen. Omdat het jodendom dat leert? Max van Weezel haalt de teksten van Leviticus en Zacharia aan.

Prachtig, maar de uitzonderlijkheid uitspreken, is precies wat antisemieten doen, hoewel in omgekeerde vorm. Tegenover de Jood als het toppunt van goedheid stellen zij de duivelse slechtheid. Vrij vertaald zou Israёl een democratisch voorbeeld moeten zijn, vrij van ondeugden. Zo werkt het dus niet. Israёl is geen ideale staat, allesbehalve, maar ook geen terroristische roofstaat bewoond door moordzuchtig addergebroed.

Het is niet anders, een Jood is een mens van vlees en bloed met kwaliteiten en gebreken. Zes miljoen Joden wonen in Israёl, in de wetenschap dat een half miljard buren op z’n zachtst gezegd er een tikje anders over denken. God weet hoeveel van die buren vinden dat Israёl er niet hoort te zijn, eigenlijk vernietigd moet worden. Veel, heel veel mensen in de rest van de wereld kunnen irritatiegevoelens niet onderdrukken en projecteren hun woedegevoelens op Israёl, de onderdrukker waar andere objecten voorhanden zijn. Want het geduld is op.

Al met al moge de staat Israёl een onrechtvaardige zijn. Maar de staat is niet per se onrechtvaardiger dan een andere, en het laatste dat de Joden kwalijk genomen kan worden, is dat zij een nieuwe Holocaust vóór willen zijn.

Written by sjonkritmeester

October 19, 2015 at 6:58 pm

‘GRENS 1948’ KOMT AKELIG DICHTBIJ

with 4 comments

Vrede is het geenszins. Israёl en Hamas hebben de strijdbijl op 26 augustus opzij gelegd, de oorlog woedt voort, heviger nog, ook al is het op een ander niveau. Alsof de Palestijnen een beslissend offensief hebben ingezet, op weg naar de onafhankelijke staat Palestina.

In 51 dagen mag het Israёlische leger Gaza tot puin hebben gebombardeerd, een overwinning lijkt verder weg dan ooit. Wel is de regering-Netanyahu erin geslaagd de critici het wapen in handen te geven waarop velen niet eens zo stiekem hebben gewacht. Meer dan 2100 doden, een miljardenschade waren al moeilijk aan de internationale gemeenschap te verkopen. De bouw van steeds weer nieuwe woningen in Oost-Jeruzalem maken het welhaast onmogelijk.

Vrijwel alleen staat Israёl, nu. Zelfs Amerika wordt wat ongeduldig, al is het maar doordat het de steun van de Arabische landen nodig heeft in de oorlog met de Islamitische Staat. In elk geval komt de grens van vóór 1967 akelig dichtbij. Zweden heeft Palestina erkend. In het Verenigd Koninkrijk stemde een meerderheid van het Lagerhuis ook vóór. Nederland is zo ver nog niet, maar wie zijn oren te luisteren legt, de kranten leest, zich op het internet beweegt, weet dat ook hier de kritiek scherper wordt. Genoeg mensen die het nu wel hebben gehad met de joden en Israёl zien als een historische vergissing. De Holocaust komt hen zo langzamerhand de neus uit. En 4 mei hoeft eigenlijk ook niet meer.

Written by sjonkritmeester

October 15, 2014 at 1:40 am

Posted in Column

Tagged with , , ,