sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘nationaalpopulisten

EU LOOPT VAN ALLE KANTEN GEVAAR

leave a comment »

Hij zal Mein Kampf gelezen hebben, het pad naar de macht tot in den treure hebben afgelegd, de voors en tegens afgewogen, om net als zijn illustere voorganger genadeloos toe te slaan. Een tweederde meerderheid had hij nodig in het parlement. Zo gezegd, zo gedaan. De zondebok was er om een frisse oorlog tegen te beginnen. De strijdkrachten en de pers waren als was in zijn handen.

De Turkse president en leider van de oppermachtige AK-partij, Recep Tayyip Erdogan, is dictator. Maar zodra het parlement instemt met het door hem gewenste president-model, is hij het helemaal. Laat de vergelijking met Hitler een Godwin zijn. Veel goeds hebben de democratischgezinden en bijna 15 miljoen Koerden in elk geval niet te verwachten. Wat dat betreft, is de opheffing van de immuniteit van parlementariërs een teken aan de wand, terwijl de oorlog met de PKK alleen maar heviger wordt.

Of Erdogan de massamoordenaar en veroveringsdrift ìn zich heeft, moet de toekomst uitwijzen. Maar denkbeeldig is het niet gezien de meedogenloosheid waarmee hij Turkije zijn wil oplegt, tegenstanders uitschakelt, oorlogen begint, bommen gooit en vluchtelingen gebruikt om zijn dromen uit te laten komen. Dromen die verwijzen naar vorige eeuwen, naar sultans en Ottomaanse rijken.

Recep Tayyip Erdogan. Was hij de enige maar die sterk, machtig en gevreesd wil zijn. Misschien dat de Europese Unie hem beter tegenspel zou geven. Maar iets meer naar het noorden toe, heeft de Russische president Vladimir Poetin eenzelfde soort dromen. Is gevaarlijker nog omdat hij een modern leger heeft dat op alles is voorbereid, denkt in invloedssferen en lijdt aan een heftig verlangen naar de tijd van het machtige Sovjetimperium. Dus rammelt het Rusland van Poetin al jaren aan de poorten in het oosten van Europa, intimideert voormalige bondgenoten en tast de zwakke plekken af van de landen die hem dwars zitten.

Zwakke plekken zijn er genoeg in die landen, verenigd in de Europese Unie. Dat wil zeggen, de EU is niet in staat een politieke vuist te maken of de tegenstander nu Erdogan of Poetin heet, ondanks de machtige economie, de 500 miljoen inwoners en het NAVO-lidmaatschap. De verdeeldheid is domweg te groot. Steeds weer moeten Angela Merkel, François Hollande, David Cameron en Mark Rutte zich in alle bochten wringen voor akkoorden die zij aan het thuisfront kunnen slijten.

En wat scheelde het nou helemaal of Oostenrijk had de primeur van een extreemrechtse, nationaalpopulistische president? Om precies te zijn 31.026 oftewel 0,7 procent van de stemmen. Op het nippertje wendden de kiezers dat gevaar af door de Groene kandidaat Alexander Van der Bellen tot president te kiezen. Over een maand gaan de Britten naar de stembus om te besluiten over het EU-lidmaatschap. Vermoedelijk zullen ze blijven.

Normaliter pakt de Europese Unie armetierige dictaturen als Rusland en Turkije gemakkelijk in. Maar zij worstelt te zeer met zichzelf, is zo druk met het hier en nu, zo bang voor de grote en brutale monden dat het geen tijd heeft de grote vraagstukken aan de burgers voor te leggen.

Want, niks ten kwade van de Britten, mooi dat de Oostenrijkers een Groene president gekozen hebben; als in Europa het besef niet doordringt dat de burger meer invloed op de besluitvorming wil, serieuze vragen stelt bij het neoliberalisme en vooral snakt naar politici die het goed met hèm voor hebben, zijn alle prachtige compromissen en gunstig uitgevallen verkiezingen slechts uitstel van executie. Dan slaan Rusland en Turkije aan de buitenkant en de nationaalpopulisten van binnenuit onverbiddelijk toe.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 23, 2016 at 6:40 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , ,

DUITSLAND, EEN GEWOON LAND

leave a comment »

“Waarmee Duitsland een genormaliseerd land is geworden”, leek het NRC Handelsblad de Duitse kiezers te complimenteren. Immers, met de grote winst van de AfD, Alternative für Deutschland bij drie deelstaatverkiezingen heeft het machtigste land van Europa zich gevoegd in de rij van Europese staten die ruimte bieden aan een nationaalpopulistische partij, uiterst rechts.

De conclusie had iets geruststellends ware het niet dat de kop sprak van een zorgwekkende ontwikkeling. Immers, aldus hetzelfde commentaar, de AfD schuurt wel erg tegen de extreemrechtse antivluchtelingenbeweging Pegida.

Duitsland, een gewoon land. Eerlijk gezegd, heb ik geen enkele moeite met de idee dat de oosterburen er prat op gaan de Tweede Wereldoorlog niet te zijn vergeten. Zich ook heilig hebben voorgenomen extreemrechts nooit meer een kans te geven. En gelukkig is bondskanselier Angela Merkel nog altijd razend populair. Ik hoop dat dat nog heel lang duren mag.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

March 15, 2016 at 12:10 am

HOE LANG GAAT DIT NOG GOED?

leave a comment »

Europa kan opgelucht ademhalen. Opnieuw hebben de Franse gevestigde partijen het extreemrechtse Front National de voet dwars gezet. Voorkwamen zij in de tweede ronde van de regionale verkiezingen dat de partij van Marine Le Pen ook maar één regio kregen toegewezen en zo een stap richting het centrum van de macht konden zetten.

Marine Le Pen, de dochter mag zich dan als het meer acceptabele familie-exemplaar presenteren dat probeert de extremistische eigenaardigheden uit te wissen die haar vader had ingebracht, voor de Fransen is het nog onvoldoende. Hoewel het Front National zondag 13 december het recordaantal van 6,82 miljoen stemmen vergaarde, gingen de Republikeinen van Nicolas Sarkozy en de Socialistische Partij president François Hollande er met de buit vandoor. Bovendien maakten de kiezers het FN duidelijk dat Marine Le Pen bij de presidentsverkiezingen van 2017 evenmin op hen hoeft te rekenen.

Anti-immigratie, anti-neoliberalisme, anti- Europese integratie zijn drie kenmerken die miljoenen kiezers trekken. Kiezers die zich keren tegen de gevestigde politiek. Zich vaak in de steek gelaten voelen, en het economische hoofd nauwelijks boven water kunnen houden. Zoals gebruikelijk zijn er altijd politici die dan de juiste woorden spreken. Toch gaat het zelden zo gemakkelijk als in Hongarije waar de Hongaarse premier Orbán en de Fideszpartij naar absolute meerderheden reiken.

In Oostenrijk, Belgiё, Denemarken, Zwitserland, Italiё, Engeland en Frankrijk dus. Tot nu toe zijn de democratische structuren toereikend, en anders bedenkt de politieke elite wel iets om ongewenste elementen uit de regeringsboot te houden. Nòg siddert het Vlaams Belang van woede over de uitsluiting en de talrijke processen. In Frankrijk trekken socialistische kandidaten zich terug ten faveure van centrumrechts.

Niets aan de hand dus? De democratische burger die niets op heeft met sterke mannen of vrouwen weet beter. Rechtse partijen schuiven steeds verder op om de nationaalpopulisten de wind uit de zeilen te halen. In Duitsland is de AfD, Alternative für Deutschland bezig aan een gestage opmars. De protesten tegen de komst van vluchtelingen hebben xenofobische trekken gekregen.

En je hoeft geen politicoloog te zijn voor de vraag wat onvrede doet die jarenlang onder het deksel is gehouden. Inmiddels zitten wij met Geert Wilders. Vijfduizend kilometer naar het westen raken de Amerikanen van streek nu de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump miljoenen kiezers magnetiseert.

De cijfers zeggen dat het vooral de blanke laag opgeleide en arme kiezers zijn die hem steunen, gedreven door weerzin tegen Washington en de gevestigde elite. Ook de schatrijke vastgoedmagnaat maakt gebruik van angst voor het nieuwe en vreemde.

De VS is een democratie. Europa heeft er zijn vrijheid aan te denken. Maar in het machtigste land van de wereld zijn racisme en nationalisme diep ingesleten. De tweedeling is schrikbarend. Politici zijn gevangenen van machtige lobby’s. De Republikeinse partij heeft de polarisatie tot doel gemaakt. Trumps concurrenten mogen de instemming van het partij-apparaat hebben, zo heel groot zijn de verschillen niet. Sterker nog, de Republikeinse partij is rechts. Rechtser kan haast niet.

Als puntje bij paaltje In Frankrijk geven de socialisten de voorkeur aan Nicolas Sarkozy boven Marine Le Pen. In Nederland probeert de VVD bij herhaling rechts voor de PVV uit te steken. Is de burgemeester van Antwerpen en leider van de Nationale Vlaamse Alliantie Bart de Wever niet ook iets van een populist? Rechts en nationalistisch is hij zeker.

Waarmee de vraag rijst, hoe lang slaagt de gevestigde elite in Europa en de Verenigde Staten van Amerika er in voldoende kiezers te trekken? Hoe lang gaat dit nog goed?
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

December 14, 2015 at 7:25 pm

EU, EN POLITIEK VAN ZELFVERNIETIGING

leave a comment »

De Britse conservatieven zullen het zeker proberen. De overheid moet terug. Harde bezuinigingen drijven de inkomens op het eiland nog verder uiteen. Lagere inkomens krijgen het moeilijker, waar de hard werkende Brit zich mag verheugen op lagere lasten. Natuurlijk moet Brussel inbinden. Het Verenigd Koninkrijk wil bevoegdheden terug. Het EU-referendum in 2017 gaat zeker door.

Waar hebben we dat allemaal meer gehoord? Precies, in Den Haag vertelt regeringspartij VVD eenzelfde verhaal. Alleen het referendum hoort er niet bij, en piekert premier Rutte zelfs onder druk van de PVV er niet over het EU-lidmaatschap ter discussie te stellen. Maar verder lijken VVD en Tories erg op elkaar. Naar verluidt, zijn Rutte en Cameron dan ook erg op elkaar gesteld.

Het begrotingstekort op nùl is niet alleen de droom in Londen en Den Haag. De hele Europese Unie heeft hem omhelsd. Het machtige Duitsland is de grote inspirator, en in de Verenigde Staten kunnen de Republikeinen niet wachten op het moment dat zij de laatste Democraat uit het Witte Huis verdreven hebben.

Maar alles heeft zijn keerzijde. De elites realiseren zich terdege dat het economische verhaal onvoldoende is om een meerderheid achter zich te krijgen. Te veel burgers hebben nu eenmaal baat bij een sociaal vangnet als het moeilijk wordt, bij betaalbare onderwijs- en gezondheidzorgvoorzieningen. Dus is er het nationale verhaal. Groot-Brittanniё moet Groot-Brittanniё blijven, Nederland, Nederland, Frankrijk, Frankrijk, Duitsland, Duitsland. Om zichzelf te blijven. Vóór de voordelen, en anders hoeft het niet. De gevaren zijn bekend. De nationaalpopulisten mogen de doos van Pandora geopend hebben, de gevestigde partijen zijn er gretig op ingesprongen.

Let op, Cassandra spreekt voor de zoveelste keer. Wat we zien, is een politiek van zelfvernietiging. De middelpuntvliedende krachten doen hun werk. De principes werken tegen elkaar in. In de jaren 1990 zijn de Europese Unie en de euro doorgedrukt. Frankrijk wilde één munt om Duitsland na de eenwording in het gareel te houden. Groot-Brittanniё wilde daarentegen een zo groot mogelijke unie, om een politieke eenwording te verhinderen. De economische eenwording die in 1957 met de oprichting van de EEG, of eerder al met de EGKS in 1951 is ingezet, vereist een steeds verdergaande samenwerking. De leiders weten dat, maar beseffen dat zij de burgers daarin niet meekrijgen. En laten dat nou net de burgers zijn die zij nodig hebben om aan de macht te blijven. De burgers ook die hangen aan verworven rechten, maar Brussel ervaren als een bedreiging.

Intussen rammelt de Russische president Poetin aan de poort. Wie op 9 mei de Russische overwinningsparade in Moskou heeft gezien, kan zich geen illusies maken. Rusland is een machtige staat met een machtig leger en machtige wapens. Het Rusland van Poetin is een directe bedreiging voor de Europese Unie als een democratisch eenheidsideaal, als krachtbron van de economie.

De NAVO, het militaire bondgenootschap met de Verenigde Staten, blijft een belangrijke troef. Maar de VS vindt allang dat Europa een grotere bijdrage moet leveren en in eerste instantie de eigen zaakjes moet opknappen. Het is niet anders. De EU heeft een leger nodig, en dat gaat meer dan veel, heel veel geld kosten. Zonder enig gevoel van saamhorigheid, de bewustwording van gedeelde belangen, de totstandkoming van een politieke unie lijkt het een onmogelijke opdracht.

Maar het gaat zoals het gaat. Een Verenigde Staten van Europa is uit zicht. Te hard slaan de nationale regeringen op nationalistische trommels. Zo hard dat binnen de lidstaten oude dromen herleven. Vlaanderen heeft al het voorbeeld gegeven. Schotten en Catalanen kunnen niet wachten. Als de dood zijn de oude, vertrouwde nationale staten. Toch ligt juist daar de enige kans, wil de Europese Unie in enigerlei vorm overleven. Wie niet mee wil, valt maar af. Wie niet mee kan, moet zijn best doen, toe te treden. De eurozone is een farce, in die zin dat zij in dubbele zin een splijtzwam is. Namelijk tussen staten onderling en tussen de staten en Brussel. Bovendien schrikt zij kiezers af.

Hoe mooi zou het dan ook niet zijn, een Europa bestaande uit eenheden waarin mensen zich thuis voelen, die groot genoeg zijn om zichzelf te besturen, elkaar in evenwicht houden en toch eenheid vormen. Beieren, Nordrhein-Westfalen, Baskenland, Lombardije, Schotland, Cataloniё zouden zomaar lidstaten kunnen zijn.

Brussel laat het gebeuren. De lidstaten zullen zich met alle middelen verzetten, maar in het Verenigd Koninkrijk is het onomkeerbare al gebeurd. Vijf miljoen kiezers hebben lak aan nr. 10 Downing Street. Zij luisteren niet meer. Met harde hand zal de Britse Tory-regering de Schotse nationalisten willen breken, maar zo gemakkelijk gaat dat niet meer in 2015, laat staan in 2016. Wie weet, sluiten de Schotse nationalisten, Labour , de Sociaal Democraten, de slachtoffers van de bezuinigingen en de voorstanders van een Brexit wel een monsterverbond.

En laten we eerlijk zijn, een middelgroot land als Nederland heeft veel te winnen bij een ontwikkeling in die zien. Zelfs zouden kiezers wel eens enthousiast kunnen worden.

Written by sjonkritmeester

May 11, 2015 at 4:19 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , , ,