sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘Navo

DERK SAUER HOUDT VAN RUSLAND

leave a comment »

Hij mag een succesvol ondernemer zijn, is groot geworden als uitgever van bladen. Is lid van de SP bovendien. Werkt en woont in Rusland waar hij de overgang heeft meegemaakt van dictatuur naar iets van democratie en weer terug.

Hoe het zij, zondagavond mocht Derk Sauer bij Nieuwsuur voor de zoveelste keer zijn mening geven over de relatie tussen het Westen en Rusland. Dit, naar aanleiding van de NAVO-vergadering in Warschau en de bevestiging van het besluit om een 4000 man sterke flitsmacht in Oost-Europa te stationeren.

Verbazingwekkend blijft het om een man als Derk Sauer in dit verband steeds weer zijn liefde te horen verklaren over zijn Rusland, “dat een geweldig land is, bewoond door geweldig warme mensen. Dat sommigen het gevaar Poetin overdrijven. Het Westen ook fouten maakt en er historische verklaringen zijn”.

Objectief gezien, is er geen woord van gelogen. Toch maakt een cynische gedachte zich van mij meester. Want heeft Derk Sauer geen grote belangen in Rusland?
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

July 12, 2016 at 12:06 am

Posted in Column

Tagged with , , ,

HA, POETIN WAARSCHUWT WEER

leave a comment »

Ha, daar is de oude vijand Rusland weer. Na de recente NAVO-oefeningen en aan de vooravond van de ondertekening van het akkoord over de legering van een flitsmacht in Polen en de Baltische landen waarschuwt Vladimir Poetin het Westen voor de laatste keer.

“Want”, aldus de president-dictator, “het Russische volk accepteert niet dat het Westen steeds verder onze kant oprukt”. Geen misverstand, Poetin gelooft in zijn eigen leugens en droomt van grote rijken. Geweld en onderdrukking zijn vaste werktuigen.

Vladimir Poetin is een dictator die geen middel schuwt, maar ook wel een beetje onze dictator. We kennen hem, kunnen ons voorbereiden. In elk geval betrap ik me er in deze duistere tijden van zinloze massamoorden op dat heel stiekem een ietwat geruststellende gedachte te vinden.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

July 6, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , ,

HET IS ALLEMAAL VAST WAAR

leave a comment »

Helemaal begrijpen doe ik ze nooit, de correspondenten, schrijvers, experts, een verdwaalde zakenman die vaak jarenlang in Rusland verblijven. Een enkeling heeft er zelfs een huis laten bouwen, is getrouwd en werkelijk dol veel van het land en de mensen gaan houden.

Luister naar Peter Waterdrinker, David Jan Godfroid, Wierd Duk, Peter d’Hamecourt. Nee, ze zijn niet blind voor de fouten van de Russen, ze onderkennen de corruptie en de autoritaire regeringsstijl van het Poetinregime. Maar voortdurend heb ik het gevoel dat de waarheid in het midden ligt.

Dat Karel van het Reve tot heel andere conclusies kwam. Nou ja, het was de Koude Oorlog, het ging over het communisme. Maar wij zouden op z’n minst moeten inzien dat het optreden van Poetin een reactie is op een periode van zwakte na de ineenstorting van het Sovjetimperium. Een periode waarvan het Westen op ontoelaatbare wijze misbruik van heeft gemaakt door Oost-Europa bij de NAVO te betrekken en Russische gevoeligheden volstrekt te negeren, bijvoorbeeld wat betreft De Krim of Oekraїne.

Het is allemaal vast waar. Aan de toekomst voorspellen, waag ik me niet. Zelfs laat ik de vraag waarom Rusland recht op invloedssferen heeft, maar even in het midden. Punt is dat van een dictator die zich omringt door een kleine kliek, die zijn politieke vrienden miljarden toeschuift, buurlanden binnenvalt, tegenstanders van het leven berooft, toch echt weinig goeds valt te verwachten.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 18, 2016 at 12:10 am

ÉÉN PLUS ÉÉN IS TWEE

leave a comment »

Het Rusland van Vladimir Poetin en het Turkije Tayyip Erdogan streven allebei naar wereldmacht. Syriё is het strijdtoneel. De beide dictators zijn elkaars rivalen, en kijken niet op een paar doden meer of minder. Russische vliegtuigen schonden het Turkse luchtruim. Toen schoten de Turken er één neer.

Op bezoek in Istanboel provoceerde een Russische voetballer het publiek met een Poetinshirt. Gisteren kwamen tenminste 28 Turkse militairen om bij een bomaanslag in Ankara. De daders zijn bekend. “De Koerden natuurlijk”.

Immers, Erdogan wil ten koste van alles voorkomen dat er een onafhankelijk Koerdistan ontstaat in wat nu nog Syriё heet. Turkije is NAVO-lid, een bondgenoot dus van het Westen, lees: Amerika. Hetzelfde Westen dat de Koerden als een nuttige partner beschouwt in de strijd tegen de Islamitische Staat en het regime van Bashar al-Assad.

Collega Vladimir Poetin heeft vele bewonderaars. Die loven met name Poetins doelgerichtheid en strategische meesterzetten, gericht tegen de Amerikaanse suprematie. De Krim, Oekraїne en Syriё zouden bewijzen zijn.

Meesterstrateeg of niet, vaststaat dat Poetin er veel, zo niet alles, voor over heeft de westelijke bondgenoten uit elkaar te spelen. Een breuk tussen Turkije en de VS zou een enorme klap zijn voor de NAVO. Één plus één is twee. In elk geval mag het niemand verbazen als de machtigste man van Rusland meer weet van de bomaanslag in Ankara.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

February 18, 2016 at 12:10 am

Posted in Column

Tagged with , , , ,

‘CUBA 1962’ IS AKELIG DICHTBIJ

leave a comment »

Cuba, oktober 1962. Hoogtepunt van de Koude Oorlog. Dertien dagen hield de wereld de adem in. De spanning tussen de grootmachten Verenigde Staten en de Sovjetunie was zo hoog opgelopen dat het wel tot een uitbarsting moest komen. Toen keerden de Sovjetschepen om. Een kernoorlog was voorkomen. Geen Russische raketten kwamen er op Cuba.

Het Westen heeft gewonnen, was de gedachte in onze kringen. De foto’s van de kerende schepen spraken duidelijke taal. Zo treed je de Russen tegemoet. Niet bang wezen. Je kracht tonen. Dan geven ze wel toe. Dat de Amerikanen op hun beurt de raketinstallaties in Turkije ontmantelden kwam pas later naar buiten, is hooguit voer voor tactische fijnproevers.

Oost en West beseften dat de wereld aan een catastrofe was ontsnapt. De hotline, een directe verbinding tussen Washington en Moskou werd ingesteld. Er waren nog vele crises. De Praagse Lente, de inval in Afghanistan, de SS-raketten. De dreiging van een kernoorlog was een kenmerk van de Koude Oorlog. Maar nooit leek het gevaar op de totale vernietiging zo dichtbij als in oktober 1962.

Twintig jaar geleden nog maar, maakte de Amerikaanse hoogleraar Francis Fukuyama furore met ‘Het Einde van de Geschiedenis’. De grote tegenstellingen waren voorbij. Het liberaalkapitalisme had gewonnen. De democratie vierde triomfen. Overal in de wereld stonden rijen trotse mensen urenlang om hun stem uit te brengen. De Muur was gevallen, de communistische dictatuur ingestort.

Maar het feest is over. Fukuyama heeft zijn excuus aangeboden omdat hij zich vergist heeft. Anno 2015 is de wereld zoveel gecompliceerder en gevaarlijker nog. De radicale islam heeft geen kernwapens maar de dreiging die ervan uitgaat, is er niet minder om.

Uit de resten van het Sovjetimperium herrees zowaar een nieuw Rusland. Niet in staat om het verlies aan macht om te zetten in een constructieve politiek, klampen Poetin en zijn regeringskliek zich vast aan oude dromen en levenssferen, er rotsvast van overtuigd dat alleen keiharde machtspolitiek uitkomst kan bieden, naar binnen en naar buiten toe. Buurlanden zijn al hun plaats gewezen, elke oppositie wordt de kop ingedrukt. Het eiland de Krim is geannexeerd, een oorlog begonnen in Oekraїne.

Maar dat neemt niet weg dat het land van Poetin te klein, te arm, te achterlijk om zich te meten met de grootheden, Verenigde Staten en China. Wel zijn er opties om bressen te slaan in de verdediging van de vijand. Van het Westen, de NAVO, de Verenigde Staten van Amerika, de Europese Unie. Poetin kent de zwaktes. Poetin weet dat Europa verdeeld is, en zijn leger heeft afgedankt. Weet dat de Verenigde Staten zijn buik vol heeft van oorlogen die het toch niet winnen kan. Dat de chaos van het Midden-Oosten kansen biedt, hoef je een voormalig geheim agent niet te vertellen, en net zo min dat je met bluffen en dreigen een eind komen kan.

Op naar het Midden-Oosten, nu, de Syrische burgeroorlog. De hemel weet wat Poetin en zijn minister van buitenlandse zaken, Sergei Lavrov, bekokstoofd hebben om het sji’itische regime van Bashar al-Assad in Damascus te redden. Maar zoveel is zeker, de samenwerking tussen Rusland, Iran, Hezbollah en Assad betekent groot gevaar voor het Westen, de olievoorziening. Voor de min of meer gematigde oppositie, voor Israёl, voor de wereldvrede.

Tegelijk is het een politiek van bluf. Misschien lukt het Poetin om Bashar al Assad overeind te houden, de Russische positie uit te bouwen en de Islamitische Staat in toom te houden. Maar niets gaat voor niets.. Ook Russische soldaten zullen het te leven laten. Er kunnen aanslagen volgen. Het de Russische schatkist in elk geval miljarden Poetin en zijn kliek roebels kosten.

Nooit is er een moment van rust. Op elk moment, op elke plaats kan iedereen toeslaan. De Poetins van deze wereld kunnen niet ophouden. Ze moeten de sterkste zijn. Een enkele overwinning is niet genoeg, er moet een tweede volgen. De vijand moet vernederd worden. Alleen als die vijand eensgezind en krachtig is, zal de Russische leider wellicht inbinden. Maar hij moet wel overtuigd worden. Alleen daarom al is een herhaling van ‘Cuba 1962’ akelig dichtbij.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

October 5, 2015 at 3:18 pm

OEKRAΪNE IS NOG ALTIJD TESTCASE

leave a comment »

De kernvraag voor Europa, voor Nederland, voor Tietjerksteradeel is, wat het anno 2015 over heeft voor democratie, vrijheid, de onafhankelijke rechtsstaat? Voor de open samenleving die zij garanderen? Oekraїne is nog altijd een testcase. Maar er is meer aan de hand. De dreiging komt ook van binnenuit. De kans is in elk geval groot dat het te laat is voor actie zodra het Rusland van Poetin besluit toe te slaan in de Baltische landen.

In Minsk hebben de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande namens het Westen een wapenstilstand uit het vuur gesleept. Meer was niet mogelijk, want het Westen wil niet vechten. Niet voor Oekraїne in elk geval. Het weekblad Der Spiegel verwoordt de stemming aldus: “Het Westen moet leren in het brein van Poetin te kijken. Hem begrijpen, is de enige manier om tot een modus vivendi te komen. Dus moet het erkennen dat de Russische president niet uit is op expansie, op verovering van gebied, maar handelt omdat hij zich bedreigd voelt. Wapens leveren aan Oekraїne is uit den boze. Economische hulp is het enige dat telt, en verder moet het land neutraal zijn, beloven nooit toe te treden tot de EU, laat staan de NAVO”.

Ook oud-minister van buitenlandse zaken, dr. Ben Bot hecht aan de neutraliteitsgedachte. Ruslandkenner en correspondent van De Persdienst, Wierd Duk, meent dat het Westen een strategie nodig heeft. De rode lijn is dat hetzelfde Westen domme politiek heeft bedreven. Dat met name de aanwezigheid van vooraanstaande Europese politici als de Belgische oudpremier Verhofstadt en de Hans van Balen van de VVD op het Majdanplein in Kiev Poetin heeft gesterkt in de gedachte dat hij een eind moet maken aan de westerse expansiezucht.

De analyses mogen hun waarde hebben, al is het maar omdat de Russische president en zijn coterie er na het akkoord van Minsk in het Kremlin een stevige slok op gedronken hebben. De man en zijn politiek begrijpen, kan geen kwaad. Het mag er nooit toe leiden dat je door de knieёn gaat, je partner dwingt zijn handtekening bij het kruisje te zetten, ook al schrijft Der Spiegel: “Heel verstandig. Immers, Oekraїne heeft de strijd verloren, en zo voorkom je tenminste de oorlog en alle ellende die daarbij hoort”.

Helaas, het Minsk-akkoord ademt vooral machteloosheid, capitulatie in een situatie die verdacht veel weg heeft van 1938. Ook het Duitsland van Hitler voelde zich bedreigd. Meende zijn burgers te moeten beschermen. Stookte onrust. De wereld herinnert zich het Verdrag van München, vrede in ruil voor Sudetenland.

“Verbied vergelijkingen met de jaren 1930”. In ‘Poetin, straatvechter die de wereldorde bedreigt’, weet Wierd Duk al dat de Russische president uit is op herstel van een Groot-Russische Rijk. Maar je hoeft geen boek gelezen te hebben om te zien dat Poetins separatisten bestaan uit tuig, boeven, schurken. Dat hun leger alleen maar kan functioneren dankzij Russisch materiaal en in Rusland opgeleide mensen die dat materiaal bedienen kunnen.

Het Westen heeft na 1990 grote fouten gemaakt. De grootste was om na de instorting van de Sovjet Unie de wederopbouw in handen te geven van geharde kapitalisten die geen zier gaven om de opbouw van een democratische rechtsstaat, met als gevolg dat een levensgevaarlijke vijand zich heeft gemeld, een vijand die geweld gebruikt. Het laat onverlet dat de resultaten van eigen makelij zijn. Poetin, oligarchen, corruptie, dictatuur, repressie, invloedssferen zijn Russisch.

Om Oekraїne gaat het Westen niet vechten, is de boodschap van Minsk. Dus is Oekraїne voor Rusland. Want, aldus de logica van Poetin, wie meent dat het grensland recht heeft op democratie, vrijheid en een onafhankelijke rechtsstaat. Wie meent dat zo’n land aanspraak kan maken op zelfbeschikking, snapt niet hoe de echte wereld in elkaar zit.

Het lot van Oekraїne lijkt daarmee wel zo’n beetje beslecht. Misschien is een deling nog mogelijk. Tot Kiev oprukken, overweegt de Russische president zeker. Ook zal hij de weerbaarheid van de Baltische landen willen doorprikken. Intussen gaan in de Verenigde Staten meer en meer stemmen om hem een halt toe te roepen. Maar Poetin zou Poetin niet zijn als hij zijn zegeningen zal tellen. Hij is nog lang niet klaar.

Opties genoeg, en de ruimte voor Rusland wordt almaar groter naarmate de tijd verstrijkt. Immers, wat kan er allemaal niet gebeuren zolang het Westen, Europa, Nederland, Tietjerksteradeel weigeren Poetin duidelijk te maken dat zij bereid zijn te vechten voor de democratische rechtsstaat? Hongarije weet de Russische president al aan zijn zijde. In Frankrijk is het Nationaal Front een potentiёle bondgenoot. De Grieken zouden hem welgezind zijn. Hoe het zij, het moment nadert dat het Westen maar één keus heeft: Óf de NAVO inschakelen, óf de volledige overgave.

Written by sjonkritmeester

February 16, 2015 at 5:11 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , , ,

EEN PLAN, NU AL GEDOEMD

leave a comment »

Ik moest het even laten bezinken. Maar het NRC Handelsblad meldt het toch echt: ‘De plaatsvervangend chef Alexander Vershbow maakt bekend dat de NAVO het plan heeft om in Georgiё een nieuw trainingscentrum op te richten dat in 2017 gerealiseerd moet zijn’.

Nee, dat betekent niet dat het NAVO-lidmaatschap van Georgiё aanstaande is. Hooguit is het een stap in die richting. Desondanks zou het mij niet verbazen als het Rusland van Poetin er een regelrechte oorlogsverklaring in ziet. Een aantasting van de Russische invloedssfeer.

Dus, denk ik maar, is de kans levensgroot dat president Poetin de Georgische regering gelast haar handtekening in trekken. Zo niet, zal hij zijn troepen wel eens opdracht kunnen geven naar Tbilisi op te rukken. Naar alle waarschijnlijkheid kan Poetin dat ongestraft doen. Immers, als de NAVO niet van zins is Oekraїne bij te staan, hoeft Georgiё al helemaal nergens op te rekenen.

Ik wil maar zeggen, het NAVO-plan lijkt mij nu al gedoemd.

Written by sjonkritmeester

January 31, 2015 at 12:20 am

Posted in Column

Tagged with , , ,