sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘Palestijnen

HET GAAT NIET OM CENSUUR

leave a comment »

Pleegde het NRC Handelsblad censuur door een cartoon Ruben L. Oppenheimer bij een dankbrief van de Belgisch-Libanese activist Abou Jahjah te verwijderen zoals critici de krant verwijten? Zoals zo vaak is het de verkeerde vraag die daders van het vermeende misdrijf een uitweg biedt.

Want het gaat niet om censuur. Het gaat om, zoals de Krant met een Mening al schreef, de keuze.
“Het was een schandalige cartoon”, stelt de historicus Han van der Horst op de site Joop.nl. Van der Horst is niet per se anti-Israёl of pro-Jahjah. Misschien heeft hij gelijk. Misschien ook niet.

Het punt is, dat het NRC Handelsblad heeft gekozen voor de Palestijnen. De opstelling van hoofdredacteur Peter Vandermeersch spreekt voor zich. Hoogstpersoonlijk heeft hij Abou Jahjah een podium gegeven. Hoogstpersoonlijk maakte hij diens critici verdacht.

De krant volgt de hoofdredacteur daar blijkbaar in, en vergeet voor het gemak dat er ook voor het Israёlisch-Palestijnse conflict andere oplossingen zijn dan een politiek van haat zaaien, geweld en slachtofferschap.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

August 11, 2016 at 12:25 am

Posted in Column

Tagged with , ,

DE NRC HEEFT ZICH VRIJGEMAAKT

leave a comment »

Het is lang geleden dat het NRC Handelsblad schuldbewust alles goed praatte wat Israёl betrof en er tegelijk op meesterlijke wijze in slaagde de Palestijnen in een kwaad daglicht te plaatsen, daarbij gretig gebruikmakend van de Holocaust.

Maar zowaar, de tijden zijn veranderd. De kwaliteitskrant heeft zich vrijgemaakt. Dus opende het NRC op 4 mei 2015 met een vernietigend rapport over het optreden van het Israёlische leger, plaatste het onlangs een antisemitisch schotschrift van de schrijver Ilja Pfeijffer en kiest de hoofdredacteur openlijk partij tegen de Joodse pro-Israёlische schrijver Leon de Winter.

Ook hecht het NRC Handelsblad eraan om na elke aanslag het verslag te eindigen met het aantal doden aan Israёlische en Palestijnse zijde. Dus, als een Palestijn een woning in Hebron insluipt en een 13-jarig meisje vermoordt, eindigt de verslaggever aldus:

In de afgelopen acht maanden hebben Palestijnen 33 Israëliërs en twee Amerikanen gedood, de meesten bij aanvallen met messen op straat. Israëlische veiligheidstroepen doodden ten minste 198 Palestijnen, van wie 134 volgens Israël terwijl ze een aanval uitvoerden.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

July 2, 2016 at 12:17 am

Posted in Column

Tagged with , ,

ANTISEMIETEN ZIJN BEST WEL SLIM

leave a comment »

Het komt naar boven, als je er niet verdacht op bent in een artikel, of zomaar in een gesprek. Het zijn de keuzes die de kwaliteitskrant maakt of zaken die uit hun verband zijn gerukt en vooroordelen die als feiten worden gepresenteerd. Je proeft het, je voelt het. Maar weten doe je het niet. Het is nogal onbestemd.

Sommigen noemen het antisemitisme. Toch is het niet zo makkelijk om het verschijnsel precies te duiden. Want veel loopt door elkaar heen. Ook in 1980 moesten Amsterdamse synagoges op alles zijn voorbereid. En wat zeggen de cijfers over antisemitische incidenten nu helemaal? “Het aantal is in 2015 gedaald”, meldt het Centrum Informatie Documentatie Israёl. Maar dat is vergelijking met het jaar daarvóór, toen de Gaza-oorlog tot heftige reacties leidden.

Bovendien zijn antisemieten best wel slim, beheersen het communicatiespel wonderwel. Zo hebben ze heel goede Joodse vrienden. Scheldwoorden gebruiken ze niet graag. Opvallend vaak zaten hun (groot)ouders in het verzet. Velen vermommen zich als antizionisten en maken zelfs zichzelf wijs dat zij idealisten zijn.

Maar linksom of rechtsom, het is Israёl waarop zij hun woede richten. De staat die er nooit had mogen zijn, dat relikwie van het westerse imperialisme en racistische instrument van het grootkapitaal dat moordt, plundert, zijn macht misbruikt ten koste van het Palestijnse volk.

Israёl. Wat blijkt, is dat je geen antisemiet hoeft te zijn om kritiek op het beleid te hebben, dat ook Joden misdaden kunnen begaan en de regering-Netanyahu wel erg veel olie op het vuur gooit. De nederzettingenpolitiek is dan maar één voorbeeld, de eis om als de Joodse staat erkenning af te dwingen, een tweede. “Schiet het Israёlische leger niet te makkelijk”, “Waren de bombardementen in de zomer van 2014 op Gaza toch niet buitenproportioneel”? En: “Hoe zit het nu precies met de rechten van de Arabische Israёliёrs”? zijn gerechtvaardigde vragen.

Laten we het niet over de moslimterreur hebben of over de mensenrechten in de Arabische landen, laat staan dat we de positie van de Joden in die contreien naar voren brengen al is het maar omdat het een hele kunst is om de begrippen Jodenhaat en antizionisme van elkaar te scheiden. Vergeet het cynisme in de politiek.

Al met al heeft 70 jaar polarisatiepolitiek in het Midden-Oosten haar uitwerking niet gemist op de Israёlische bevolking. In de jaren 1990 was er een serieuze vredesbeweging. Intussen zijn de standpunten in het hardste steensoort gegoten. Punt is dat het land zich geen moment van zwakte kan veroorloven.

Het is goed tegen kwaad. Je kan wijzen op VN-resoluties, op de Israёlische verantwoordelijkheid voor de christelijke moordpartijen op Palestijnse vluchtelingen in Sabra en Shatila, op de verschrikkelijke bombardementen in Gaza, 2014. Dan nog rijst de vraag: Waarom Israёl? Waarom niet Saoedie-Arabiё, Iran, Marokko, Rusland, Turkije of China?

Ach, arme. De Britse socialist Kevin Livingstone is al de wc in moeten vluchten. “Want ik een antisemiet? Ik was nota bene met een Joodse vrouw getrouwd. En het is toch gewoon waar dat Hitler met zionisten gepraat heeft over een vertrek van de Joden naar Palestina”?

Lees de weblog van Anja Meulenbelt, lid van de SP en één met de Palestijnen. Nog niet zo lang geleden zat zij in de Eerste Kamer. Haar moeder bracht Joodse kinderen naar onderduikadressen. Dus weet Anja wat fout is, en wat goed. “Wat Israёl doet, is vergelijkbaar met Auschwitz”, schrijft ze.

Holocaustheuger”, scheldt schrijver’dichter Ilja Pfeijffer zijn Joodse collega Leon de Winter uit. En dan is daar natuurlijk oud-premier Andries van Agt. Vijfentachtig is hij alweer. Als kenner van het recht meende hij in 1972 dat 25 jaar cel genoeg was voor drie ter dood veroordeelde oorlogsmisdadigers. Om er na zijn pensionering achter te komen dat hij verblind door de Holocaust en het onrecht, het Joodse volk aangedaan, niet heeft ingezien dat het vertrapte Palestijnse volk de tol heeft moeten betalen.

Als geen andere Nederlander zet Van Agt zich in voor de goede zaak. Steunt Hamas. Schrijft het boek, ‘Een schreeuw om recht’, heeft een website. Wendt al zijn niet geringe invloed aan om het volk ervan te doordringen dat Israёl een fout van de geschiedenis is.

De oud-premier tornt niet aan het bestaansrecht van Israёl zoals dat in VN-resoluties is vastgelegd, binnen de grenzen van 1967. Hij heeft alleen maar eens geopperd dat de Duitsers na 1945 de Joden een eigen staat hadden kunnen aanbieden.

Is Van Agt hiermee een antisemiet? Wat opvalt is dat nogal wat oud-collega’s en ex-diplomaten zijn standpunt delen. De vereniging Een Ander Joods Geluid is tenminste zo radicaal. Ga eens naar de site www. Joop.nl, en geniet. Allemaal opteren ze voor de Nederlandse erkenning van een Palestijnse staat, en wel zo snel mogelijk.

Maar het gaat hier niet om het grote gelijk. Zelfs doet het er niet toe of je nu een antisemiet bent of niet. Het gaat erom dat juist een Van Agt zich moet realiseren wat zijn inbreng doet met mensen die minder onderlegd zijn dan hij, die opgevoed zijn in een sfeer van Jodenhaat of daarvoor gevoelig zijn. Het gaat dus om de nuance, om partijen bij elkaar te brengen, hoe moeilijk dat ook moge zijn.

En nee, de Holocaust is geen excuus. Maar wie dat stuk Joodse geschiedenis negeert, zal nooit een serieuze bijdrage kunnen leveren voor enige oplossing van het Israёlisch/Palestijnse conflict. Eerder is sprake van het tegendeel.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

May 2, 2016 at 1:18 pm

DE PALESTIJNSE STRATEGIE WERKT NIET

leave a comment »

Ze vieren het als een overwinning, de zoveelste van de afgelopen jaren. Want goed nieuws: “De Vrije Universiteit in Amsterdam heeft de promotie van een collegereeks van het CIDI, het Centrum voor Informatie en Documentatie Israёl van haar website geschrapt. Wij blijven vechten voor een academische boycot van Israёlische instellingen. Leve Palestina. Leve de intifada”.

Vierentachtig likes vergezellen het Facebookbericht, d.d. 1 januari 2016 van de beweging SRP, Studenten voor Rechtvaardigheid in Palestina. Vierentachtig likes! Is dat veel? Hoe het zij, de studenten zijn nog lang niet klaar. Ook voelen zij de wind in de rug.

Trots wijst de SRP met name op de recente successen van de anti-Israёlische boycotbeweging, BDS (Boycott, Divestment and Sanctions). Vorige maand nog hebben 200 academici in Zuid-Afrika hun steun betuigd. Meer dan 1000 artiesten hebben beloofd niet meer in Israёl op te treden. Volgens de VN is in 1914 het aantal buitenlandse investeringen in Israёl met 46 procent afgenomen in vergelijking met het jaar daarvoor. Met name de Gaza-oorlog en de boycotacties zouden daaraan debet zijn.

Dat Israёl de wereld het een en ander heeft uit te leggen moge allang duidelijk zijn. Lang niet alle Joden zijn gelukkig met het rechtse beleid van de regering-Netanyahu. Behalve de pro-Palestijnse studenten, zijn ook het bedrijfsleven en de politiek die mening toegedaan. Zo hebben het pensioenfonds PGGM, het waterbedrijf Vitens en Royal Haskoning de banden verbroken met Israёlische partners. De EU heeft de etikettering gelast van producten afkomstig uit de westelijke Jordaanoever.

En dat staat dan nog los van de onophoudelijke steunverklaringen, de ingezonden brieven en emotionele steunbetuigingen van bekende en minder bekende Nederlanders. Oud-premier Dries van Agt die zich na zijn actieve loopbaan met hart en ziel aan het Palestijnse volk verbonden heeft, is maar één voorbeeld. De voormalige topdiplomaat dr. N. van Dam is een goede tweede. Vergeet Anja Meulenbelt niet, de onvermoeibare strijdster vanaf bijna het eerste uur.

‘Leve de intifada’, ondertekent de SRP haar Nieuwjaarsbericht. Toch kunnen de studenten er niet omheen dat Palestijnen zich de afgelopen 70 jaar vele keren in de voet hebben geschoten, daarbij geholpen door de Arabieren en moslims voor wie de Israёlische-Palestijnse zaak de bron is van alle ellende in het Midden-Oosten.

Dat begon al in 1947 met het Arabische veto tegen het VN-verdelingsplan voor het oude Britse mandaatgebied Palestina. Het vasthouden aan de eis tot terugkeer van alle vluchtelingen, werkt evenmin mee om serieuze concessies af te dwingen. Immers, die eis betekent het einde van de zionistische staat. Dr. Van Dam, bewogen studenten, westerse politici en bedrijven mogen die constatering negeren, Israёl kan zich dat niet veroorloven.

‘Leve de intifada’. Consequent zet de SRP Israёlische moorden, dictatuur, racisme, discriminatie agressie, oorlogsmisdaden en overreacties af tegen de acties als gevolg van gerechtvaardigde woede van het onderdrukte Palestijnse volk.

In deze tijd van aandacht voor vluchtelingen, Syriё, aanslagen en Louis van Gaal zullen sommigen er vrede mee hebben dat de duidingen over de Israёlische-Palestijnse kwestie wat op de achtergrond lijken geraakt. Niettemin doet de Amerikaanse expert Grant Rumley een poging in de decemberuitgave van Foreign Affairs.

Rumley ontwaart een politieke crisis binnen het rechtsgebied van de Palestijnse Autoriteit. Waar de 82-jarige leider Mahmoed Abbas, weigert mee te werken aan een voorstel om een opvolger aan te wijzen. In plaats daarvan laat hij critici van de heersende El Fatah-partij vervolgen en opsluiten, met als gevolg dat Abbas’ tegenstanders, onder wie de hervormingsgezinde ex-premier Salam Fayyad en Hamas, een soort van monsterverbond hebben gesloten.

De intifada kan volgens Rumley wel eens direct verband houden met de machtsstrijd waarbij bedacht moet worden dat Hamas een serieuze bedreiging voor El Fatah is. Immers, het is een goed politiek gebruik om in tijden van grote interne moeilijkheden de aandacht wat af te leiden. En wat is er gemakkelijker dan Palestijnse burgers hun woede te laten koelen op de gehate bezetter?

Mooi meegenomen is dat extremistische Joden zich evenmin onbetuigd laten en het voor de Likoedregering van premier Benjamin Netanyahu steeds moeilijker wordt die geest terug in de fles te krijgen. Dries van Agt, Koos van Dam, Anja Meulenbelt en vele anderen zijn verstandig genoeg om niet op te roepen tot geweld.

Het ‘Leve de intifada’ van de SRP duidt er op z’n minst op dat ook zij weinig moeite hebben met bloedige steekpartijen, moorden op ongewapende burgers, onder wie kinderen en ouderen. Zoals zij eerder ook gijzelingen, vliegtuigkapingen, raketbeschietingen, bomaanslagen, overvallen consequent zetten tegenover het veel grotere kwaad van een roversstaat. Daarmee voorbijgaand aan het feit dat 70, zo geen 100 jaar Palestijnse strijd direct voortvloeit uit een strategie die aantoonbaar niet werkt.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

January 4, 2016 at 8:34 pm

TWEE HEREN TREKKEN ZICH TERUG

leave a comment »

Hij had zich nog zo voorgenomen om een tijdje in Israёl te gaan wonen. Om te praten met alle partijen, met gematigde en radicale Joden en Palestijnen, het land te leren kennen, en daar een mooie reportage van te maken.
“Maar nee”, vertelde Adriaan van Dis in ‘Pauw, Vijf jaar later’, “mij is gebleken dat de standpunten als het ware zijn ingebeiteld. Ik voel er niet voor daar tussenin te zitten. Voor je het weet ben ik een antisemiet. Daarom heb ik me teruggetrokken. Ik wil niet meer, ben op een leeftijd gekomen dat ik alleen maar doe waar ik zin in heb”.

“Een gemiste kans”, reageerde Max van Weezel in het Mediaforum, NPO 1. Volgens de journalist is het juist een uitdaging om die verharding boven tafel te krijgen. Maar gesprekspartner Arno Kantelberg, hoofdredacteur van het blad Esquire, was er net als de schrijver klaar mee. “Ik begrijp Van Dis wel. “Eerlijk gezegd, word ik wat moe van steeds weer dezelfde discussie over een schier onoplosbaar conflict. Wat dat betreft, heeft de vluchtelingenkwestie nog iets goed gebracht. Even geen Israёlisch-Palestijns conflict. Even rust”.

Zo op het oog hebben de enigszins bedaagde schrijver Adriaan van Dis en de meer eigentijdse journalist Arno Kantelberg weinig gemeen. Behalve, dat beide heren er waarde aan hechten netjes gekleed en goed verzorgd door het leven te gaan, bovendien in staat zijn hun mening op een verantwoorde wijze te ventileren. Van Dis en Kantelberg: twee beschaafde Nederlanders dus.

Misschien hebben de heren een punt. Immers, ze weten het niet meer en hebben het idee dat zelfs hun mening er niet toe doet. Van de andere kant zouden ze toch ook moeten beseffen dat de radicale, onverzoenlijke krachten nog meer de overhand krijgen als de gematigden, de overbruggers, de zoekers naar de nuance en oplossingen zich uit het debat terugtrekken.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

December 30, 2015 at 12:34 am

ISRAËL IS IN 2015 EEN LAND, VER WEG

leave a comment »

De geleerden zijn het er niet over eens of 12 miljoen Nederlanders besmet waren geraakt door een onbedwingbaar, vreselijk schuldgevoel of door de behoefte om zich twintig jaar na de Tweede Wereldoorlog alsnog bij het verzet aan te sluiten. Feit is dat het Nederland van de jaren 1960 en 1970 massaal Israёl steunde, zich zelfs vereenzelvigde met de Joodse staat die was omringd door louter vijanden.

Een beetje plotseling was de liefde wel. De Leidse hoogleraar prof. dr. Bart van der Boom mag beweren dat onverschilligheid niet de oorzaak was, de realiteit is dat voor Joden Nederland in de Tweede Wereldoorlog nog onveiliger was dan andere Weste-Europese landen. Van de 120.000 Joden zijn er meer dan 100.000 nooit teruggekomen uit de concentratiekampen. Nederlandse ambtenaren waren verantwoordelijk voor het registratiesysteem. Nederlandse machinisten reden de treinen naar Westerbork. Nederlandse politiemannen haalden Joden op, Nederlanders trokken in de leeggekomen huizen.

Waarbij komt dat de Joden die de oorlog hebben overleefd,hun terugkeer in de maatschappij nu niet direct als hartelijk ervoeren. Afstandelijk lijkt een goede benaming voor de opstelling van de Nederlandse regering richting de op 14 mei 1948 opgerichte staat Israёl, en dat had dan weer iets te maken met het gegeven dat de overgrote meerderheid van de kolonie Nederlands-Indiё moslim was.

Toen veranderde alles in de jaren 1960. Als een bom sloegen ze in, de televisie-optredens over ‘De Bezetting’ van dr. Loe de Jong. Prof. dr. Pressers boek, ‘De Ondergang’ dat met name de administratieve martelgang beschreef die de Nederlandse Joden linea recta de dood indreef. En het verslag dat Harry Mulisch deed over het proces Eichmann, De zaak 40/61.

Echte vrienden waren Nederland en Israёl. Groot was hier de bewondering voor de jonge moderne staat. Jongeren werkten in kibboetsen. Docenten geschiedenis leerden de leerlingen over overeenkomsten tussen het volk Israёls en de calvinistische Republiek der Nederlanden. Op het bureau van PvdA-premier Joop den Uyl stond een portret van collega Golda Meir. En natuurlijk waren we vóór Israёl tijdens de Juni-oorlog in 1967. Beschouwden we de Palestijnen als terroristen toen die vijf jaar later het Olympische dorp in München binnenvielen en elf Israёli’s te pakken namen.

Waarop de bange vraag opdoemt, wat speelt hier? Wie terugkijkt, zal het in elk geval nauwelijks bevatten. Nee, niet iedereen is van zijn geloof afgevallen. In Nederland wonen nog altijd 40.000 Joden. Stiekem kan Israёl rekenen op de steun van een kleine meerderheid. Maar anno 2015 is van enige sympathie, betrokkenheid, laat staan solidariteit weinig te merken. Wij volgen het Europese patroon, hebben de twee statenoplossing heilig verklaard en zijn op z’n best welwillend neutraal. Tegelijk krijgt het beeld de overhand van een tegenstelling tussen een oppermachtige, ultramoderne tot de tanden toe gewapende staat die zich aan wet noch gebod houdt contra machteloze mensen die van huis en haard verdreven zijn en niets dan messen en een paar bommen heeft om hun begrijpelijke woede te koelen.

Weg is de oorlog. De Holocaust is een verhaal geworden, terwijl Nederland inmiddels een miljoen moslims rijk is die bijna unaniem voor de Palestijnen en anti-Israёl zijn. Geert Wilders verhaalt trots over een Joods-christelijke traditie. In de dagelijkse praktijk is Jood al gauw een scheldwoord. Synagogen en scholen moeten bewaakt worden. Met een keppeltje òp door Amsterdam lopen, is niet aanbevelenswaardig.

Ook het hard rechtse beleid van de regering-Netanyahu werkt niet mee. De Anja Meulenbelts en Dries van Agts slagen er steeds beter in hun beeld over Israёl over te dragen, zijnde een racistische apartheidsstaat die de oorspronkelijke bevolking onderdrukt, heeft vermoord of tot vluchteling heeft gemaakt. We begrijpen eigenlijk niets van de orthodoxe kolonisten die op Bijbelse gronden de moeilijkst verdedigbare plekken opkopen. Gaza is een grote gevangenis, en de Joden hebben niets te zoeken op de westelijke Jordaanoever. Dus waarom zouden we het niet al Palestina noemen?

Al met al is Israёl een ver land geworden. De enige overeenkomst met de jaren 1960 is dat gevoelens, emoties de verhoudingen tussen Nederland en de Joodse staat bepalen. Geen toeval dus dat de gemoederen elke keer weer zo hoog oplopen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

December 7, 2015 at 7:42 pm

SOMS GAAT ER WEL EENS WAT MIS

leave a comment »

Nieuws is het blijkbaar niet. Maar sinds oktober gaat er geen dag voorbij of er vinden in Israёl aanslagen plaats. Geen Jood kan zich veilig wanen of hij zich nu op de westelijke Jordaanoever bevindt, in Tel Aviv, Haifa of Jeruzalem. Op elk moment kan hij in een Palestijns mes lopen.

Twintig Israёli’s zijn inmiddels omgekomen. Maar ook de aanvallers maken weinig kans. Negentig messtekers zijn gedood. Soms gaat er wel eens wat mis. Gisteren, bijvoorbeeld, verwondden twee tienermeisjes een voorbijganger met een schaar. Het slachtoffer bleek een Palestijn te zijn.

Wat is de zin? Ach, het doel is duidelijk. Angst creёren. Israёl op de knieёn krijgen. De wereld voor de Palestijnse zaak winnen.
http://www.krantmeteenmening.nl

Written by sjonkritmeester

November 24, 2015 at 12:10 am