sjonkritmeesterjournalist

Ik duid de politiek in Nederland, Europa, VS en M.O.

Posts Tagged ‘Syriza

OOK HIER TRILT EN BEEFT HET

leave a comment »

Over drie maanden weten we meer. Over een jaar zal het al wel duidelijk zijn. Intussen zijn de voortekenen nauwelijks mis te verstaan. Een politieke aardverschuiving kondigt zich aan. Noem het een revolutie, een niet te stoppen lawine die de gevestigde elite weg zal vagen. Zij komt van links en rechts. Zij komt van alle kanten, en de woede richt zich op de graaiers, de bankiers, de grootverdieners, de kosmopolieten, de woonpaleizen en prestigeobjecten.

“Niets aan de hand”, meent de gevestigde elite in democratisch-kapitalistische Westen, in Europa, de VS, in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Spanje, Belgiё. Dus halen de CEO’s doodgemoedereerd hun miljoenen binnen. Zet neoliberaal Europa het bezuinigingsprogramma door terwijl de lidstaten elkaar verscheuren vanwege de vluchtelingen. Zijn politici vooral geobsedeerd door opiniepeilingen, terwijl en lijkt is sportief Nederland van slag, nu de Hollandse voetbalschool zijn deuren moet sluiten.

Intussen heeft Syriza opnieuw de verkiezingen gewonnen. Premier Alexis Tsipras moet de bezuinigingen uitvoeren. Zoveel is wel duidelijk dat Europa in hem een taaie tegenstander weet. Een tegenstander die meer steun heeft dan de harde bezuinigers lief is. Want heeft president Hollande van Frankrijk een Grexit niet voorkomen?

Ook Spanje staat voor grote politieke veranderingen. De rechtsconservatieve regeringspartij Partido Popular moet bij de parlementsverkiezingen eind dit jaar opboksen tegen de socialistische PSOE en de antibezuinigingspartij Podemos van Pablo Iglesias.

Intussen loopt de provincie Cataloniё zich warm voor een machtsstrijd met Madrid. Zondag 27 september vinden verkiezingen plaats, en als de uitslag het toelaat, willen de favoriete separatisten van president Artur Mas binnen twee jaar een referendum voor afscheiding uitschrijven.

Sinds het verloren referendum voor afscheiding van het Verenigd Koninkrijk is de populariteit van de Schotse Nationale Partij alleen maar toegenomen zoals bleek tijdens de parlementsverkiezingen van 7 mei. Ook de verkiezing van de radicaal Jeremy Cobdyn tot leider van de Labourpartij is een teken aan de wand. Critici voorzien het einde van de socialisten. Premier David Cameron en zijn voorganger Tony Blair zijn één in hun kritiek. Op zich is de kritiek niet zo verrassend. Het is de heftigheid die treft en aantoont dat de gevestigde elite het meent als zij wijst op het grote gevaar dat Cobdyn heet.

Vergeet trouwens de nationalistischpopulistische en Europese protestpartijen niet. Veel potten kunnen het Franse Front National, de Britse UKIP, de Duitse AfD, Lega Nord en de FPÖ nog niet breken, hun aanwezigheid is niet meer weg te denken, en het moge duidelijk zijn dat grote aantallen kiezers een stem overwegen als er maar iets hoeft mis te gaan. De vluchtelingenstroom dreigt de autoriteiten over het hoofd te groeien. “Wir schaffen es”, bezweert bondskanselier Angela Merkel. Maar te velen doen er alles aan om juist dat te voorkomen.

Ook in Nederland trilt en beeft het. De PvdA ziet in de vluchtelingen een kans. VVD-fractieleider Halbe Zijlstra had het zo mooi uitgedacht. Ook hìj wil via de Syriёrs scoren. Maar nee, de PVV lopen er volgens de peilingen (www.peil.nl) mee weg.

Vlak de Verenigde Staten niet uit. De verkiezing van Barack Obama tot president in 2008 liep al vooruit op het politieke geweld dat voor ons ligt. Huizenhoge verwachten hadden de kiezers. De wijziging van de gezondheidszorg is een belangrijke voorziening. Wat het atoomakkoord met Iran teweegbrengt, moet de toekomst leren.

Toch was ook de Democraat Obama niet in staat de maatschappij ingrijpend te veranderen. Wel kwam een aantal pijnpunten naar boven dat een oplossing behoeft, en wel zo snel mogelijk. Discriminatie, het immense verschil tussen rijk en arm, privacy, de lage inkomens, de immigratie van latino’s, het wapengebruik, het gevangenissysteem, de politie, het financiёle systeem, bepaalde belangengroepen en nog veel meer misstanden ondermijnen de samenhang van de machtigste staat van de wereld.

Nóg is het te vroeg om de populariteit van de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump naar waarde te schatten. In januari beginnen de voorverkiezingen. Of de 45ste president van de Verenigde Staten een Republikein of een Democraat is, maakt niet uit. In de Verenigde Staten zijn de grenzen van het ongelimiteerde kapitalisme bereikt. Daarop inspelen is een allereerste vereiste. Zo niet, dan zal ook Europa het moeten bezuren.

Written by sjonkritmeester

September 21, 2015 at 7:13 pm

IN BRUSSEL KRUISEN ZE DE VINGERS

leave a comment »

Met het oog op de parlementsverkiezingen van 20 september meldt het persbureau Reuters: ‘De Griekse regeringspartij Syriza van premier Alexis Tsipras kan rekenen op 25 procent van de kiezers tegen 25,3 voor de conservatieve Nieuwe Democraten’.

Tien dagen geleden gaven de peilingen Syriza nog een ruime voorsprong. Premier Alexis Tsipras schreef de verkiezingen uit nadat Europa hem en de Grieken het mes op de keel geeft gezet om een bezuinigingspakket inclusief hervormingen door te drukken. Als hij wint, moet Syriza precies die politiek voeren waartegen de Grieken in opstand waren gekomen, een politiek waarvoor de oude partijen verantwoordelijk zijn, waarvan de Nieuwe Democraten er zeker één is.

Premier Tsipras leek zeker van de overwinning. Intussen zijn de vingers in Brussel, Berlijn en Den Haag gekruist. Misschien bidden Schäuble, Rutte en Dijsselbloem er niet om, door hun hoofden zal de gedachte spoken: “Alsjeblieft, laat het gebeuren. Geef ons Evangelos Meimarakis, of anders oud-premier Antonis Samaras. Dat Syriza en Tsipras verdwijnen mogen, om nooit meer terug te komen”.

Want o, wat hebben ze een hekel aan dat linkse gedoe. Het is een innerlijke weerzin. Hun afkeer van Tsipras en vooral die Varoufakis grenst aan haat. Wat hadden ze die Grieken graag uit de Eurozone gegooid. En kijk nu eens. Nog twee weken zijn er te gaan. De oude vrienden staan al klaar. Als het een beetje meezit, kan Brussel eindelijk weer zaken met Athene doen, zoals vroeger.

Written by sjonkritmeester

September 3, 2015 at 12:45 am

WE NOEMEN HET DEMOCRATIE

leave a comment »

Tweederde van de Tweede Kamer is ronduit tegen. Toch stemde de meerderheid in met het Griekse steunpakket. Geen mens begrijpt het. We noemen het democratie en hopen vurig dat de kiezer op 20 september afrekent met premier Tsipras en Syriza want van links hebben we onze buik meer dan vol.

Teruggeroepen van het reces, maakte de oppositie er trouwens een mooie voorstelling van. De PVV van Geert Wilders diende zijn zoveelste motie van wantrouwen tegen het kabinet-Rutte II in. De houding van het CDA riep de nodige vragen op. Dat fractievoorzitter Buma geen fiducie had in het reddingenpakket en premier Rutte beschuldigde van kiezersbedrog was nauwelijks een verrassing.

Inmiddels is het een cliché, maar daarom niet minder waar. Griekenland is een splijtzwam. De VVD-fractie vergaderde vijf uur over de strategie. Ze was tegen het reddingsplan, bleef tegen, stemde vóór. Redenen waren er in overvloed. Immers, een nee betekende een motie van wantrouwen voor de politiek leider, premier Mark Rutte, het aftreden van het kabinet en grote problemen voor Europa. “Te veel gedoe dus”, aldus woordvoerder Mark Harbers.

Andere partijen hadden het er minder moeilijk mee, al liepen de redenen om tegen het Griekse reddingsplan te stemmen uiteen. Maar Nederland is allesbehalve een uitzondering. De scepsis richting Griekenland is tekenend voor de gevestigde orde van de Eurozone. Eigen schuld, dikke bult. Niks solidariteit. De Grieken moeten bloeden.

Written by sjonkritmeester

August 21, 2015 at 12:01 am

Posted in Column

Tagged with , , , ,

MÉÉR KEYNES, EN SNEL ALSJEBLIEFT

leave a comment »

Premier Alexis Tsipras kan het referendum winnen, de held worden van de linkse Grieken. In een Grexit geloof ik niet. De EU heeft geen keus, zal Griekenland binnenboord moeten zien te houden. Zo niet links-, dan toch rechtsom.

Maar stel dat Syriza verliest. De peilingen houden het in elk geval voor mogelijk. Dan wint het Europa van de begrotingsnormen, van bezuinigingen, van het oplappen van de economie ten koste van de miljoenen die hun baan zijn kwijtgeraakt. Dan heeft de Duitse minister van financiёn Wolfgang Schäuble zich bewezen als de sterke man.

Ja, dus. Het klinkt de Zijlstra’s, de Buma’s, Pechtolds nu al als muziek in de oren. Dat zal ze leren de Syriza-amateurs. Mooi meegenomen is ook dat de Amerikaanse Nobelprijswinnaars en Keynesianen Paul Krugman en Joseph Stiglitz een lesje krijgen met hun dringende advies om nee te stemmen.

Ja, dus. Rondedansjes vinden plaats in Brussel, in Den Haag, in Berlijn natuurlijk. De voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker zoent van pure vreugde Jeroen Dijsselbloem vol op de mond. Waarop het grote spel pas echt begint, en al snel zal blijken dat er voor Europa niets anders opzit dan de opvolgers van Tsipras en Varoufakis verregaand tegemoet te komen. Het IMF-rapport spreekt voor zich: De schulden moeten gesaneerd worden. Meer Keynes. Snel alsjeblieft.

Written by sjonkritmeester

July 3, 2015 at 10:32 pm

Posted in Column

Tagged with , , ,

HET IS VERKIEZINGSRETORIEK

leave a comment »

Het is 18 tegen 1, de Eurozone tegen lidstaat Griekenland. De macht tegen de éénling. Hoe dichterbij het referendum komt, hoe harder de taal, hoe onverzoenlijker de opstelling. Het radicaal-linkse spook van Syriza moet voor eens en altijd worden uitgebannen. Pek en veren liggen klaar voor Alexis Tsipras en Yanos Varoufakis.

De Duitse minister Schäuble kennen we inmiddels als het boegbeeld van het Europese bezuinigingsbeleid. “Als Syriza wint, tekenen de Grieken voor hun eigen ondergang”. Maar in zijn kielzog laten ook de voorzitter van de eurogroep, minister Jeroen Dijsselbloem, en de voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker zich niet onbetuigd. “De Grieken hebben ons verraden”.

Misschien is het dàt waartegen zo veel burgers aanhikken. Het is verkiezingsretoriek. Als iets geweld aan wordt gedaan, is het de waarheid wel.

Written by sjonkritmeester

July 2, 2015 at 10:11 pm

KANS IS ER, HET IS DE EU

leave a comment »

Zo’n 25.000 ja-stemmers lieten zich gisteren in Athene horen. Zij stemmen voor het bezuinigingspakket, willen de euro houden en lid van de Europese Unie blijven. Een dag eerder demonstreerde eenzelfde aantal nee-stemmers op het Syntagmaplein. Zij zijn tegen de bezuinigingen, willen lid van de Eurozone blijven en piekeren er niet over om uit de Europese Unie te stappen.

Gezien de opkomst, houden voor- en tegenstanders elkaar in evenwicht. Wat maakt dat de uitslag van het referendum onvoorspelbaar is. Logisch ook, want voor- en tegenstanders willen min of meer hetzelfde, namelijk een toekomst, perspectief.

Wel zijn de ja-stemmers meer geneigd de eisen van de trojka te accepteren. Wie hen gadesloeg, begrijpt waarom. Zij hebben zich de afgelopen jaren er doorheen geslagen met de euro. Zonder euro kan dat wel eens een stuk moeilijker worden. Op het oog hebben de nee-stemmers weinig te verliezen. Werkloos zijn ze toch al, Misschien slaagt de regering-Tsipras erin de pensioenen op peil te houden.

Het wordt zondag ja of nee. Een tussenweg is er niet, tenzij de trojka alsnog besluit de onderhandelingen met Syriza te hervatten. Die kans is er. Immers, het is de Europese Unie.

Written by sjonkritmeester

June 30, 2015 at 10:33 pm

Posted in Column

Tagged with , , ,

DUS TREFFEN ZIJ EEN VERGELIJK

leave a comment »

Zò is de Eerste Wereldoorlog begonnen. Zò is de bankencrisis in gang gezet. Een ongelukje. Een verkeerde inschatting. Misplaatste trots. Niet meer terug kunnen. Het gaat om het systeem, het principe. Mensen komen op de tweede plaats. En nòg denken de Europese leiders dat de Grieken bakzeil halen. Geven de laatste opiniepeilingen niet aan dat een meerderheid Brussel steunt? De ECB bevriest de noodkredieten. Bij het kruisje tekenen, s.v.p., en de eisen van de trojka tot op de laatste komma nakomen.

Inmiddels is de climax daar. Zondag 5 juli bepalen de Grieken of zij zwichten voor de eisen van de trojka, de EU, de ECB, het IMF. Het is ook een ja of nee tegen de Syriza-regering. Vijf jaar Europees crisisbeleid staat op het spel. Een bankroet is zo maar mogelijk. Dat Brussel, lees: Berlijn, niet met zich laat sollen, is de afgelopen weken weer eens bewezen.

Waarom zou het ook? De Eurodictaten hadden de schuldenstormen van 2010 glansrijk doorstaan. Dat wil zeggen, de Duitse en Franse banken waren gered. De belastingbetalers betaalden het gelag, in Spanje, in Portugal, in Ierland, Nederland, Italiё, in Griekenland. De begrotingsnormen werden heilig verklaard. Bezuinigingen werden doorgevoerd. Overal liepen armoede en werkloosheid schrikbarend op. Zelfs in Griekenland leek vorig jaar het ergste achter de rug. De rente was aanvaardbaar, het tekort liep terug.

Wel zou de schuldenlast nog decennia op de schouders van de Grieken drukken. Was 27 procent van de beroepsbevolking werkloos. Had de helft van de jongeren geen baan, waren pensioenen gehalveerd. Stroopten de armsten vuilnisbakken af. Aan serieuze hervormingen die een einde moesten maken aan corruptie en cliёntelisme was de regering nog niet toegekomen.

Toen viel de Griekse regering-Papademos, en kozen de Grieken in januari voor de radicaal linkse partij, Syriza. Syrizaleider Alexis Tsipras had beloofd de onderhandelingen met de EU te heropenen over het bezuinigings- en hervormingspakket. Vanaf dag één ging het mis. Met name de Griekse minister van financiën Varoufakis, professor in de speltechniek, stootte op onbegrip, woede. Europa, de voorzitter van de Eurogroep Jeroen Dijsselbloem voorop, vertrouwde hem niet. Duitsland bleef onwrikbaar: Griekenland zal in de Eurozonepas lopen, of niet. Nederland wil zijn geld terug. Een land als Spanje staat pal, al is het maar omdat Madrid als de dood is voor concessies aan Syriza. Is een protestpartij als Podemos niet al groot genoeg?

De Europese hoop is erop gericht dat de Griekse kiezers tot inkeer komen. Het is het spel om de macht. Syriza is fout, radicaal, communistisch, heeft zichzelf in de nesten gewerkt. Er is maar één koers die naar economisch herstel leidt, en dat is het neoliberale bezuinigings-/hervormingsbeleid. Het liberaalkapitalisme, gebaseerd op waterdichte afspraken over begrotingen en schulden, moet voor eeuwig worden veiliggesteld, gelaserd in roestvrij staal, gebeiteld in de hardste steenlaag die je bedenken kunt.

De Griekse premier Alexis Tsipras speelt hoog spel. Zijn geloofwaardigheid is hij wel kwijt als het volk ja zegt tegen de Europese plannen. Zegt het nee, heeft hij een ijzersterk mandaat. Een bankroet lijkt onafwendbaar. Maar een Grexit? Het verlaten van de eurozone? Het opzeggen van het EU-lidmaatschap? Of Syriza nu blijft of niet. Griekenland failliet gaat of niet. Brussel zal de druk nog verder opvoeren. Maar de risico’s zijn te groot. De toekomst van de Europese Unie staat op het spel. Vrijheid. Democratie. Solidariteit. Er moet een vergelijk komen. Dus treffen zij een vergelijk.

Written by sjonkritmeester

June 28, 2015 at 6:55 pm

Posted in Een mening

Tagged with , , , , ,